RY X – Holy Water
De kunst van bijna alles weglaten. En dan ontdekken dat er juist méér overblijft
Sommige artiesten bouwen een nummer op door er steeds iets aan toe te voegen.
Gitaar erbij.
Synthesizer erbij.
Strijkers.
Drums.
Achtergrondkoortje.
En voordat je het weet staat er muzikaal een complete IKEA-woonkamer waar je eigenlijk alleen een stoel nodig had.
RY X doet precies het tegenovergestelde.
Bij Holy Water lijkt hij zich voortdurend af te vragen:
kan dit ook weg?
En daarna:
en dit misschien ook?
Tot er bijna niets meer overblijft.
En verdomd.
Wat is dat mooi.
De Australische singer-songwriter Ry Cuming, beter bekend als RY X, heeft natuurlijk al vaker bewezen dat stilte bij hem bijna net zo belangrijk is als geluid. Zijn muziek bevindt zich ergens tussen ambient, elektronica, indie en uiterst minimalistische singer-songwriterkunst.
Maar Holy Water trekt dat idee prachtig door.
Stilte is hier gewoon een instrument
Vanaf het begin gebeurt er nauwelijks iets.
Althans, dat denk je.
Want juist wanneer je goed luistert, merk je hoeveel kleine details er aanwezig zijn. Een subtiele elektronische klank. Een ademhaling. Een minimale verschuiving in de achtergrond. En natuurlijk die hoge, breekbare stem van RY X.
Alles heeft ruimte.
En daar zit voor mij de kracht.
Veel muziek probeert je aandacht te krijgen door harder te worden.
Holy Water doet het door zachter te worden.
Je moet er bijna naartoe bewegen.
Koptelefoon op.
Volume nét iets hoger.
De rest even weg.
Dan begint het nummer pas werkelijk te leven.
En ineens hoor ik waarom minimalisme zo moeilijk is.
Iedereen kan weinig instrumenten gebruiken.
Maar weinig instrumenten gebruiken en tóch spanning creëren?
Dat is kunst.
Bijna niets, maar wel gevoel
RY X balanceert hier gevaarlijk dicht tegen de grens aan waarop een nummer té kaal zou kunnen worden.
Nog één element eruit en misschien blijft alleen de elektriciteitsrekening van de studio over.
Maar hij stopt precies op tijd.
De stem draagt de emotie. De elektronica tekent wat schaduwen eromheen. En alles wat normaal gesproken een liedje groter zou moeten maken, wordt bewust klein gehouden.
Daardoor voelt Holy Water bijna intiemer dan een fluistering.
Ik moet bij dit soort muziek onvermijdelijk denken aan Sigur Rós, Bon Iver en soms zelfs de verstilde kant van The National. Niet omdat RY X hetzelfde klinkt, maar omdat ook daar wordt begrepen dat emotie niet altijd harder wordt wanneer je het volume opendraait.
Soms is één kleine klank voldoende.
Geen achtergrondmuziek
Er zit wel een voorwaarde aan.
Holy Water werkt niet wanneer je ondertussen de vaatwasser staat uit te ruimen, drie WhatsApps beantwoordt en probeert te bedenken wat je vanavond gaat eten.
Dan gebeurt er inderdaad bijna niets.
Je moet luisteren.
En dat vind ik eigenlijk heerlijk.
Niet ieder nieuw nummer hoeft binnen vijftien seconden met een refrein te zwaaien omdat het bang is dat Spotify anders wordt doorgeskipt.
RY X heeft daar duidelijk maling aan.
Hij neemt de tijd.
Laat stiltes bestaan.
En vertrouwt erop dat wij zelf wel dichterbij komen.
De Alternatieve Muziekman zegt
Holy Water bewijst opnieuw dat muziek niet vol hoeft te zitten om vol te voelen.
Dat klinkt bijna tegenstrijdig.
Maar zo ervaar ik dit nummer.
RY X haalt weg.
Nog iets weg.
En nóg iets.
Tot alleen de essentie overblijft.
Stem.
Sfeer.
Ruimte.
Emotie.
Meer heeft hij blijkbaar niet nodig.
En misschien is dát wel het moeilijkste wat je als muzikant kunt doen.
Want achter een muur van geluid kun je nog iets verstoppen.
In stilte hoor je alles.
★★★★½ – 4,5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,2/10
Stem: ⭐⭐⭐⭐⭐
Minimalisme: ⭐⭐⭐⭐⭐+
Sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐
Elektronica: ⭐⭐⭐⭐½
Kwetsbaarheid: ⭐⭐⭐⭐⭐
Stilte: ⭐⭐⭐⭐⭐
Melancholie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐½
Hitpotentie: ⭐⭐½☆☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴½
Holy Water is de kunst van bijna alles weglaten. Geen muzikale leegte, maar ruimte. En RY X laat horen dat één ademhaling soms harder kan binnenkomen dan twintig gitaren.
