I Guess van Never Knows Best klinkt alsof iemand een oude cassette van 1985 heeft gevonden, daar een beetje stof vanaf blaast en vervolgens denkt: laten we dit gewoon nog een keer doen, maar dan nu.
En eerlijk: dat werkt verrassend goed.
“I Guess” zit vol met die typische 80’s postpunk/dreampop-sfeer. Gitaren die glanzen van de galm, een baslijn die rustig voortwandelt en een drumbeat die net genoeg afstand houdt om het koel te laten klinken. Die vergelijking met The Cureligt er inderdaad dik bovenop. Niet de hits, maar die meer introverte, licht mistige kant.
Wat het nummer sterk maakt, is dat het nergens overdreven nostalgisch wordt. Het probeert niet krampachtig retro te zijn, maar voelt gewoon alsof het uit die wereld komt. Alsof ze niet bezig zijn met trends, maar gewoon houden van dat geluid. En dat hoor je.
De zang zit ergens tussen dichtbij en ver weg. Niet overdreven emotioneel, maar ook niet koud. Meer zo’n stem die zegt: ja, het leven is wat het is… ik denk. En dat past eigenlijk perfect bij de titel.
Tegelijk is dit ook zo’n nummer dat niet iedereen gaat grijpen. Er zit geen grote hook in, geen moment waarop het ineens ontploft. Alles blijft in diezelfde sfeer hangen. En dat is fijn, zolang je erin zit. Maar als je iets verwacht dat echt binnenkomt, kan het ook een beetje langs je heen glijden.
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,3
Hitpotentie: 6,8
“I Guess” bewijst vooral dat sommige geluiden nooit echt verdwijnen — ze wachten gewoon tot iemand ze weer goed gebruikt.
