HAUTE & FREDDY – FILM NOIR
Siouxsie and the Banshees gaan naar het theater. Maar de vorige voorstelling was beter!
★★★★☆ – 8/10
Haute & Freddy zijn terug! En opnieuw trekken ze de verkleedkist open. Ditmaal geen uitbundig popfeest, maar een duistere wereld vol romantiek, mysterie en theatrale overdrijving. Film Noir klinkt alsof Siouxsie and the Banshees een avondje naar het theater zijn geweest en besloten hebben zelf de hoofdrol te spelen. Interessant? Zeker. Maar eerlijk gezegd vond ik hun vorige nummer sterker.
Het Amerikaanse duo Michelle Buzz en Lance Shipp blijft een bijzondere verschijning in de moderne popmuziek.
Hun muziek lijkt soms rechtstreeks uit de jaren tachtig te komen, maar dan met een flinke dosis theater, extravagantie en elektronische gekte.
En dat waardeer ik.
Want in een tijd waarin veel artiesten vooral proberen zo normaal mogelijk te klinken, doet Haute & Freddy precies het tegenovergestelde.
Hoe vreemder, hoe beter.
Hun vorige single, Touch Touch, vond ik bijzonder aanstekelijk. Een nummer waarin de elektronische energie en de speelse melodie uitstekend samenkwamen.
Met Film Noir kiezen ze voor een andere richting.
Donkerder.
Dramatischer.
En behoorlijk mysterieus.
Vooral de invloed van Siouxsie and the Banshees valt me op.
Niet omdat Michelle Buzz letterlijk klinkt als Siouxsie Sioux, maar vanwege die theatrale zang en de licht dreigende newwavesfeer.
Ik hoor ook iets van Lene Lovich en de excentrieke kant van Kate Bush.
Dat zijn bepaald geen verkeerde voorbeelden.
Het nummer draait om liefde, verlangen en gevaar. Precies de ingrediënten van de klassieke film noir, waarin mooie mensen zelden goede bedoelingen hebben.
En waar een romantische ontmoeting meestal eindigt met minstens één gebroken hart.
Of erger.
Muzikaal past die sfeer uitstekend bij Haute & Freddy.
De elektronische aankleding heeft iets onheilspellends, terwijl de zang voortdurend balanceert tussen verleiding en drama.
En dan de videoclip.
Die werd geregisseerd door Amalia Irons en sluit aan bij de extravagante wereld die het duo heeft opgebouwd.
Haute & Freddy begrijpt dat muziek ook een visuele ervaring kan zijn.
Geen toevallige verzameling beelden, maar een verlengstuk van hun artistieke identiteit.
Daar kunnen heel wat artiesten nog iets van leren.
Toch ontbreekt er voor mij iets.
Een werkelijk onweerstaanbare melodie.
Bij Touch Touch werd ik onmiddellijk meegesleept. Daar zat meer vaart en speelsheid in.
Film Noir moet het vooral hebben van zijn sfeer.
En die sfeer is uitstekend.
Maar een fraaie verpakking maakt nog geen onvergetelijk liedje.
Dat is mijn belangrijkste bezwaar.
Ik bewonder de creativiteit, de durf en het theatrale karakter, maar muzikaal raakt het me net iets minder.
Is het daarmee een teleurstelling?
Nee, absoluut niet.
Een acht is nog altijd een uitstekend cijfer.
Bovendien hoor ik liever een eigenzinnige band die af en toe iets minder overtuigt dan een artiest die voortdurend dezelfde veilige formule herhaalt.
Haute & Freddy durft tenminste iets.
En dat maakt me nieuwsgierig naar hun volgende muzikale avontuur.
Film Noir is een stijlvolle, duistere single met een flinke Siouxsie-uitstraling. Maar voor de echte muzikale hoofdprijs mis ik de melodische magie van hun vorige nummer.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
Plus: duistere newwavesfeer, theatrale zang, eigenzinnige presentatie en een sterke visuele identiteit.
Min: minder aanstekelijk dan Touch Touch; de melodie blijft minder hangen.
Voor liefhebbers van: Siouxsie and the Banshees, Lene Lovich, Kate Bush, The Cure en de theatrale kant van Soft Cell.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆ – Een mooie kandidaat voor de top 10.
Eindoordeel: Een stijlvolle en mysterieuze single die bewijst dat Haute & Freddy een bijzonder duo is. Alleen was hun vorige nummer muzikaal nét overtuigender.
Siouxsie heeft de kostuums uitgezocht, Hitchcock verzorgt de belichting en Haute & Freddy spelen de hoofdrollen. Alleen had het script nog één sterker refrein kunnen gebruiken.
8/10 – VIER STERREN.
