The Temper Trap – Sungazer★★★★☆ (4/5)

🎧 The Temper Trap – Sungazer

4

The Temper Trap maakt hier weer zo’n nummer dat klinkt alsof iemand met open armen op een heuveltop staat, naar de lucht kijkt en denkt: ik voel veel vandaag. Sungazer is groot, meeslepend en precies zo dramatisch als je van The Temper Trap wilt hebben.

Vanaf het begin hoor je meteen waar het heen gaat: galmende gitaren, een ritme dat rustig opbouwt en Dougy Mandagi die weer klinkt alsof hij op elk moment door het dak heen kan zingen. Het nummer begint nog beheerst, maar je voelt constant dat er iets aankomt. En dat is precies waar The Temper Trap goed in is: spanning opbouwen zonder meteen alles weg te geven.

Sungazer draait om verlangen, afstand en dat typische gevoel van ergens naar kijken zonder het ooit echt te kunnen bereiken. Het heeft iets hoopvols, maar tegelijk ook iets melancholisch. Zoals bijna alles van The Temper Trap eigenlijk. Zelfs als ze optimistisch klinken, hoor je altijd dat er ergens onder de oppervlakte nog een klein beetje verdriet ligt te wachten.

En dat maakt dit nummer sterker dan een doorsnee stadionanthem. Het wil groot zijn, maar niet leeg. Het wil meeslepen, maar niet alleen op volume. En daardoor komt het binnen. Niet meteen, maar langzaam. Zoals zonlicht dat eerst nog mooi is en daarna ineens te fel blijkt.

⭐ Eindoordeel

★★★★☆ (4/5)
Cijfer: 8,4
Hitpotentie: 7,6

Geen enorme hit, maar wel zo’n nummer dat live waarschijnlijk nog groter klinkt. Zoals The Temper Trap dat al jaren doet: een beetje bombastisch, maar op de goede manier.

https://www.youtube.com/watch?v=9uyOf34IM3w

Submotion Orchestra – Rearview Mirror★★★★☆ (4/5)

🎧 Submotion Orchestra – Rearview Mirror

4

Submotion Orchestra maakt muziek die voelt alsof je ’s nachts in de auto zit, geen bestemming hebt en tóch blijft doorrijden. Rearview Mirror is precies dat soort nummer: langzaam, donker, een beetje jazzy en vooral heel erg gericht op alles wat achter je ligt.

Vanaf het begin hoor je meteen die typische Submotion Orchestra-sfeer: diepe bassen, zachte beats, wat blazers, een stem die ergens tussen zingen en zweven in hangt. Alles beweegt langzaam, alsof het nummer niet vooruit wil maar liever nog even blijft hangen in het verleden.

En die titel helpt natuurlijk ook. Rearview Mirror gaat niet over wat nog komt, maar over wat je achterlaat. Over terugkijken terwijl je eigenlijk weet dat je door moet. En dat doen ze slim: niet te zwaar, niet te dramatisch, maar wel met genoeg melancholie om je aandacht vast te houden.

Muzikaal gebeurt er niet veel onverwachts, maar dat hoeft ook niet. Dit is geen nummer voor grote climaxen of festivalmomenten. Dit is voor de late avond, voor lege wegen, voor mensen die iets te lang blijven nadenken over wat had kunnen zijn.

⭐ Eindoordeel

★★★★☆ (4/5)
Cijfer: 8,3
Hitpotentie: 6,7

Geen grote hit, maar wel zo’n nummer dat langzaam blijft hangen. Zoals koplampen in een achteruitkijkspiegel.https://youtu.be/BiCucP6kXz4?si=HsHCL4QzLeLJY9-3

Wasia Project – 2515 🌟 Record of the Week

🎧 Wasia Project – 2515

🌟 Record of the Week

4

Wasia Project maakt hier geen gewoon nummer. 2515 klinkt alsof iemand een complete coming-of-age-film in vier minuten heeft gepropt. Regen op ramen, een verlaten station, iemand die wegloopt terwijl jij nét te laat beseft wat je had moeten zeggen – het zit er allemaal in.

Die filmische sound spat er vanaf. Piano, strijkers, subtiele elektronica, stemmen die bijna meer fluisteren dan zingen… alles klinkt alsof het gemaakt is voor de scène vlak voor de aftiteling. En dat bedoel ik positief. Dit is muziek die beelden oproept zonder dat je daar moeite voor hoeft te doen.

Vanaf de eerste seconden voel je al: dit gaat niet klein blijven. Niet omdat het bombastisch wordt, maar omdat het steeds meer lagen krijgt. Het nummer groeit langzaam, zonder haast, en precies daardoor komt het zo hard binnen.

De zang van Wasia Project heeft iets kwetsbaars en afstandelijks tegelijk. Alsof ze je iets belangrijks willen vertellen, maar niet zeker weten of jij het wel aankunt. En daardoor ga je vanzelf beter luisteren.

⭐ Eindoordeel

★★★★★ (4,5/5)
Cijfer: 9,1
Hitpotentie: 8,2

Dit is geen nummer dat je even opzet. Dit is een sfeer, een scène, een heel verhaal in één keer. Record of the Week zonder discussie.

https://youtu.be/xjTereNXARg?si=T0w5eX6idSaucIo_

INDIE TOP 20 WEEK 14

🎧 INDIE TOP 20 – WEEK 14

Deze week: veel melancholie, wat synths, een paar oude helden en één cover die verdacht goed uitpakt.

Er zijn weken waarin je denkt: er gebeurt niets. En dan kijk je naar deze lijst en besef je dat bijna iedereen hier óf een emotionele inzinking heeft, óf een synthesizer. Soms allebei.

---

1. Robyn – Blow My Mind

Van drie naar één. Omdat niemand verdriet zo goed dansbaar maakt als Robyn.
★★★★☆ | 8,8 | Hitpotentie: 8,4 🌟 Record of the Week

2. Depeche Mode – Universal Soldier

Donker, zwaar en heerlijk zelfbewust. Zoals Depeche Mode hoort te klinken.
★★★★☆ | 8,7 | Hitpotentie: 7,8

3. Manchester Orchestra – The Grocery (Live From Union Chapel)

Zakt één plek, maar blijft een van de mooiste live-opnames van het jaar.
★★★★★ | 9,0 | Hitpotentie: 7,6

4. Muse – Be With You

Groot, dramatisch en nog net geen complete rockopera.
★★★★☆ | 8,2 | Hitpotentie: 7,9

5. Ladytron – A Death In London

Alsof verdriet ineens in een leren jas rondloopt.
★★★★☆ | 8,5 | Hitpotentie: 7,4

6. Lykke Li – Lucky Again

Nog steeds prachtig en nog steeds gevaarlijk voor mensen met heimwee.
★★★★☆ | 8,4 | Hitpotentie: 7,8 🎁 Kleine Verrassing

7. Thomas Azier – Year In A Spiral

Koud, stijlvol en alsof hij nog steeds ruzie heeft met 2023.
★★★★☆ | 8,5 | Hitpotentie: 7,0

8. Peter Gabriel – What Lies Ahead (Dark-Side Mix)

Klinkt alsof hij midden in de nacht nog even de waarheid komt vertellen.
★★★★☆ | 8,7 | Hitpotentie: 7,1

9. The Boxer Rebellion – Hidden Meanings

Nog steeds subtieler dan de rest en daardoor juist sterker.
★★★★☆ | 8,5 | Hitpotentie: 7,3

10. The Boxer Rebellion – Last Of A Dying Breed

Nieuw binnen en meteen een van hun mooiste nummers van de laatste jaren.
★★★★☆ | 8,9 | Hitpotentie: 7,4

---

11. Death Cab for Cutie – Riptides

Melancholie in een nette jas. Zoals altijd.
★★★★☆ | 8,1 | Hitpotentie: 7,2

12. Jessie Ware – Ride

Chic, glad en iets te goed gekleed voor deze lijst.
★★★★☆ | 8,2 | Hitpotentie: 8,0

13. Girl Scout – Crumbs

Klein liedje, groot effect.
★★★☆☆ | 7,8 | Hitpotentie: 6,8

14. The Haunted Youth – Murder Me

Donker, jong en net ongemakkelijk genoeg om interessant te blijven.
★★★★☆ | 8,2 | Hitpotentie: 7,5

15. Pulp – Marrying For Love

Jarvis Cocker maakt van romantiek weer iets waar je licht zenuwachtig van wordt.
★★★★☆ | 8,7 | Hitpotentie: 7,1

16. Doublespeak – Back To Nature

Vince Clarke en Neil Arthur samen is eigenlijk valsspelen.
★★★★☆ | 8,6 | Hitpotentie: 7,0

17. Fischer-Z – Strings

Slimme popmuziek met meer inhoud dan de halve politiek.
★★★★☆ | 8,4 | Hitpotentie: 7,1

18. Oscar and the Wolf – Losing My Religion

Een cover die slim genoeg is om niet het origineel na te doen.
★★★★☆ | 8,8 | Hitpotentie: 8,0

19. Patrick Watson – We Fly For The Ones We Love

Prachtig, stil en gevaarlijk voor mensen die al emotioneel zijn.
★★★★★ | 9,0 | Hitpotentie: 6,8

20. The New Pornographers – The Former Site Of

Druk, slim en uiteindelijk toch verrassend catchy.
★★★★☆ | 8,5 | Hitpotentie: 7,2

---

🎤 Slotwoord

Week 14 voelt als een botsing tussen oude helden, nieuwe melancholie en mensen die heel graag iets willen voelen zonder dat toe te geven

1.3 ROBYN- Blow My Mind

 2.4 DEPECHE MODE -Universal Soldier

3.1 MANCHESTER ORCHESTRA- The Grocery (Live From Union Chapel )

4.6 MUSE - Be With You

5.2 LADYTRON - A Death In London

6.5 LYKKE LI - Luky Again *

7.11 THOMAS AZIER - Year In A Spiral

7.8 PETER GABRIEL - What Lies Ahead ( Dark  -Side Mix)  

9.7  THE BOXER REBELLION - Hidden Meanings

10.-- THE BOXER REBELLION - Last Of A Dying Breed

11.13 DEATH CAB FOR CUTIE - Riptides 

12.12 JESSIE WARE - Ride 

13.14 GIRL SCOUT -Crumbs

 14.17 THE HAUNTED YOUTH - Murder Me 

15.19  PULP - Marrying For Love 

16.20 DOUBLESPEAK - Back To Nature

17.-- FISCHER-Z- Strings

18.-- OSCAR AND THE WOLF - Losing My Religion (cover)

19.-- PATRICK WATSON - We Fly For The Ones We Love

20.-- THE NEW PORNOGRAPHERS - The Former Site 

Indochine – Tokyo Boy (Live Babel Show) ★★★★☆ (4,5/5)

🎧 Indochine – Tokyo Boy (Live Babel Show)

4

Indochine live is altijd nét iets groter, dramatischer en bombastischer dan strikt noodzakelijk is. En precies daarom werkt het. Tokyo Boy (Live Babel Show) klinkt alsof iemand een neonstad, een stadionconcert en een existentiële crisis in één nummer heeft gegooid.

Vanaf het begin zit je midden in die typische Indochine-sfeer: grote synths, stuwende drums en Nicola Sirkis die zingt alsof hij tegelijkertijd een liefdesbrief en een noodsignaal de zaal in slingert. Live krijgt het nummer nog meer vaart dan op plaat. Alles klinkt groter, donkerder en net iets urgenter.

Die Babel Show-productie helpt natuurlijk ook mee. Licht, visuals, publiek dat alles meebrult – het geeft Tokyo Boy iets filmisch. Alsof je niet naar een concert kijkt, maar naar de soundtrack van een nachtelijke rit door een futuristische stad waar iedereen mooi, ongelukkig en te laat thuis is.

Muzikaal balanceert het nummer precies op die lijn waar Indochine al jaren goed in is: pop genoeg om te blijven hangen, donker genoeg om interessant te blijven. En live hoor je nog beter hoe sterk dat refrein eigenlijk is. Het heeft iets groots, iets heroïsch bijna, zonder dat het kitsch wordt. Nou ja… bijna niet.

Pannekoek zou zeggen: dit is muziek voor mensen die zelfs op een woensdagavond willen doen alsof ze in een Franse arthousefilm zitten.
Derksen: meeslepend, groot en live nog beter dan op plaat.
Van Roosmalen: het is allemaal veel, maar je wilt er toch middenin staan.

---

⭐ Eindoordeel

★★★★☆ (4,5/5)
Cijfer: 8,7
Hitpotentie: 7,8

Geen subtiel nummer, maar wel eentje dat live volledig tot leven komt. Zoals veel dingen bij Indochine: net iets te groot… en juist daardoor goed.https://youtu.be/k5fnm3_kiG4?si=bxLQdH2KXjodz37V