IST IST – NO MERCY
De gitaren mogen weer los. En zowaar, IST IST laat je dansen!
★★★★½ – 9/10
Kijk, daar zijn ze weer. IST IST uit Manchester.
En natuurlijk weet je na een paar seconden met welke band je te maken hebt. Die donkere stem van Adam Houghton, de stevige baslijnen en dat onverzettelijke ritme.
IST IST klinkt gewoon als IST IST.
Maar No Mercy heeft iets extra's.
De band klinkt wat luchtiger, directer en vooral dansbaarder. Niet dat de heren plotseling vrolijke feestmuziek maken. Daarvoor komt IST IST uit Manchester. En daar is een zonnig humeur doorgaans al verdacht.
Maar toch.
Er mag zowaar gedanst worden!
Wat mij vooral bevalt, is dat de gitaren weer nadrukkelijk de ruimte krijgen.
Mat Peters mag zich uitleven. Geen overdaad aan elektronische versieringen, maar een stevige muur van gitaren die het nummer vooruitduwt.
En dat werkt uitstekend.
Na het album Dagger, waarop de band volop experimenteerde met elektronica en dansritmes, klinkt No Mercy voor mij als een heerlijke combinatie van vertrouwd en vernieuwd.
De donkere postpunk is gebleven, maar de muziek heeft meer vaart en een verrassend toegankelijke uitstraling.
Ik hoor de onvermijdelijke echo's van Joy Division en New Order. Maar ook iets van Editors en de vroege Simple Minds.
Vooral die laatste vergelijking bevalt me.
Niet de Simple Minds van de grote stadions, maar de avontuurlijke band van Sons and Fascination.
Donkere muziek waar je niet stil bij hoeft te blijven staan.
De ritmesectie van Andy Keating en Joel Kay is opnieuw indrukwekkend. De bas en drums houden alles strak bij elkaar, terwijl de gitaren voor de nodige spanning zorgen.
En dan die stem van Houghton.
Die klinkt nog altijd alsof hij zojuist heeft vernomen dat de zon definitief is afgeschaft.
Heerlijk.
Wat No Mercy voor mij bijzonder maakt, is dat IST IST niet krampachtig probeert te vernieuwen.
Ze weten inmiddels precies waar hun kracht ligt.
Een herkenbare sound, een stevig ritme en voldoende muzikale spanning om je aandacht vast te houden.
En toch klinkt deze single frisser dan je misschien zou verwachten.
Mijn enige kanttekening?
Een werkelijk verrassende melodische wending ontbreekt. De band blijft behoorlijk trouw aan zijn eigen formule.
Maar als die formule zo overtuigend werkt, hoor je mij niet klagen.
Mijn oordeel: viereneenhalve ster. Een negen.
IST IST bewijst opnieuw dat goede postpunk niet uitsluitend donker, zwaar en zwaarmoedig hoeft te zijn.
Er mag best een beetje beweging in zitten.
En de gitaren?
Die mogen van mij nog veel vaker het laatste woord krijgen.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: heerlijke gitaren, sterke ritmesectie, herkenbare stem en een verrassend dansbare energie.
Min: weinig echte verrassingen buiten de vertrouwde IST IST-formule.
Voor liefhebbers van: Editors, Joy Division, New Order en vroege Simple Minds.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een uitstekende kandidaat voor de hoogste regionen.
Eindoordeel: Vertrouwd IST IST, maar met extra vaart, meer gitaar en een dansbare ondertoon.
IST IST heeft geen genade. Gelukkig ook niet voor stilstaande voeten.
