“Up All Night” klinkt precies zoals de titel belooft, maar dan zonder het cliché. Geen opgefokte slapeloosheid, geen kunstmatig nachtleven — eerder het soort wakker liggen waarbij je plafond ineens interessanter wordt dan je telefoon.
Meltt opereert hier in dat comfortabele schemergebied tussen indiepop en dromerige rock. De groove is ontspannen, bijna nonchalant, maar wel doelbewust. Alles lijkt losjes te hangen, terwijl het stiekem strak in elkaar zit. Dat is vakmanschap dat zich niet opdringt.
De zang is ingetogen, licht weemoedig, zonder dramatische uitvergroting. Geen grote emoties, geen diepe dalen. Dit is muziek voor het moment waarop je beseft dat niets doen soms ook iets is. De melodie blijft hangen zonder te schreeuwen, het refrein komt niet met confetti maar met herkenning.
Tekstueel doet “Up All Night” niet moeilijk. Het benoemt een gevoel zonder het te analyseren. En juist daardoor werkt het. Niet alles hoeft uitgelegd te worden — sommige nummers mogen gewoon bestaan.
“Up All Night” is geen nummer dat de nacht claimt. Het accepteert haar. Dat maakt het aangenaam, maar ook een tikje veilig. Je zet het op, je blijft luisteren, en voor je het weet is het voorbij. Geen blijvende schade, geen grootse herinnering — wel een prettig moment.
Eindoordeel
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 7,8
Ontspannen, sfeervol en verzorgd. Geen sensatie, wel kwaliteit.
Hit score: 7,5
Geen opmerkingen:
Een reactie posten