Charli XCX maakt geen pop.
Ze maakt pop alsof het morgen ontploft.
Always Everywhere begint meteen in de overdrive. Geen opbouw, geen “we kijken even hoe het gaat”. Synths die glimmen als nat asfalt. Beat die niet klopt maar stuitert. Het klinkt alsof iemand de 2000’s door een futuristische blender heeft gehaald.
En toch… zit er een kern in.
Onder al die productie, al die hyperactieve lagen, zit gewoon een goed liedje. Een refrein dat blijft hangen. Niet zo’n “ik zing het mee in de douche”-hook, maar eentje die zich in je hoofd nestelt en daar blijft rondzoemen.
Charli zingt hier minder ironisch dan vroeger. Minder afstand. Meer emotie. De titel zegt het al: altijd, overal. Dat obsessieve gevoel. Iemand die je niet loslaat, of andersom. Het is groot, dramatisch, bijna over the top — maar dat is precies haar speelveld.
De productie is maximaal. Glanzend, digitaal, soms bijna agressief. Je hoort invloeden van club, hyperpop, jaren 2010, maar alles is nét iets scherper. Net iets sneller. Net iets meer.
En eerlijk? Soms is het ook een beetje veel.
Je moet er zin in hebben. Dit is geen achtergrondmuziek. Dit is midden in je gezicht. Maar als je erin meegaat, is het verslavend.
Charli blijft slim balanceren tussen mainstream en experimenteel. Dit nummer had een radiohit kunnen zijn, maar ze schuift er net genoeg gekte in om het spannend te houden.
Is het subtiel? Absoluut niet.
Is het effectief? Ja.
Is het Charli? 100%.
Dit is zo’n track die het in clubs gigantisch gaat doen. Lichten uit, bass aan, iedereen schreeuwt mee.
★★★★☆
Cijfer: 8,5
Hitpotentie: 9,0
Glanzend, intens en net een beetje gevaarlijk. Charli XCX is altijd overal — en je hoort het.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten