“Too Soon” voelt alsof iemand de jaren tachtig niet heeft heruitgevonden, maar teruggevonden. Niet glimmend of nostalgisch overdreven — eerder schaduwrijk, broeierig en net iets te serieus om retro te heten.
De synths zijn donker en hoekig, de beat strak maar niet dansvloervriendelijk. Alles staat in dienst van sfeer. Dit is geen vrolijke throwback; dit is nachtelijke elektronica met een randje. Je hoort de echo’s van Depeche Mode’s David-periode, maar zonder schaamteloze imitatie. Auger leent de houding, niet het kapsel.
De zang zit precies goed: beheerst, licht dreigend, emotioneel zonder te smeken. Het nummer suggereert meer dan het uitlegt. “Too Soon” gaat niet over een concrete gebeurtenis, maar over timing — over voelen dat iets klopt, terwijl het moment nog niet rijp is. Dat ongeduld hoor je in de spanning van het arrangement.
Wat goed werkt, is de dosering. Auger weet wanneer hij lagen moet toevoegen en — belangrijker — wanneer hij ze moet weghalen. Geen muur van geluid, geen overproductie. De track ademt. Het blijft koel, maar nooit kil.
“Too Soon” is geen instant knaller. Het groeit. Het blijft hangen. En het bewijst dat een 80’s sound niet per se over nostalgie hoeft te gaan, maar ook over discipline en durven weglaten.
Eindoordeel
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,1
Sfeervol, strak en stijlvol zonder kopiegedrag.
Hit score: 7,3
Geen massahit, wel een blijver voor liefhebbers van donker getinte synthpop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten