Er zijn nummers die grootse titels hebben en vervolgens heel bescheiden blijven doen. Terraform klinkt alsof de wereld opnieuw wordt vormgegeven, maar in werkelijkheid blijft Tony Tacheny vooral voorzichtig in zijn eigen achtertuin. En dat is geen ramp — maar het botst wel een beetje met de ambitie die de titel suggereert.
Muzikaal kabbelt het nummer voort zonder echt richting te kiezen. De productie is netjes, misschien zelfs té netjes. Alles klopt, maar niets schuurt. Het tempo blijft veilig, de melodie correct, de emotie keurig afgemeten. Alsof iemand bang was om per ongeluk iets te voelen. Dit is indie die niemand tegen het hoofd wil stoten, en dat voel je aan alles.
De zang doet wat hij moet doen, maar blijft hangen in een soort afstandelijke neutraliteit. Niet slecht, maar ook niet meeslepend. Je luistert, knikt beleefd en denkt halverwege: dit had ook iets meer mogen zijn. Terraform belooft een transformatie, maar eindigt als een kleine herinrichting.
En dan de clip. Die is wél leuk. Creatief, sfeervol en met meer verhaal dan het nummer zelf. Alsof de beelden stiekem het werk doen dat de muziek laat liggen. Het helpt — zonder die clip zou Terraform waarschijnlijk sneller wegzakken in de grote grijze middenmoot van prima maar vergeten liedjes.
Dit is geen slecht nummer. Absoluut niet. Maar het is mager in impact. Te voorzichtig, te weinig risico. Je hoort potentie, maar die wordt hier nog niet waargemaakt. Misschien is dit vooral een aanloop. Een schets. Een eerste laag aarde, voordat er echt iets groeit.
Cijfer: 6,8
Sterren: ★★★☆☆
Hitpotentie: 6,5
Meer belofte dan resultaat. Leuke clip, degelijk lied, maar de wereld blijft voorlopig gewoon zoals ’ie was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten