RECENSIE: Enya – Only Time (CYRIL Remix)
Er zijn remixes die een nummer opnieuw uitvinden.
En er zijn remixes die vooral bewijzen dat drie minuten ook een zegen kunnen zijn.
Dit is die tweede.
CYRIL heeft het voor elkaar gekregen om van Only Time — ooit het muzikale equivalent van een warme deken — een soort wachtkamermuziek met polsslag te maken. De beat stampt eronder alsof hij bang is dat iemand anders hem anders niet serieus neemt.
Enya zelf blijft gelukkig onaantastbaar. Haar stem zweeft nog steeds boven alles uit, alsof ze zelf ook niet helemaal begrijpt wat die beat daar doet. Alsof ze per ongeluk in de verkeerde remix is beland en beleefd wacht tot het voorbij is.
En eerlijk is eerlijk:
Dat wachten duurt maar drie minuten.
Dat is misschien wel de grootste artistieke keuze van deze hele productie.
Geen eindeloze opbouw. Geen onnodige verlenging. Geen DJ die denkt dat hij de Mona Lisa een snor moet geven én een trilogie.
Nee.
Gewoon drie minuten.
In, eruit, klaar.
Het voelt minder als een nummer en meer als een verplicht experiment waar niemand echt in geloofde. Zelfs de remix zelf niet.
Het enige echte pluspunt:
Voor je je echt begint te ergeren, is het al voorbij.
En dat is misschien precies de bedoeling geweest.
Beoordeling: ★☆☆☆☆
Cijfer: 3,5
Hitpotentie: 7,6
Te kort om echt pijn te doen.
Maar lang genoeg om teleur te stellen.watch
Geen opmerkingen:
Een reactie posten