Dean Lewis heeft een talent om zwaarte te brengen alsof het een warm dekentje is. I Am Getting Well klinkt als herstel, maar dan wel netjes aangekleed. Niet de rauwe revalidatiekamer, eerder de gezellige huiskamer met kaarsjes aan. Het is verdriet met een glimlach — gemaakt gezellig, inderdaad.
Het nummer opent zoals je verwacht: piano, ruimte, stem voorop. Dean zingt met die bekende broosheid die altijd nét niet breekt. Hij wil laten horen dat het beter gaat, maar wel op een manier die niemand ongemakkelijk maakt. De productie helpt daarbij: alles is afgerond, veilig en vriendelijk. Geen scherpe hoeken, geen onverwachte bochten.
Tekstueel is het oprecht. Het gaat over herstel, vooruitkijken en langzaam weer vertrouwen krijgen. Mooie thema’s, eerlijk gebracht. Alleen wordt het nooit echt spannend. Het nummer blijft in hetzelfde tempo, dezelfde emotie, dezelfde sfeer. Dat maakt het toegankelijk, maar ook wat vlak. Je voelt de intentie, minder de strijd.
Het refrein is zacht meezingbaar, bijna troostend. Dit is muziek die bedoeld is om mensen vast te houden, niet om ze door elkaar te schudden. En daarin slaagt het ook. Maar het blijft wel hangen in die Dean Lewis-standaardmodus: breekbaar, maar gepolijst.
Is dit een hit? Zeker. Dit soort nummers vinden altijd hun weg naar radio en playlists. Is het memorabel? Dat hangt af van hoe gezellig je het wilt hebben met je gevoelens.
Cijfer: 7,5
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 8,1
Oprecht, warm en veilig. Herstel zonder rafelrandjes — soms prettig, soms net iets te comfortabel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten