David Duchovny – How Do I
Van Californication naar een magere muziekzondag – helaas past dit er perfect bij
Wat is er gebeurd na donderdag?
Donderdag was voor mij zonder twijfel de beste muziekdag van de week. Vier nieuwe nummers en eindelijk het gevoel dat er weer voldoende moois te ontdekken viel. Sinds vrijdag lijkt iemand alleen langzaam de muzikale kraan dicht te hebben gedraaid.
Vrijdag: mager.
Zaterdag: ook niet bepaald feest.
En nu zijn we bij het laatste nieuwe nummer beland: David Duchovny – How Do I.
Helaas.
Het past perfect in de trend.
David Duchovny blijft natuurlijk in de eerste plaats de man die vrijwel iedereen kent als acteur. Fox Mulder uit The X-Files, maar bij mij komt vooral Hank Moody uit Californication onmiddellijk naar boven.
En eerlijk gezegd verwacht je bij Hank Moody automatisch muziek.
Een morsige gitaar. Een nacht in Los Angeles. Een glas dat eigenlijk al één glas te veel was. Een tekst over een relatie die vanzelfsprekend volledig uit de hand is gelopen.
Dat soort werk.
Duchovny maakt inmiddels al jaren daadwerkelijk muziek, dus we kunnen hem moeilijk meer wegzetten als een acteur die tijdens een vrije middag toevallig een gitaar heeft gevonden.
Maar met How Do I blijf ik toch zitten met de vraag:
waarom raakt het me niet?
Slecht is het namelijk niet.
De instrumentatie klinkt degelijk. Er zit een prettige singer-songwriterachtige basis onder en Duchovny heeft een donkere, doorleefde stem die op papier uitstekend bij dit soort muziek zou moeten passen.
Alleen gebeurt er zo weinig.
Het nummer begint.
Het nummer gaat verder.
En vervolgens is het nummer afgelopen.
Daartussen wacht ik op een melodie die zich vastzet, een onverwachte gitaarpartij of een refrein dat de boel eindelijk optilt.
Maar How Do I blijft veilig binnen dezelfde sfeer bewegen.
Of beter gezegd: kabbelen.
Daar hebben we dat woord deze week alweer.
Misschien ben ik na een reeks middelmatige releases wat kritischer geworden, maar nieuwe muziek moet uiteindelijk iets met me doen. Het hoeft niet altijd mooi te zijn. Maak me desnoods boos. Verras me. Irriteer me.
Alles liever dan onverschilligheid.
Bij Duchovny krijg ik vooral dat laatste.
En dat is jammer, want juist met zijn stem en achtergrond zou je verwachten dat hij een lied een flinke dosis karakter kan meegeven. Ik wil méér Hank Moody horen. Meer rafelrand, meer nacht, meer gevaar.
Nu klinkt alles mij te keurig.
De Alternatieve Muziekman zegt: donderdag dacht ik nog dat het een fantastische muziekweek ging worden. Vanaf vrijdag werd het helaas behoorlijk mager en How Do I van David Duchovny sluit daar naadloos bij aan. Niet slecht gespeeld, niet slecht gezongen, maar vooral een nummer dat zonder veel weerstand voorbijgaat.
En bij David Duchovny verwacht ik toch iets meer.
Waar is de Californication-rafelrand?
Waar is Hank Moody wanneer je hem nodig hebt?
★★½☆☆ – 2,5 van de 5 sterren
Cijfer: 6,2/10
Hitpotentie: ⭐⭐☆☆☆
Californication-factor: ⭐⭐☆☆☆
Donderdag was de beste dag. Daarna ging het bergafwaarts. How Do I is helaas geen reddingsboei voor deze magere muziekdagen. Morgen nieuwe nummers, nieuwe kansen.
https://youtu.be/mNp_qs0HwXo?si=Htz-dPGADTryC4sB