zaterdag 14 februari 2026

ALBUM RECENSIE Charli XCX – Wuthering Heights (Soundtrack Album)★★★★☆

Charli XCX die een soundtrack maakt bij Wuthering Heights.
Dat is alsof je een rave organiseert op de hei van Emily Brontë.

En toch werkt het.

Waar je misschien bombastische orkesten verwacht of braaf filmische pianostukken, kiest Charli voor iets heel anders: atonale, zinderende, licht ontwrichtende elektronica. Geen veilige soundtrackmuziek. Geen achtergrondbehang. Dit is voorgrond.

Het album klinkt als een liefdesverhaal dat langzaam ontspoort.

Synths die net niet lekker landen. Beats die soms voelen alsof ze expres uit de maat glijden. Stemlagen die vervormen, vervagen, terugkeren. Het is broeierig. Sensueel. Onrustig. Alsof passie hier geen romantiek is, maar een storm die alles omver trekt.

En ja — het is ook soms lastig.

Dit is geen plaat die je achteloos opzet tijdens het koken. Het vraagt aandacht. Het schuurt. Er zitten stukken in die bijna abstract worden. Atonaal, vervreemdend, zelfs ongemakkelijk.

Maar dat past dus perfect bij het bronmateriaal.

Charli maakt hier geen soundtrack die de film volgt. Ze maakt een universum ernaast. De film is misschien gotisch drama, maar dit album is emotionele onderstroom. Je voelt obsessie, jaloezie, verlangen — maar dan in glitch, echo en digitale hartslag.

En dan ineens zijn er die momenten waarop alles samenkomt. Een melodielijn die door de mist snijdt. Een refrein dat wél houvast biedt. En dan besef je: ze kan het nog steeds, die pophaakjes. Ze kiest er alleen voor ze spaarzaam in te zetten.

Dat is lef.

Wat sterk is: het album staat op zichzelf. Zelfs zonder film werkt het als conceptplaat. Een donkere, amorfe liefdestrip waarin passie en destructie hand in hand gaan. Geen losse liedjes, maar één lange emotionele adem.

Is het toegankelijk? Nee.
Is het interessant? Absoluut.
Is het Charli op veilig? Integendeel.

Dit is geen mainstream move. Dit is een artiest die haar eigen grenzen test. En soms overgaat.

★★★★☆
Cijfer: 8,6
Hitpotentie: 6,9

Geen brave soundtrack, maar een zinderende, ontregelende liefdesplaat. Charli XCX maakt van Brontë een elektronische koortsdroom — en het blijft hangen.


https://www.youtube.com/watch?v=_dhS-PZRKYo

Geen opmerkingen:

Een reactie posten