TORTURETWINN – STORM
Billy Idol is ergens in de jaren tachtig zijn leren jas kwijtgeraakt. TORTURETWINN heeft hem gevonden. Lekker nummer, maar REMEMBER ME blijft duidelijk de baas.
TORTURETWINN begint zo langzamerhand een naam te worden waarbij ik automatisch even ga luisteren.
Dat komt vooral door REMEMBER ME.
Dat nummer was voor mij bijna afvinken geblazen: new wave, postpunk, donkere synths, melancholie, een geweldige melodie en vooral dat heerlijke jaren-tachtiggevoel. Het stond op het album FEELER en behoort nog steeds tot de sterkste nummers die ik van TORTURETWINN heb gehoord.
Nu is er STORM.
De single verscheen eind augustus en is inmiddels ook voorzien van een officiële videoclip. TORTURETWINN omschrijft zichzelf nog altijd als New Wave/Alt-Rock uit Virginia, en dat is bij STORM bepaald geen misleidende verpakking.
Want binnen een halve minuut denk ik:
Billy Idol!
Niet dat ik hier naar een vergeten opname van Rebel Yell zit te luisteren. Maar die combinatie van stevige gitaren, een licht arrogante rockhouding, new wave en jaren-tachtigglans trekt mijn hoofd onmiddellijk die kant op.
En dat bedoel ik positief.
Iets ruiger
Waar REMEMBER ME mij vooral pakte door de melancholie en die geweldige donkere melodie, zet STORM de gitaar duidelijk verder naar voren.
Het is meer:
jas aan, deur open en gaan.
Billy Idol zonder dat Billy Idol daadwerkelijk uit de speakers springt om te vragen waarom zijn motor voor de deur staat.
De productie helpt daarbij. Andrew Devin Georgieff en Will Beasley worden als producers genoemd; de video werd gemaakt door Jacob Sommerio.
Het klinkt stevig, maar gelukkig niet overdreven glad.
Dat is belangrijk.
Bij moderne muziek met een sterke jaren-tachtiginvloed bestaat altijd het gevaar dat iemand vooral een digitaal museum probeert na te bouwen. Synthesizer hier, galm daar, zwart-witfoto erbij en klaar: KIJK MENSEN, 1984!
TORTURETWINN heeft meer eigen smoel.
Er zit new wave in.
Postpunk.
Alternatieve rock.
Een beetje goth.
En bij STORM dus opvallend veel van die gespierde rock-'n-rollkant.
Maar dan komt REMEMBER ME...
En daar zit mijn probleem.
REMEMBER ME was beter.
Niet een klein beetje eigenlijk.
Dat nummer had iets waardoor ik onmiddellijk dacht:
ja, dit is mijn muziek.
Zelfs de tekst begon met een verwijzing naar Everybody Wants To Rule The World, waarna TORTURETWINN er een veel donkerder verhaal over herinnerd worden, mislukking en sterfelijkheid van maakte.
Daar zat een emotionele laag onder.
STORM pakt mij vooral muzikaal.
De gitaar is lekker.
Het tempo klopt.
De jaren-tachtigsaus smaakt uitstekend.
Maar ik mis nét dat bijzondere element waardoor REMEMBER ME van een goed liedje veranderde in eentje waarbij ik na afloop onmiddellijk nog een keer op play drukte.
Bij STORM denk ik:
lekker.
Bij REMEMBER ME dacht ik:
waar komt dít ineens vandaan?
Dat is een belangrijk verschil.
De Alternatieve Muziekman zegt
Toch ben ik blij met STORM.
Want TORTURETWINN laat opnieuw horen dat die liefde voor new wave en postpunk geen verkleedpartij is. Op streamingdiensten staat de muziek niet voor niets tussen coldwave, postpunk, darkwave en modern goth, terwijl vergelijkbare artiesten als House of Harm en The Cure worden genoemd.
En nu kan Billy Idol voorzichtig bij dat rijtje.
Vooral de houding.
Die gitaar.
Dat beetje bravoure.
Alsof iemand in 1985 een leren jas heeft achtergelaten en TORTURETWINN hem veertig jaar later aantrekt.
Past nog prima.
Maar mijn lat ligt inmiddels hoog.
Dat heeft TORTURETWINN zelf gedaan.
Na REMEMBER ME neem ik geen genoegen meer met alleen een leuke jaren-tachtigknipoog.
Ik wil weer dat moment waarop alles samenvalt.
★★★★☆ – 4 van de 5 sterren
Cijfer: 8,6/10
80s-factor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Billy Idol-factor: ⭐⭐⭐⭐☆
New wave: ⭐⭐⭐⭐½
Gitaren: ⭐⭐⭐⭐½
Donkere sfeer: ⭐⭐⭐⭐☆
Melancholie: ⭐⭐⭐½☆
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐☆
Hitpotentie: ⭐⭐⭐½☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴⚪
Versus REMEMBER ME: duidelijk minder, maar nog steeds zeer goed
STORM raast lekker door mijn jaren-tachtistraat. Billy Idol kijkt even om de hoek en ik zet hem graag harder. Maar als TORTURETWINN vraagt welk nummer ik morgen nog herinner, blijft het antwoord voorlopig heel toepasselijk: REMEMBER ME.
