RECENSIE: Gnarls Barkley – Pictures
Er zijn nummers die je hoort.
En er zijn nummers die je terugkijken.
Pictures is dat tweede.
Vanaf de eerste seconde hangt er iets ongemakkelijks in de lucht. Een beat die niet echt een beat wil zijn. Een piano die klinkt alsof hij geheimen kent. En dan is daar CeeLo Green. Een stem die niet zingt, maar je beoordeelt.
Niet boos.
Niet verdrietig.
Teleurgesteld.
En dat komt harder aan.
Danger Mouse doet hier wat hij altijd doet: hij bouwt geen productie, hij bouwt een sfeer waar je niet helemaal veilig bent. Alles klinkt warm, maar nergens geruststellend. Alsof het nummer elk moment iets kan onthullen wat je liever niet wist.
Het refrein voelt niet als een bevrijding.
Het voelt als acceptatie.
En dat is misschien nog erger.
Wat Pictures zo sterk maakt, is dat het weigert om je te pleasen. Geen groot meezingmoment. Geen hitgevoelig trucje. Alleen emotie die niet netjes is verpakt.
Dit is geen poging om Crazy opnieuw te maken.
Dit is een herinnering dat ze dat nooit meer hoeven.
En dat is bevrijdend.
Maar ook confronterend.
Je hoort hier geen duo dat relevant wil zijn.
Je hoort een duo dat weet dat ze dat al waren.
En dat is genoeg.
Beoordeling: ★★★★½
Cijfer: 8,7
Hitpotentie: 7,3
Geen hit.
Wel een spiegel waar je niet te lang in wilt kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten