Sheppard – Beautiful Something
Ja, díé van die monsterhit. Maar nu weet ik werkelijk niet wat ik ervan moet vinden
Sheppard.
Ja hoor, die Sheppard.
De Australische band van Geronimo, die monsterhit uit 2014 waarvan je na één keer luisteren het refrein ongeveer drie weken niet meer uit je hoofd kreeg. Het nummer werd ook in Nederland een enorme hit en bereikte hier de vierde plaats.
Daarna bleef Sheppard natuurlijk gewoon muziek maken. Coming Home deed het hier eveneens uitstekend, maar eerlijk gezegd hebben veel van hun andere nummers bij mij nooit echt dat bijzondere gevoel opgeroepen.
Leuke popmuziek.
Goed gemaakt.
Niets mis mee.
Maar ook muziek die bij mij vaak na drieënhalve minuut keurig de voordeur uitliep zonder een adres achter te laten.
En nu is er Beautiful Something.
De single verscheen al op 19 juni 2026, duurt 3:26 en volgt op de eerdere nieuwe singles Beautiful Nothing en Sayonara. Sheppard werkt toe naar zijn vijfde studioalbum.
En nu heb ik een probleem.
Ik weet echt niet wat ik hiervan moet vinden.
Want Beautiful Something begint mooi.
Heel mooi zelfs.
Warm, rustig, verzorgd. De melodie kabbelt ontspannen voorbij en de zang klinkt aangenaam. Het is zo'n nummer waarbij je na een minuut denkt: hier gaat dadelijk iets gebeuren.
Nog even wachten.
Het komt.
Vast.
Na anderhalve minuut denk ik:
nu misschien?
Nee.
Het blijft kabbelen.
En normaal gesproken zou ik daar vrij snel klaar mee zijn. Niet ieder nummer hoeft natuurlijk drie vuurwerkshows en een modulatie te bevatten, maar er moet ergens wel iets gebeuren waardoor ik van luisteren naar voelen ga.
Bij Beautiful Something blijft dat lang uit.
Maar dan gebeurt richting het einde tóch iets.
Alsof na een grijze middag ineens de wolken opengaan.
De zon breekt door.
Het nummer krijgt meer kleur, meer warmte en vooral meer emotie. Ineens begrijp ik beter waar Sheppard naartoe wilde. Het rustige begin blijkt geen gebrek aan ideeën, maar een lange aanloop naar dat laatste stuk.
En juist daardoor ontstaat mijn dubbele gevoel.
Want is die ontlading voldoende?
Of komt hij gewoon te laat?
Dat vind ik een interessante vraag.
Als Sheppard het nummer vanaf het begin groter had gemaakt, was het waarschijnlijk een veel conventionelere popsingle geworden. Dan hadden we na twintig seconden het refrein gekregen, na twee minuten nog een keer en vervolgens mocht iedereen tevreden naar huis.
Dat doen ze niet.
Daar heb ik eigenlijk respect voor.
Tegelijkertijd betrap ik mezelf erop dat ik gedurende het eerste gedeelte verlang naar nét iets meer spanning. Een onverwacht akkoord. Een instrument dat binnenkomt. Iets dat dat keurige oppervlak even openbreekt.
En misschien is dat precies waarom ik Beautiful Something interessanter vind dan veel van hun eerdere werk.
Ik twijfel.
En twijfel betekent in ieder geval dat een nummer iets met me doet.
De Alternatieve Muziekman zegt
Dit is een lastige.
Mijn hoofd zegt:
te rustig. Te weinig. Het kabbelt te lang.
Mijn gevoel zegt:
wacht nou even, want dat laatste gedeelte is wél erg mooi.
En na opnieuw luisteren schuif ik langzaam richting dat tweede kamp.
Niet volledig.
Beautiful Something is voor mij geen nieuwe Geronimo. Het heeft ook helemaal niet die ambitie. Waar die hit onmiddellijk de voordeur intrapte, blijft deze nieuwe Sheppard beleefd op de stoep staan.
Maar uiteindelijk komt hij toch binnen.
Misschien is Beautiful Something wel precies wat de titel zegt.
Geen Beautiful Masterpiece.
Ook zeker geen Beautiful Nothing.
Maar ergens daartussen:
Beautiful Something.
En voorlopig geef ik hem het voordeel van mijn twijfel.
★★★½☆ – 3,5 van de 5 sterren
Cijfer: 7,6/10
Melodie: ⭐⭐⭐⭐☆
Opbouw: ⭐⭐⭐½☆
Laatste gedeelte: ⭐⭐⭐⭐½
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐☆
Hitpotentie: ⭐⭐⭐☆☆
Twijfelfactor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Sheppard laat de zon uiteindelijk doorbreken. Mijn enige twijfel is of ik niet al naar huis was gegaan voordat de wolken verdwenen.
