dinsdag 10 november 2026

SUFJAN STEVENS – THAT WAS THE WORST CHRISTMAS EVER!★★★★★ – 10/10




SUFJAN STEVENS – THAT WAS THE WORST CHRISTMAS EVER!

De mooiste kerstliedjes zijn soms helemaal niet vrolijk.

★★★★★ – 10/10

Het is november.

De pepernoten liggen nog op tafel en de eerste kerstliedjes worden alweer door onze strot geduwd.

Mariah Carey is ontdooid. Wham! staat klaar en de supermarkten hebben besloten dat we vanaf nu verplicht gelukkig moeten zijn.

Pfff. Daar gaan we weer.

Ik heb helemaal niets tegen Kerstmis.

Maar waarom moet kerstmuziek altijd klinken alsof de hele wereld gezellig rond een open haard zit?

Alsof iedereen gelukkig is.

Alsof niemand iemand mist.

En alsof iedere familie automatisch verandert in een reclame voor kerstkransjes.

Gelukkig bestaat Sufjan Stevens.

En die begrijpt dat Kerstmis ook pijn kan doen.

That Was the Worst Christmas Ever! is geen nieuw nummer. Het stamt uit 2003 en verscheen later op zijn verzameling Songs for Christmas uit 2006.

Nu krijgt het opnieuw aandacht dankzij het verzamelalbum Worst Christmas Ever! uit november 2026.

En wat mij betreft volkomen terecht.

Want dit is een klein meesterwerk.

De titel klinkt bijna komisch.

De slechtste kerst ooit!

Je verwacht misschien een grappig verhaal over een verbrande kalkoen, een dronken oom of een kerstboom die spontaan in brand vliegt.

Maar Sufjan Stevens heeft iets heel anders in gedachten.

Achter de ogenschijnlijk eenvoudige muziek schuilt een verhaal over een gezin waarin verdriet en spanningen de feestdagen overschaduwen.

Een kind dat Kerstmis niet ervaart als een veilige, warme gebeurtenis, maar als iets pijnlijks.

En juist dat contrast maakt het nummer zo indrukwekkend.

Muzikaal blijft Stevens dicht bij zijn vertrouwde wereld.

Een ingetogen, bijna huiselijke folksfeer. Breekbare zang en melodieën die zich langzaam in je geheugen nestelen.

Geen groot orkest.

Geen bombastisch kerstkoor.

Geen belletjes die je eraan moeten herinneren dat je vooral heel gelukkig moet zijn.

Gewoon Sufjan.

En dat is meer dan voldoende.

Wat ik zo bijzonder vind aan zijn muziek, is dat hij nooit nadrukkelijk om emotie hoeft te vragen.

Hij legt haar gewoon voor je neer.

En vervolgens mag je zelf bepalen wat je ermee doet.

Dat herken ik ook in Fourth of July, Casimir Pulaski Day en de mooiste momenten van Carrie & Lowell.

Stevens begrijpt dat verdriet niet altijd luid hoeft te klinken.

Soms zit het in een herinnering.

Een lege stoel.

Een kersttafel waaraan iemand ontbreekt.

En dan krijgt een liedje ineens een heel andere betekenis.

Want voor wie iemand mist, is Kerstmis niet automatisch de mooiste tijd van het jaar.

Dat maakt deze compositie voor mij zoveel waardevoller dan de zoveelste vrolijke kerstsingle.

Het nummer probeert je niet op te vrolijken.

Het probeert je te begrijpen.

En misschien is dat wel het mooiste wat muziek kan doen.

Mijn oordeel?

Vijf sterren. Een tien.

Niet vanwege een spectaculaire productie of een onvergetelijk refrein.

Maar vanwege de kwetsbaarheid, de eenvoud en de emotionele eerlijkheid.

Sufjan Stevens maakt kerstmuziek voor mensen die weten dat december niet alleen uit lichtjes bestaat.

Soms is de mooiste kerstplaat juist die waarop iemand durft toe te geven dat Kerstmis helemaal niet mooi was.

En eerlijk gezegd raakt mij dat veel meer dan honderd keer Last Christmas.


DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN

★★★★★ – 10/10

Plus: prachtige kwetsbaarheid, ingetogen arrangementen, emotionele diepgang en een eerlijk verhaal.

Min: geen. Al is het bepaald geen vrolijke kerstmuziek.

Voor liefhebbers van: Sufjan Stevens, The Slow Show, Nick Drake, Elliott Smith en de ingetogen kant van The National.

INDIE TOP 20-status: Vergeten kerstparel – een herontdekking dankzij de nieuwe verzamelplaat.

Eindoordeel: Een ontroerend kerstlied dat laat horen dat verdriet, herinneringen en gemis óók bij december horen.

Mariah Carey zingt dat ze jou voor Kerstmis wil. Sufjan Stevens begrijpt wat het betekent wanneer degene die je wilt er niet meer is.

10/10 – VIJF STERREN.


SAINT MICAH – OUI MON CHÉRI ★★★★½ – 9/10



SAINT MICAH – OUI MON CHÉRI

Franse romantiek op de dansvloer. Oui, oui, wat is dit heerlijk!

★★★★½ – 9/10

Soms heb je van die nummers waarbij je binnen een paar seconden weet: dit wordt genieten.

Oui Mon Chéri van Saint Micah is er zo eentje.

Heerlijke Franse dance, een flinke scheut romantiek en precies die elektronische elegantie waar ik bijzonder gevoelig voor ben.

O là là!

Saint Micah heeft voor dit nummer samengewerkt met het producersduo PhD en de Franse dj Lifelike.

En vooral die laatste naam maakt mij onmiddellijk nieuwsgierig.

Want Lifelike behoort tot de interessante namen binnen de Franse elektronische muziek. Zijn stijl combineert de nostalgie van de jaren tachtig met moderne disco en synthpop.

En laat dat nou precies mijn muzikale zwakke plek zijn.

Oui Mon Chéri ademt de sfeer van Franse nachten, verliefdheid en een dansvloer waarop de tijd even lijkt stil te staan.

Maar het bijzondere zit in de combinatie.

Saint Micah haalt zijn inspiratie niet alleen uit elektronische muziek, maar ook uit de klassieke Franse chansontraditie.

Charles Aznavour wordt daarbij nadrukkelijk genoemd.

Aznavour op de dansvloer?

Nou, waarom eigenlijk niet?

De romantiek van het Franse chanson en de ritmische aantrekkingskracht van elektronische dance hoeven elkaar helemaal niet in de weg te zitten.

Sterker nog: juist die combinatie maakt het idee achter dit nummer aantrekkelijk.

Ik moet denken aan de Franse elektronische elegantie van Étienne de Crécy, de melodieuze kant van Daft Punk en de onweerstaanbare popgevoeligheid van Pet Shop Boys.

En ergens hangt ook de romantische overdaad van Mylène Farmer in de lucht.

Niet omdat Saint Micah hetzelfde klinkt, maar omdat Franse popmuziek soms een bijzondere combinatie heeft van stijl, melancholie en schaamteloze romantiek.

En daar hou ik van.

Wat me vooral aanspreekt, is dat Oui Mon Chéri zichzelf niet al te serieus lijkt te nemen.

Dit is geen muziek die de wereldproblematiek probeert op te lossen.

Geen ingewikkelde politieke boodschap.

Het gaat gewoon over verliefd worden.

En dan niet een beetje.

Nee, zo'n allesoverheersende verliefdheid waarbij je verstand tijdelijk op vakantie gaat.

Saint Micah houdt de inspiratie achter het nummer geheim.

Hij vertelt niet met wie hij die romantische avonturen heeft beleefd.

Een heer kust en vertelt niet.

Kijk, dat is nog eens ouderwetse romantiek.

Zijn advies is bovendien heerlijk eenvoudig: hoor je het nummer in de club, pak dan degene op wie je verliefd bent en zeg gewoon ja.

Dat lijkt me een uitstekend plan.

Al zou ik persoonlijk eerst even controleren of die ander daar ook zin in heeft.

Want romantiek is prachtig, maar een onverwachte dansvloerontvoering lijkt me toch minder geslaagd.

Muzikaal spreekt vooral het uitgangspunt me aan: dansbare elektronica met een romantisch hart.

Natuurlijk is dit geen revolutionaire nieuwe richting.

Franse house, disco en synthpop kennen we inmiddels al tientallen jaren.

Maar wanneer die ingrediënten met voldoende charme worden gecombineerd, hoeft vernieuwing helemaal niet het belangrijkste doel te zijn.

Soms wil ik gewoon genieten.

Mijn voorgestelde oordeel?

Viereneenhalve ster. Een negen.

Een heerlijke Franse danceontdekking die uitstekend past bij mijn liefde voor elektronische pop met karakter.

En die titel?

Oui Mon Chéri.

Ja, mijn liefste.

Nou, Saint Micah.

Van mij krijg je ook een volmondig oui!


DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN

★★★★½ – 9/10

Plus: Franse romantiek, een aantrekkelijke dance-insteek en de interessante samenwerking met Lifelike en PhD.

Min: het muzikale uitgangspunt is niet volledig vernieuwend.

Voor liefhebbers van: Lifelike, Daft Punk, Étienne de Crécy, Pet Shop Boys en Franse elektronische pop.

INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een sterke kandidaat voor de hoogste regionen.

Nederlandse Top 40-potentie: ★★★★☆ – Een toegankelijk en romantisch danceconcept.

Eindoordeel: Een charmante combinatie van Franse romantiek en elektronische dansmuziek. Soms hoeft muziek niet ingewikkeld te zijn om je volledig te overtuigen.

Saint Micah vraagt: Oui Mon Chéri? Mijn antwoord: oui, oui, en zet hem nog maar een keer op!

9/10 – VIERENEENHALVE STER.

https://youtu.be/5YRScwv1nM0?si=JGRIkGegGIRsy8nY

ERASURE – WINGS OF LOVE (LADYTRON REMIX★★★★½ – 9/10 (




ERASURE – WINGS OF LOVE (LADYTRON REMIX)

Erasure – Wings Of Love: Ladytron doet het licht uit. En ineens wordt het pas écht interessant.

★★★★½ – 9/10 (voorgestelde waardering)

Erasure en Ladytron.

Twee Britse namen uit de elektronische muziek die ik bijzonder waardeer.

Maar wel twee totaal verschillende werelden.

Erasure staat voor warme melodieën, romantiek en de onmiskenbare stem van Andy Bell. Vince Clarke zorgt voor die prachtige synthesizerarrangementen die zelfs na veertig jaar nauwelijks aan kracht hebben verloren.

Ladytron?

Die doet gewoon het licht uit.

En dat is precies wat deze remix van Wings Of Love zo interessant maakt.

Want Ladytron heeft volgens mijn eerste indruk van de beschrijving niet simpelweg een extra beat onder een Erasure-nummer gezet.

Nee, de band kiest voor een veel donkerdere benadering.

En daar word ik onmiddellijk nieuwsgierig van.

Want een remix moet voor mij iets toevoegen.

Niet harder.

Niet sneller.

Anders.

Het origineel heeft die herkenbare Erasure-identiteit. Melodieus, toegankelijk en emotioneel.

Maar Ladytron trekt de compositie naar een andere elektronische wereld.

Een wereld waarin de synthesizers niet voortdurend hoeven te glimlachen.

Waar melancholie belangrijker is dan vrolijkheid.

En waar de sfeer minstens zoveel vertelt als de melodie.

Dat past uitstekend bij mijn muzikale voorkeur.

Ik hou van Depeche Mode, de donkere kant van New Order en natuurlijk Ladytron zelf.

Neem Destroy Everything You Touch.

Een prachtig voorbeeld van elektronische muziek die tegelijkertijd afstandelijk en onweerstaanbaar kan klinken.

Koud aan de buitenkant. Warm onder de huid.

En juist die tegenstelling maakt deze samenwerking zo aantrekkelijk.

Wat ik bij veel remixes mis, is een eigen muzikale visie.

Een producer krijgt een bekende compositie, voegt een moderne dancebeat toe en presenteert het resultaat alsof de elektronische muziek opnieuw is uitgevonden.

Gefeliciteerd.

De computer staat aan.

Maar Ladytron heeft tenminste een herkenbare artistieke identiteit.

De band hoeft Erasure niet na te bootsen.

Sterker nog: de grootste meerwaarde ontstaat juist wanneer Ladytron dat nadrukkelijk níét doet.

En dat lijkt hier precies de bedoeling.

Natuurlijk blijft de compositie van Erasure het fundament.

Maar een donkerdere interpretatie kan de emotionele betekenis van een nummer veranderen.

Dezelfde woorden kunnen ineens minder romantisch en veel weemoediger aanvoelen.

En dat vind ik interessant.

Mijn voorgestelde oordeel: viereneenhalve ster. Een negen.

Niet omdat een remix automatisch beter wordt wanneer hij donkerder klinkt.

Maar omdat een werkelijk andere benadering meer artistieke waarde heeft dan een voorspelbare clubbewerking.

Ladytron lijkt hier niet op zoek naar de gemakkelijkste weg.

En dat waardeer ik.

Erasure levert de melodie. Ladytron trekt de gordijnen dicht.

En soms wordt muziek juist mooier wanneer het licht uitgaat.


DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN

★★★★½ – 9/10 (voorlopig)

Plus: een duidelijk andere muzikale richting, een donkere benadering en de combinatie van twee sterke elektronische identiteiten.

Min: de specifieke arrangementen en productie kan ik zonder daadwerkelijke beluistering niet definitief beoordelen.

Voor liefhebbers van: Ladytron, Erasure, Depeche Mode, New Order en donkere synthpop.

INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een bijzonder interessante kandidaat.

Eindoordeel: Een remix die volgens jouw luisterindruk werkelijk iets toevoegt door de vertrouwde Erasure-sound een veel donkerder karakter te geven.

Geen standaard Erasure. Geen gemakzuchtige dancebewerking. Ladytron kiest voor de duisternis. En juist daar zit de meerwaarde.

https://youtu.be/yiiPlqPMaMk?si=V9j5EYXANpycxefu

ABBA – LAY ALL YOUR LOVE ON ME (OLIVER HELDENS REMIX) ★★★☆☆ – 6/10





ABBA – LAY ALL YOUR LOVE ON ME (OLIVER HELDENS REMIX)

Een meesterwerk in een nieuw dancejasje. Maar is dat eigenlijk wel een meerwaarde?

★★★☆☆ – 6/10

Daar gaan we weer.

Een dj heeft een klassieker ontdekt.

Ditmaal is Oliver Heldens aan de beurt. En zijn slachtoffer? Nou ja, slachtoffer klinkt misschien wat dramatisch.

Maar we hebben het hier wel over Lay All Your Love on Me van ABBA.

Een van de mooiste elektronische popnummers uit de jaren tachtig.

En daar moet je voorzichtig mee zijn.

Het origineel verscheen in 1980 op Super Trouper en behoort voor mij tot het absolute meesterwerk van Benny Andersson en Björn Ulvaeus.

Die donkere synthesizers. De bijna kerkelijke achtergrondzang. De onweerstaanbare melodie. En natuurlijk de prachtige stem van Agnetha Fältskog.

Alles klopt.

Sterker nog: dit was ABBA op zijn meest vooruitstrevend.

Een nummer dat destijds al behoorlijk elektronisch klonk en eigenlijk helemaal geen moderne danceproducer nodig heeft.

Maar goed.

Oliver Heldens denkt daar kennelijk anders over.

En laat ik eerlijk zijn: ik begrijp de gedachte.

ABBA en elektronische dansmuziek zijn geen vreemde combinatie. Het origineel was immers zelf al een enorme clubfavoriet.

Heldens heeft bovendien een uitstekend gevoel voor toegankelijke dance.

Dus waarom zou je zo'n klassieker niet opnieuw onder handen nemen?

Nou, omdat iets wat perfect is niet automatisch beter wordt van een extra beat.

Dat is precies mijn probleem met dit soort remixes.

De herkenbaarheid van het origineel doet al het zware werk.

De melodie is fantastisch.

De zang is fantastisch.

De compositie is fantastisch.

Maar hoeveel daarvan is eigenlijk de verdienste van de nieuwe producer?

En belangrijker nog: wat voegt hij werkelijk toe?

Een modernere clubuitstraling kan best aantrekkelijk zijn. Zeker voor een jong publiek dat ABBA misschien vooral kent van Mamma Mia! of TikTok.

Maar voor mij moet een remix meer doen dan een klassieker geschikt maken voor een hedendaagse dansvloer.

Ik wil verrast worden.

Een onverwachte muzikale invalshoek horen.

Of een nieuwe emotionele laag ontdekken.

Denk aan de beste remixes van Depeche Mode of Pet Shop Boys. Daar kan een producer een bekend nummer soms werkelijk een tweede leven geven.

Niet door het origineel harder te zetten, maar door er iets nieuws in te ontdekken.

Bij deze combinatie blijf ik vooral met de vraag zitten of dat voldoende gebeurt.

En misschien ben ik ook wel bevooroordeeld.

Want ik hou ontzettend van ABBA.

Niet alleen van de grote hits, maar juist ook van hun bijzondere arrangementen en de muzikale intelligentie achter die ogenschijnlijk eenvoudige popliedjes.

Benny en Björn waren hun tijd regelmatig ver vooruit.

Dat hoor je bij Lay All Your Love on Me nog altijd.

En daarom vind ik een remix alleen geslaagd wanneer hij iets toevoegt wat het origineel nog niet had.

Mijn voorlopige oordeel: drie sterren. Een zes.

Geen principieel bezwaar tegen het idee. Maar de lat ligt hier bijzonder hoog.

Want een modernere verpakking is niet hetzelfde als muzikale vooruitgang.

Oliver Heldens mag ABBA best opnieuw naar de discotheek brengen. Maar Benny en Björn hadden de dansvloer in 1980 eigenlijk al helemaal veroverd.


DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN

★★★☆☆ – 6/10

Plus: een fantastische basiscompositie, tijdloze zang en de mogelijkheid om ABBA bij een nieuw dancepubliek onder de aandacht te brengen.

Min: de meerwaarde van een nieuwe clubbewerking is niet vanzelfsprekend; het origineel is nauwelijks te verbeteren.

Voor liefhebbers van: ABBA, Oliver Heldens, moderne dancepop en elektronische disco.

Origineel: ★★★★★ – 10/10

Remix – voorlopige waardering: ★★★☆☆ – 6/10

INDIE TOP 20-potentie: ★★☆☆☆ – Vooral interessant vanwege het origineel, minder vanwege de vernieuwing.

Eindoordeel: Een klassieker verdient een nieuwe interpretatie, maar niet iedere moderne beat is automatisch een verbetering.

ABBA was zijn tijd in 1980 al vooruit. Misschien moet Oliver Heldens vooral oppassen dat hij niet achter die tijd aanloopt.

6/10 – DRIE STERREN.

https://youtu.be/6jy5ygyL92M?si=J6-uWoHgydMka8j-

maandag 9 november 2026

DIE TOTEN HOSEN & WOLFGANG NIEDECKEN – KRISTALLNAACH★★★★★ – 10/10



DIE TOTEN HOSEN & WOLFGANG NIEDECKEN – KRISTALLNAACH

Een lied uit 1982. Een waarschuwing voor 2026. Griezelig actueel.

★★★★★ – 10/10

Sommige nummers worden oud.

Andere nummers worden geschiedenis.

En dan zijn er liedjes waarvan je vurig hoopt dat ze ooit hun actualiteit verliezen.

Kristallnaach is zo'n nummer.

In 1982 schreef Wolfgang Niedecken van BAP een indringende waarschuwing tegen antisemitisme, racisme en de sluipende normalisering van haat.

Nu, 44 jaar later, nemen Die Toten Hosen het nummer opnieuw op. Samen met Niedecken zelf.

En eerlijk gezegd krijg ik er koude rillingen van.

Niet alleen vanwege de muziek.

Vooral omdat de boodschap nog altijd zo verschrikkelijk noodzakelijk is.

