Acht jaar.
Dat is in popmuziek geen pauze meer, dat is archeologie. Bands verdwijnen, trends komen en gaan, algoritmes winnen verkiezingen — en dan is daar ineens The Boxer Rebellion. Alsof ze rustig hebben gewacht tot iedereen weer behoefte kreeg aan echte, oprechte indie.
“Flowers In The Water” klinkt precies zoals je hoopt. En ja, dat is hier een compliment.
De vertrouwde sound is intact: open gitaren, warme productie, emotionele helderheid zonder groot drama. Dit is The Boxer Rebellion die niet terugkomt om te verrassen, maar om te bevestigen dat ze er nog zijn — en dat ze nog steeds weten hoe je een lied bouwt dat blijft staan.
Wat opvalt, is de positieve ondertoon. Niet uitbundig, niet juichend, maar hoopvol. Alsof dit nummer zegt: we hebben het volgehouden. De melodie draagt het nummer rustig vooruit, de dynamiek is gecontroleerd en nergens overdreven. Dit is geen explosie, dit is vertrouwen.
Nathan Nicholson zingt zoals alleen hij dat kan: gedragen, licht breekbaar, maar nooit zwak. Zijn stem klinkt ouder, rustiger — en juist daardoor sterker. Er zit geen haast in dit nummer. Alles ademt geduld, iets wat je alleen kunt maken als je weet wie je bent.
Is het vernieuwend? Nee.
Is dat nodig? Ook nee.
“Flowers In The Water” voelt als een sterke, geruststellende opening van een nieuw hoofdstuk. Geen schreeuw, geen stunt — maar een band die haar eigen tempo volgt. En precies daarom werkt het zo goed.
Eindoordeel
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,2
Vertrouwd, warm en overtuigend — een sterke terugkeer.
Hit score: 7,4
Geen snelle hit, wel een blijver die perfect past bij een albumopbouw.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten