Sommige bands schreeuwen om aandacht.
The Boxer Rebellion doet het tegenovergestelde. Die zetten gewoon een nummer neer en denken: zoek het zelf maar uit. En gek genoeg werkt dat al twintig jaar.
Hidden Meanings is weer zo’n typische Boxer Rebellion-track die niet binnenkomt met trompetten, maar langzaam je kamer vult als mist. Je merkt pas na een halve minuut: hé, dit zit me alweer helemaal vast.
Het begint klein. Gitaarlijntje. Zachte drums. Nathan Nicholson die zingt alsof hij net wakker is geworden en nog niet zeker weet of hij iets wil zeggen. Dat half-fluisterende, half-melancholische timbre is inmiddels hun handelsmerk. Geen borstklopperij. Geen drama. Gewoon ingehouden spanning.
En dan die opbouw…
Altijd dat geduld. Deze band heeft nog nooit haast gehad. Alles groeit langzaam. Laagje erbij, subtiele synths, gitaar die breder wordt. Geen explosie, maar een soort emotionele golf die je optilt zonder dat je het doorhebt. Dat is hun truc. Geen effectbejag, gewoon vakmanschap.
De video past daar perfect bij. Sober, sfeervol, geen overdreven clipideeën. Gewoon beelden die de melancholie versterken. Geen TikTok-circus. Gewoon: lied + sfeer. Soms is minder gewoon beter.
Tekstueel blijft het lekker vaag — “hidden meanings”, gevoelens tussen de regels. Je moet het zelf invullen. Dat maakt het persoonlijker. Iedereen hoort er z’n eigen verhaal in. Dat is knapper dan alles dichttimmeren.
Minpuntje? Het klinkt wéér heel erg als The Boxer Rebellion. Geen experiment, geen verrassing. Maar eerlijk: als je zó goed bent in je eigen geluid, waarom zou je dan ineens panfluit of techno proberen?
Is het een hit? In jouw lijst absoluut. Radio? Minder. Maar dit zijn van die nummers die maanden blijven hangen. Groeiers. Blijvers.
Cijfer: 8,5
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 7,4
Geen grote gebaren. Gewoon langzaam onder je huid kruipen. The Boxer Rebellion doet weer precies wat ze altijd doen — en verdomd, het werkt nog steeds.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten