RY X – HOLY WATER
Een hemels toetje voor een bewogen muzikale zondag
★★★★½ – 9/10
Ik dacht werkelijk dat mijn muzikale zondag na Beck voorbij was. Eerst moest ik me door het fantasieloze MAMMAMIA van Måneskin worstelen. Daarna volgden het slaapverwekkende Lies van Zach Bryan en Lana Del Rey en het eindeloze gekabbel van Elderbrook. Gelukkig had Beck met zijn prachtige orkestuitvoering van Ride Lonesome mijn dag al gered.
Maar toen kwam RY X.
Een toetje.
En wat voor eentje!
Normaal gesproken heb ik na een uitgebreid muzikaal hoofdgerecht weinig behoefte aan nog iets extra's. Zeker niet wanneer Beck zojuist alle registers van mijn gevoel heeft opengetrokken.
Maar Holy Water blijkt een bijzonder smakelijk nagerecht.
Geen overdadige chocoladetaart met drie lagen slagroom.
Eerder een verfijnd dessert waarvan je na de eerste hap denkt: hier wil ik toch nog even rustig voor gaan zitten.
De Australische singer-songwriter Ry Cuming, beter bekend als RY X, heeft me al vaker weten te raken. Zijn prachtige Berlin en Only behoren tot die liedjes waarin de stilte bijna even belangrijk is als de muziek.
Dat is een bijzondere kwaliteit.
Want veel artiesten proberen indruk te maken door steeds meer instrumenten toe te voegen.
RY X doet vaak precies het tegenovergestelde.
Hij haalt alles weg wat niet noodzakelijk is.
En laat de emotie het werk doen.
Holy Water begint met die herkenbare, breekbare stem.
Zacht, bijna fluisterend.
Alsof hij niet voor een groot publiek zingt, maar voor één persoon die tegenover hem zit.
De begeleiding is subtiel. Akoestische klanken, warme toetsen en een voorzichtig groeiend arrangement geven het nummer een bijna meditatieve sfeer.
Maar saai wordt het nergens.
En dat is precies het verschil met sommige andere nummers die ik vandaag heb gehoord.
Rustige muziek hoeft helemaal niet slaapverwekkend te zijn.
Het gaat erom wat er onder die rust gebeurt.
Bij RY X voel ik voortdurend een emotionele spanning. Zijn stem klinkt kwetsbaar, maar heeft tegelijkertijd een bijzondere intensiteit.
Het nummer gaat over liefde, verbondenheid en de bijna spirituele betekenis van water.
RY X beschrijft water als iets wat niet alleen in de natuur aanwezig is, maar ook in onszelf.
Een mooie gedachte.
Zeker op zondag.
Al hoef je van mij niet onmiddellijk naar de kerk.
Een goede koptelefoon is voldoende.
Wat mij vooral aanspreekt, is de natuurlijke manier waarop de muziek zich ontwikkelt.
Geen overdreven refrein dat plotseling alle aandacht opeist.
Geen elektronische beat die uit het niets verschijnt omdat iemand bang is dat de luisteraar anders afhaakt.
De instrumenten krijgen langzaam meer ruimte, terwijl de zang het emotionele middelpunt blijft.
Ik hoor iets van Bon Iver, de verstilling van Sigur Rós en de warme melancholie van The Slow Show.
Maar RY X heeft inmiddels zo'n herkenbaar geluid dat vergelijkingen eigenlijk nauwelijks nodig zijn.
Hij creëert zijn eigen wereld.
En nodigt je uit om daar een paar minuten in te verblijven.
Heb ik kritiek?
Een klein beetje.
De melodie blijft behoorlijk ingetogen en ik had op sommige momenten graag iets meer muzikale ontwikkeling gehoord.
Een onverwachte wending had het nummer misschien nog indrukwekkender gemaakt.
Maar ik begrijp ook waarom hij daarvoor niet kiest.
De kracht van Holy Water zit juist in de eenvoud.
Bovendien vind ik het bijzonder dat RY X het nummer zelf heeft geschreven en geproduceerd.
Het is de eerste kennismaking met zijn nieuwe album DUSK, dat begin 2027 moet verschijnen.
Als dit de muzikale richting wordt, kijk ik daar nu al naar uit.
Want in een wereld waarin alles steeds sneller, harder en nadrukkelijker moet, is het prettig wanneer een artiest de moed heeft om zacht te blijven.
Holy Water vraagt niet om aandacht.
Het verdient die vanzelf.
En misschien past dat juist zo goed bij deze zondag.
Een dag waarop ik eerst behoorlijk moest mopperen over nieuwe muziek, vervolgens dankzij Beck diep werd geraakt en uiteindelijk bij RY X tot rust kwam.
Dat is toch een mooie afsluiting.
Beck serveerde het indrukwekkende hoofdgerecht. RY X verzorgt het hemelse dessert.
En ik?
Ik blijf nog even zitten.
Want sommige muzikale toetjes zijn veel te lekker om haastig naar binnen te werken.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Zang: ★★★★★
Melodie: ★★★★½
Arrangement: ★★★★½
Emotie: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★☆
Herbeluisterbaarheid: ★★★★★
Plus: een prachtige kwetsbare stem, subtiele instrumentatie en een bijzondere emotionele intensiteit.
Min: melodisch had het nummer op enkele momenten iets avontuurlijker mogen zijn.
Voor liefhebbers van: Bon Iver, Sigur Rós, The Slow Show, José González en Ólafur Arnalds.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de hoogste regionen.
Eindoordeel: Holy Water bewijst dat je geen groot muzikaal spektakel nodig hebt om diepe indruk te maken. RY X kiest voor intimiteit, eenvoud en emotie.
Mijn muzikale zondag begon met ergernis, kreeg dankzij Beck kippenvel en eindigt met RY X in volmaakte rust.
Soms is het toetje bijna net zo lekker als het hoofdgerecht.
9/10 – VIERENHALVE STER.
