THE SPOILED – WHITE HORSES
Meteen BAM! En na 2 minuten en 38 seconden is het alweer voorbij. Verdorie!
★★★★½ – 9/10
Soms heb ik maar een paar seconden nodig om te weten dat een nummer precies in mijn muzikale straatje past. Geen lange introductie, geen voorzichtig aftasten en vooral geen muzikanten die eerst drie minuten nodig hebben om hun instrumenten voor te stellen.
Nee. Meteen BAM!
Dat gebeurt bij White Horses van The Spoiled.
Wat een heerlijke binnenkomer!
Die donkere elektronica, dat voortstuwende ritme en die heerlijke postpunksfeer. Ik ben onmiddellijk verkocht.
En dan, na amper 2 minuten en 38 seconden, is het alweer afgelopen.
Pardon?
We waren toch net begonnen?
The Spoiled komt uit Italië en is het muzikale project van Giovanni Santolla. De band beweegt zich ergens tussen postpunk, coldwave en darkwave.
Precies het soort muziek waar ik een bijzonder zwak voor heb.
Ik hoor The Cure, een flinke dosis Clan of Xymox en de donkere elektronische kant van Depeche Mode.
Maar ook iets van Editors en het hypnotiserende karakter van She Past Away.
De synthesizers zorgen voor een dreigende onderlaag, terwijl het ritme de muziek voortdurend vooruitduwt.
En dat vind ik heerlijk.
Geen ingewikkelde muzikale constructies.
Gewoon een sterke sfeer en een onweerstaanbare energie.
De zang past uitstekend bij dat donkere karakter. Afstandelijk, een beetje mysterieus en vooral nergens overdreven dramatisch.
Het klinkt alsof de jaren tachtig nooit zijn afgelopen.
Maar gelukkig ook niet alsof iemand een oude cassette uit 1983 heeft gevonden en die opnieuw heeft uitgebracht.
The Spoiled geeft de vertrouwde darkwavesound voldoende moderne kracht.
Wat me vooral aanspreekt, is de directheid.
Het nummer grijpt je onmiddellijk vast.
Geen uitgebreide opbouw.
Geen overbodige instrumentale passages.
En voordat je goed en wel beseft hoe lekker het klinkt, is het voorbij.
En daar zit meteen mijn grootste kritiekpunt.
Waarom zo kort?
Ik had graag nog een extra instrumentale passage gehoord. Een langere elektronische ontlading. Of gewoon een minuut extra om heerlijk in die donkere sfeer te blijven hangen.
Want White Horses heeft alles in zich om uit te groeien tot een fantastische clubtrack.
Nu voelt het alsof iemand midden op de dansvloer plotseling het licht aandoet.
Heren, we waren nog niet klaar!
Maar misschien is dat ook de kracht van het nummer.
Het laat je achter met het verlangen om onmiddellijk opnieuw op afspelen te drukken.
En dat doe ik dus ook.
Een keer.
Nog een keer.
En vooruit, nog eentje.
Een negen.
Want The Spoiled laat horen dat je geen vijf minuten nodig hebt om indruk te maken.
Soms zijn een stevige beat, donkere synthesizers en een sterke melodie voldoende.
White Horses komt binnen als een storm, raast door mijn hoofd en verdwijnt voordat ik goed en wel mijn jas heb uitgedaan.
En eerlijk gezegd?
Ik wil onmiddellijk opnieuw.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: geweldige binnenkomer, donkere synthesizers, opzwepend ritme en heerlijke jaren-tachtigsfeer.
Min: met 2:38 veel te kort!
Voor liefhebbers van: The Cure, Clan of Xymox, Depeche Mode, Editors en She Past Away.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Eindoordeel: Een onweerstaanbaar darkwavenummer dat onmiddellijk overtuigt, maar veel te snel afgelopen is.
Meteen BAM! En na 2:38 is het voorbij. Gelukkig bestaat de herhaalknop.
9/10 – VIERENHALVE STER.