De videoclip verschijnt op 9 november. Geen toevallige datum.

In de nacht van 9 op 10 november 1938 werden in nazi-Duitsland synagogen in brand gestoken, Joodse winkels vernield en mensen vermoord en gedeporteerd.

De Reichspogromnacht.

Een van de donkerste hoofdstukken uit de Europese geschiedenis.

En precies daarom raakt deze nieuwe uitvoering me.

Die Toten Hosen zijn natuurlijk geen band die zich ooit bijzonder druk heeft gemaakt om politieke neutraliteit.

Gelukkig maar.

Want sommige onderwerpen vragen niet om een voorzichtig midden.

Antisemitisme is geen mening die je gezellig naast een andere mening legt.

Het is haat.

En daar moet je tegen blijven opstaan.

Muzikaal krijgt Kristallnaach door de samenwerking een bijzondere kracht.

De rauwe uitstraling van Die Toten Hosen past uitstekend bij de indringende stem van Wolfgang Niedecken.

Geen gladde productie die de scherpe kanten probeert weg te poetsen.

Geen vrijblijvende nostalgie.

Hier staat de boodschap centraal.

Bijzonder is ook dat Niedecken het nummer voor het eerst volledig in het Hoogduits zingt.

Het oorspronkelijke Keulse dialect maakt plaats voor woorden die in heel Duitsland rechtstreeks begrepen kunnen worden.

En dat is precies de bedoeling.

Want deze tekst moet niet alleen gehoord worden.

Hij moet begrepen worden.

Wat mij vooral raakt, is hoe gemakkelijk we historische waarschuwingen tegenwoordig lijken te vergeten.

We zeggen ieder jaar opnieuw: nooit meer.

Maar ondertussen zien we hoe antisemitisme, racisme en ontmenselijking opnieuw ruimte krijgen in het publieke debat.

Niet overal op dezelfde manier en niet met dezelfde historische omstandigheden.

Maar de mechanismen van uitsluiting en het aanwijzen van zondebokken blijven herkenbaar.

En daarom is Kristallnaach meer dan een nieuwe uitvoering van een oud lied.

Het is een muzikale waarschuwing.

Natuurlijk kun je discussiëren over de vraag of deze versie muzikaal beter is dan het origineel.

Maar dat vind ik vandaag eigenlijk niet zo belangrijk.

De kracht zit in de urgentie.

In de overtuiging.

En in het feit dat twee generaties Duitse muzikanten samen duidelijk maken dat zwijgen geen optie is.

Mijn oordeel: vijf sterren. Een tien.

Niet omdat dit de meest vernieuwende single van het jaar is.

Maar omdat muziek soms belangrijker moet zijn dan alleen mooi klinken.

Kristallnaach herinnert ons eraan dat beschaving niet vanzelfsprekend is.

Dat vrijheid kwetsbaar blijft.

En dat geschiedenis zich niet letterlijk hoeft te herhalen om opnieuw gevaarlijk dichtbij te komen.

Die Toten Hosen en Wolfgang Niedecken brengen een lied uit 1982 opnieuw tot leven.

Het mooiste zou zijn geweest als dat niet meer nodig was.

Maar juist dát maakt deze uitvoering zo griezelig actueel.


DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN

★★★★★ – 10/10

Plus: indrukwekkende boodschap, historische betekenis, sterke samenwerking en een bijzonder actuele waarschuwing.

Min: muzikaal niet vernieuwend, maar dat is hier nauwelijks relevant.

Voor liefhebbers van: BAP, Die Toten Hosen, Udo Lindenberg en maatschappelijk betrokken rockmuziek.

INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een bijzondere kandidaat voor Record of the Week.

Eindoordeel: Een indringende nieuwe uitvoering van een historisch protestlied. Muziek die niet alleen gehoord, maar vooral begrepen moet worden.

In 1982 was Kristallnaach een waarschuwing. In 2026 is het nog steeds een waarschuwing. En dat is misschien wel het meest verontrustende van alles.

10/10 – VIJF STERREN.


https://youtu.be/GKUCoGaUFes?si=n5lNgmvVqEhKZlFL