Father John Misty doet hier weer waar hij goed in is: de wereld toespreken met een mengeling van ironie, ernst en zelfspot, terwijl hij klinkt alsof hij het allemaal al lang heeft zien misgaan. “The Old Law” voelt als een preek zonder kerk, een moraal zonder opgeheven vingertje.
Muzikaal is het nummer klassiek Misty: warm, licht retro, zorgvuldig gearrangeerd. Geen overdaad, geen experiment om het experiment. De melodie rolt rustig voort, bijna comfortabel, terwijl de tekst ondertussen aan je stoelpoten zaagt. Dat contrast is precies zijn kracht: het klinkt vriendelijk, maar het meent het wel.
Zijn zang balanceert tussen gelatenheid en lichte spot. Alsof hij zelf ook niet meer weet of hij moet lachen of zuchten. Misty klinkt hier minder flamboyant dan op zijn meest theatrale momenten, maar juist daardoor overtuigender. Dit is iemand die niet wil shockeren, maar observeren.
Tekstueel draait “The Old Law” om oude regels, vastgeroeste patronen en morele structuren die blijven terugkomen, hoe modern we onszelf ook vinden. Geen pamflet, geen pamperen. Hij legt het neer en loopt weg, in de wetenschap dat jij er toch wel iets van vindt.
“The Old Law” is geen nummer dat je meteen mee neuriet. Het blijft hangen omdat het denkt. Het vraagt geen applaus, maar aandacht. En in een tijd waarin veel muziek vooral wil behagen, is dat op zichzelf al een statement.
Eindoordeel
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,1
Slim, beheerst en inhoudelijk scherp zonder zwaar te worden.
Hit score: 7,0
Geen massahit, wel een track die zijn weg vindt bij luisteraars die willen blijven hangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten