vrijdag 19 juni 2026

The Raccoons ft. Fionn – Run With Us Single recensie – cover ★★★★☆

The Raccoons ft. Fionn – Run With Us

Single recensie – cover

6

Sommige liedjes hebben een bijzondere kracht. Je hoort de eerste paar seconden en ineens zit je niet meer gewoon op de bank. Je zit weer ergens in een herinnering waarvan je misschien niet eens wist dat je hem nog had.

Run With Us is zo’n nummer.

Een titel waar voor veel mensen meteen een flinke dosis nostalgie aan vastzit.

En een cover maken van zoiets?

Gevaarlijk terrein.

Want nostalgie is een vreemd beest.

Raak je het goed, dan zeggen mensen: “wat mooi dat gevoel van vroeger.”

Raak je het verkeerd, dan zeggen ze: “blijf van mijn jeugd af.”

Geen druk verder.

De versie van The Raccoons ft. Fionn kiest gelukkig niet voor een totale verbouwing. Geen moderne versie waarbij iemand dacht: “Weet je wat dit nodig heeft? Een harde dancebeat en een rapstuk.”

Nee.

Dank u.

Sommige nummers moet je niet slopen voordat je ze opnieuw opbouwt.

De charme van Run With Us zit juist in de melodie. Dat warme jaren 80-gevoel. Een beetje onschuldig, een beetje groots en vooral gemaakt vanuit emotie.

Deze cover begrijpt dat.

De nieuwe versie voelt fris, maar houdt het hart van het origineel overeind. De stemmen van Fionn geven het nummer een nieuwe kleur. Iets zachter, iets moderner, maar nog steeds met die herkenbare melancholie.

Want dat is eigenlijk het geheim van het lied.

Het klinkt vrolijk en hoopvol.

Maar ergens zit er ook verlangen in.

Dat typische jaren 80-trucje:

je laten glimlachen terwijl er stiekem iets gevoeligs onder zit.

Heel gemeen eigenlijk.

Maar heel effectief.

De productie is netjes gedaan. Niet te veel opgepoetst. Het nummer krijgt ruimte om gewoon een goed liedje te blijven.

En uiteindelijk is dat waar goede covers om draaien.

Niet bewijzen dat jij slimmer bent dan het origineel.

Niet alles veranderen zodat niemand het meer herkent.

Maar vragen:

waarom werkte dit nummer eigenlijk?

En dat bewaren.

Is deze versie beter dan de herinnering?

Dat is bijna onmogelijk.

Herinneringen spelen vals.

Die hebben jaren voorsprong.

Maar als nieuwe versie werkt dit verrassend goed.

Een leuke cover dus.

Niet revolutionair.

Maar met respect gemaakt.

En soms is respect precies wat een klassieker nodig heeft.


Eindoordeel:
★★★★☆

Cijfer: 8,0

Hitpotentie: 7,6

🦝✨ Een geslaagde, warme cover van Run With Us. Niet proberen slimmer te zijn dan het origineel, maar gewoon de magie opnieuw laten lopen. Nostalgie met een frisse jas

https://youtu.be/JKI7x-LJw9E?si=sTaeONFtDpJDz3zd


Olivia Rodrigo – stupid song Record of the Week – single recensie★★★★★

6

Soms geeft een artiest een nummer een titel waarbij je als recensent bijna denkt: bedankt voor de assist.

stupid song.

Dat is vragen om problemen.

Want als het nummer tegenvalt, schrijft de grap zichzelf al.

Maar helaas voor de makkelijke grappenmakers:

Olivia Rodrigo heeft de verkeerde titel gekozen.

Dit is helemaal geen stom nummer.

Sterker nog: het is misschien juist een bewijs dat achter de grote popster vooral een heel sterke songwriter zit.

En dat wordt soms vergeten.

Bij Olivia gaat het vaak over de hype, de jonge fans, de grote successen. Maar uiteindelijk blijft er maar één vraag belangrijk:

kun je liedjes schrijven?

Bij stupid song is het antwoord duidelijk:

ja.

Vanaf de eerste seconden hoor je dat dit geen standaard popproduct is dat in een vergaderruimte is ontworpen. Het nummer heeft karakter. Een melancholische indiepopbasis met precies genoeg catchy randje om meteen te blijven hangen.

En die balans is moeilijk.

Te veel melancholie en je eindigt in een donkere kamer waar zelfs de kamerplant verdrietig wordt.

Te veel pop en alle persoonlijkheid verdwijnt onder een laag glitters.

Rodrigo vindt precies het midden.

Het nummer groeit prachtig. De opbouw is misschien wel het sterkste punt. Ze gooit niet meteen alles open, maar laat de emotie langzaam binnenkomen.

Een beetje spanning.

Een beetje twijfel.

En dan merk je ineens dat het nummer groter is geworden zonder dat je precies weet wanneer dat gebeurde.

Dat is goed schrijven.

Geen goedkope truc.

Gewoon vakmanschap.

Ook tekstueel zit er meer achter dan de titel doet vermoeden. stupid song speelt juist met dat idee: gevoelens kleiner maken terwijl ze eigenlijk enorm zijn.

Wie heeft dat niet gedaan?

“Ach, het stelt niks voor.”

Terwijl het natuurlijk alles voorstelt.

Mensen zijn daar fantastisch slecht in.

Olivia Rodrigo begrijpt dat soort tegenstrijdigheden. Net zoals artiesten als Phoebe Bridgers weet ze kleine onzekerheden groot te laten voelen zonder overdreven drama.

Het klinkt persoonlijk.

En persoonlijk wint bijna altijd.

De melodie blijft hangen, maar het nummer heeft ook genoeg diepte om terug te keren. Dat is precies waar veel moderne pop moeite mee heeft.

Een hit maken is één ding.

Een nummer maken waar mensen over een paar jaar nog iets bij voelen?

Dat is een ander verhaal.

stupid song heeft die kans.

Daarom:

🌟 Record of the Week

Een titel die zichzelf onderschat.

Een nummer dat zichzelf bewijst.


Eindoordeel:
★★★★★

Cijfer: 9,3

Hitpotentie: 9,0

💜 Verkeerde titel, Olivia. stupid song is intelligente melancholische indiepop met een catchy hart. Klein begonnen, prachtig opgebouwd en opnieuw bewijs dat Rodrigo vooral een geweldige songwriter is.


https://youtu.be/Rt9tW3cMLhI?si=Q4QhQgA8w_7U--x5

INDIE TOP 20 WEEK 27


 

INDIE TOP 20 WEEK 27

1.1 MYLENE  FARMER - C'est à Qui le Tour?

 2.2 BECK-Ride Lonesome

3.3 EDITORS - Call It In

4.6  JAMES BLAKE - Trying Times

5.7 MUSE - Nightschift Superstar

6.8 SHEARWATER - Daydream Unbeliever 

7.9 S10 EN OSCAR AND THE WOLF  - Safe  and Sound

.10 PETER GABRIEL - Won't Stand Down (Dark-Side Mix)

 9.11 THOMAS AZIER - Room Of Love

10.14  KINGFISHR- The Sun Will Never Settle 

11.12 LOLA  YOUNG - From Down Here (From The Water)

12.13 OLIVIA RODRIGO - The Cure*


13.15 THE TALLEST MAN ON EARTH - Colours

14.4 MASSIVE ATTACK &TOM WAITS - Boots on the Ground*


15.17  DEATH CAB FOR CUTIE - Stone Over Water 

16.-- INTERPOL- This Mirror Weighs a Ton

17.5 THE BOXER REBELLION - Last Of A Dying Breed

18.--- JOHNNY MARR - Spin

19.--- ONLY TEARS- Disaster

20.16 THOMAS AZIER - Year In A Spiral






donderdag 18 juni 2026

Sigur Rós – Glósóli (2005) Retro recensie – van het album Takk….★★★★★


5

Sommige nummers lijken niet geschreven te zijn.

Ze lijken gevonden.

Alsof iemand door het IJslandse landschap liep, ergens onder een steen keek en daar toevallig Glósóli vond.

Dat klinkt overdreven.

Maar ja, we hebben het over Sigur Rós.

Normale regels gelden daar nauwelijks.

Glósóli, afkomstig van het prachtige album Takk... uit 2005, is niet zomaar een nummer. Het is bijna een natuurverschijnsel.

Een kleine storm die langzaam ontstaat.

En dat is precies waar Sigur Rós meester in is.

De eerste minuten gebeuren er op papier bijna belachelijk weinig. Een eenvoudig patroon. De stem van Jónsi die ergens tussen menselijk en buitenaards zweeft.

Bij veel bands zou je zeggen:

“Jongens, gaat er nog iets gebeuren?”

Bij Sigur Rós zeg je:

“Laat maar… ik wacht.”

Want je weet:

er komt iets.

En als het komt, komt het hard binnen.

De opbouw van Glósóli is werkelijk fantastisch. Laag na laag wordt toegevoegd. De spanning groeit langzaam, alsof je een berg beklimt zonder precies te weten wat er boven ligt.

En dan die explosie.

Dat moment waarop alles openbreekt.

Andere bands noemen dat een climax.

Sigur Rós noemt het waarschijnlijk gewoon dinsdagmiddag.

Het is groots zonder goedkoop te worden.

Dat is het verschil.

Veel muziek probeert emotie af te dwingen. Grote drums, groot refrein, grote gebaren.

“Kijk, nu moet je iets voelen!”

Sigur Rós doet het anders.

Ze nemen je mee.

En ineens voel je het vanzelf.

De videoclip versterkt die magie nog verder. Die kinderen, die tocht, dat sprookjesachtige maar ook vreemde gevoel. Het lijkt een verhaal waarvan je de betekenis niet helemaal begrijpt, maar emotioneel wel snapt.

Eigenlijk precies zoals hun muziek.

En laten we eerlijk zijn: bijna niemand buiten IJsland weet precies wat Jónsi zingt.

Maakt dat uit?

Nee.

Misschien helpt het zelfs.

De stem wordt een instrument.

Gevoel wordt belangrijker dan taal.

Dat is zeldzaam.

Bijna twintig jaar later klinkt Glósóli nog steeds tijdloos. Niet verbonden aan trends, niet vast aan 2005.

Gewoon een eigen wereld.

En weinig bands krijgen dat voor elkaar.


Eindoordeel:

Cijfer: 9,8

Hitpotentie: 7,0

🌋 Een meesterwerk van opbouw en emotie. Glósóli is geen gewoon liedje — het is een reis. Sigur Rós laat je langzaam klimmen en geeft je daarna het uitzicht waar je op hoopte. Magisch

https://youtu.be/Bz8iEJeh26E?si=uBKKHaXRVRoPwM1e