Er zijn nummers die niet wakker willen worden. Morning Gum van The Paper Kites is zo’n lied dat nog half in bed ligt, met het gordijn op een kier en geen enkele ambitie om meteen iets te betekenen. En juist daarin schuilt de kracht.
De band staat bekend om hun zachte folkpop, en hier kiezen ze opnieuw voor de weg van de minste weerstand — maar wel met smaak. Akoestische gitaren, een licht meanderend ritme en zang die niet binnenkomt, maar voorzichtig blijft hangen. Dit is geen lied dat je grijpt, dit is een lied dat je toelaat.
De titel is raak. Morning Gum klinkt precies zoals het voelt: een beetje stroef, een beetje loom, maar ook fris op een vreemde manier. Alles beweegt traag, zonder in te zakken. De productie is warm, overzichtelijk en bewust niet spannend. Alsof The Paper Kites zeggen: we hoeven hier niks te bewijzen.
Tekstueel blijft het klein en persoonlijk. Geen grote metaforen, geen drama. Gewoon dagelijkse observaties, zacht verpakt. Dat werkt zolang je meegaat in het tempo. Wie een refrein zoekt dat binnen dertig seconden beklijft, zit hier verkeerd. Wie rust zoekt, zit goed.
Is dit vernieuwend? Nee. Maar het is consistent, sfeervol en zorgvuldig gemaakt. Morning Gum is het soort nummer dat je niet onthoudt om wat het doet, maar om hoe het voelt.
Cijfer: 7,9
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 6,6
Geen wekker, geen sprint — maar rustig rekken voordat de dag begint.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten