Band of Horses bestaat in 2026 twintig jaar, en dat vieren ze zoals alleen bands dat doen die ineens beseffen dat de tijd echt voorbij is: met een heruitgave. Everything All The Time krijgt een verjaardagseditie vol demo’s, live-opnames en ander materiaal dat ooit te goed was om weg te gooien, maar toch jarenlang in een la lag. En daar duikt ineens dit nummer weer op: (Biding Time Is a) Boat to Row. Al sinds 2005 een fluisterlegende onder fans, maar nu pas officieel losgelaten op de wereld.
En dat roept maar één vraag op: hoe dan?
Hoe heeft dit nummer ooit de eindselectie niet gehaald?
Alles wat Band of Horses groot maakte, zit hier al volledig op zijn plek. Die glinsterende gitaren die klinken alsof ze zonlicht reflecteren. Die samenzang die niet probeert te imponeren, maar je gewoon langzaam inpakt. En Ben Bridwell, die al op jonge leeftijd zingt alsof hij nostalgie als fulltime baan heeft.
Dit nummer voelt als een landschap dat je al kent voordat je er bent geweest. Dromerig, weemoedig, maar nooit zwaarmoedig. Het kabbelt voort zonder haast, alsof het zelf ook weet dat het uiteindelijk wel boven water zou komen. Twintig jaar later blijkt dat vertrouwen terecht.
(Biding Time Is a) Boat to Row is geen verloren B-kantje, maar een volwaardige albumtrack. Misschien zelfs eentje die destijds de toon van het album nog sterker had kunnen maken. Maar goed, wat in het vat zit, verzuurt niet — het rijpt. En deze song klinkt nu als een herinnering die eindelijk hardop mag worden uitgesproken.
Geen schreeuwer, geen instant hit. Wel een nummer dat langzaam bezit van je neemt en daarna niet meer vertrekt. Precies zoals goede Band of Horses-songs dat doen.
Cijfer: 8,4
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 7,0
Twintig jaar te laat uitgebracht, maar precies op tijd gevonden. Soms moet muziek gewoon even wachten tot wij er klaar voor zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten