Bij Morrissey weet je één ding zeker: duidelijkheid is zelden het doel.
“Make-up Is a Lie” is daar weer een schoolvoorbeeld van. Een single die voelt alsof hij halverwege een gedachte is uitgebracht, zonder dat iemand even vroeg: weet je het zeker?
Muzikaal is het een merkwaardige mengelmoes. Er is een poging tot lichtheid, bijna iets barokachtigs — die harp bijvoorbeeld — maar het landt nergens echt. Het klinkt niet rebels, niet ironisch, niet teder. Het zweeft stuurloos tussen ideeën die elkaar niet versterken.
De productie mist richting. Je hoort losse elementen die op papier interessant zouden kunnen zijn, maar samen geen geheel vormen. Alsof Morrissey in de studio zei: doe dit er ook maar bij, en niemand hem tegensprak.
Zijn stem is, zoals altijd, herkenbaar en aanwezig. Maar zelfs Morrissey klinkt hier niet overtuigd. De zang draagt geen urgentie, geen venijn, geen melodramatische flair. En dat is problematisch, want bij Morrissey moet de stem het verhaal dragen.
Tekstueel blijft het vaag provocerend — iets over uiterlijk, authenticiteit, façade — maar zonder de scherpte die hem ooit zo gevaarlijk interessant maakte. Waar hij vroeger sneerde, lijkt hij hier vooral te mijmeren zonder conclusie.
“Make-up Is a Lie” is geen schandaal en ook geen mislukking van epische proporties. Het is iets vervelenders: een onduidelijke, richtingloze Morrissey-single die niets toevoegt aan zijn erfenis en zelfs zijn trouwe luisteraar wat achterlaat met gefronste wenkbrauwen.
Eindoordeel
Sterren: ★★½☆☆
Cijfer: 5,4
Verwarrend, richtingloos en onder zijn niveau.
Hit score: 5,8
Zal circuleren onder fans, maar mist alles wat blijft hangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten