Peter Schilling… leeft ie nog? Ja dus. En sterker nog: hij maakt nieuwe muziek. Veertig jaar na Major Tom — dat lied dat voor altijd in een baan om de aarde blijft cirkelen — komt Schilling met Antistar. Geen grap, geen nostalgietrip, maar een serieuze nieuwe single. En dat is op zichzelf al een kleine verrassing.
Wat meteen opvalt: Antistar kijkt niet achterom. Natuurlijk hoor je flarden jaren tachtig — dat kan ook niet anders bij Schilling — maar hij weigert zichzelf te kopiëren. De synths zijn groovig, de beat voelt modern en alles klinkt opvallend fris. Dit is geen “weet je nog”-plaat, maar een nummer dat echt in het nu wil staan. Zoals de Duitsers het zelf zeggen: blick durch die Frontscheibe, nicht in den Rückspiegel.
De productie is strak en eigentijds, zonder zijn DNA te verloochenen. De melodie is beheerst, de opbouw doordacht. Geen space-epos, geen Major Tom 2.0. En dat siert hem. Schilling lijkt zich bewust van zijn erfenis, maar laat zich er niet door gijzelen.
Tekstueel zit er meer onder dan je in eerste instantie denkt. Antistar speelt met ideeën over identiteit, zichtbaarheid en afstand nemen van het podium. De teksten laten ruimte voor interpretatie en worden niet dichtgespijkerd met grote statements. Dat voelt volwassen. Alsof Schilling geen antwoorden wil geven, maar vragen wil laten liggen.
Is dit een knaller? Nee. Is dit een comeback voor de hitlijsten? Waarschijnlijk ook niet. Maar als voorbode van het nieuwe album — dat op 4 september verschijnt — is dit verrassend sterk. Dit is een artiest die niet probeert relevant te lijken, maar gewoon relevant wil zijn.
Cijfer: 7,9
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 6,8
Geen Major Tom, geen nostalgie-circus — maar een eigenzinnige terugkeer. Peter Schilling is er nog. En hij kijkt vooruit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten