Ach ja. Scouting for Girls. Ooit hip, fris en precies brutaal genoeg om niet meteen weggezapt te worden. Inmiddels klinkt These Are The Good Days vooral als een vriendelijke herinnering aan een tijd waarin alles nog nieuw voelde — inclusief zijzelf. En laat dat nu precies zijn waar het nummer over gaat.
Je hoort binnen een paar seconden dat dit Scouting for Girls is. Diezelfde licht opgewekte poprock, datzelfde kabbelende tempo, datzelfde gevoel van kom, we maken er samen iets leuks van. De sound is nauwelijks veranderd. Geen update, geen risico, geen poging om ineens relevant te klinken voor een nieuwe generatie. Dit is comfortmuziek, recht uit de oude doos.
Het nummer kabbelt inderdaad. Niet vervelend, maar ook niet spannend. Het refrein is vriendelijk, de melodie doet zijn best om je mee te nemen, maar nergens voelt het alsof er echt iets op het spel staat. Dit is muziek die niemand tegen het hoofd stoot — en daardoor ook niemand echt raakt.
Tekstueel draait het om dat klassieke besef: dit zijn de goede dagen, besef het nu. Een mooie gedachte, maar ook eentje die we al duizend keer hebben gehoord. Scouting for Girls brengen het oprecht, dat wel. Alleen voelt het meer als een ansichtkaart dan als een ervaring.
Is dit slecht? Nee. Is dit nostalgisch? Een beetje. Is dit nodig? Dat is de vraag. These Are The Good Days klinkt als een band die tevreden is met waar ze zijn — en daar is op zich niets mis mee. Maar het zorgt er ook voor dat het nummer rustig voorbij drijft zonder echt aan te meren.
Cijfer: 6,9
Sterren: ★★★☆☆
Hitpotentie: 7,2
Vriendelijk, herkenbaar en veilig. De goede dagen? Die liggen hier vooral achter ons — maar het klinkt nog steeds best gezellig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten