Sébastien Tellier is zo’n artiest waarvan je soms vergeet dat hij ooit op het Eurovisie Songfestival stond. Niet omdat het zo’n succes was, maar omdat zijn muziek zich überhaupt weinig aantrekt van competitie, punten of begrijpelijkheid. Parfum Diamant is daar weer een prachtig voorbeeld van: een rustig synthliedje dat nergens heen wil, maar onderweg wel prettig ruikt.
De beat is traag, bijna loom. De synths glijden zachtjes voorbij alsof ze niemand wakker willen maken. Dit is geen nummer dat je overvalt, dit is een nummer dat alvast op de achtergrond begint terwijl jij nog koffie zet. Tellier zingt met die typische Franse nonchalance: half fluisterend, half mompelend, alsof hij zelf ook niet helemaal zeker weet of je luistert. En eerlijk: dat maakt het charmant.
Muzikaal gebeurt er weinig — en dat is precies de bedoeling. Parfum Diamant drijft op sfeer. Alles is ingehouden, verzorgd en licht zweverig. Je kunt dit makkelijk “saai” noemen, maar je kunt het ook volwassen rust noemen. Dit is muziek die niet wil verleiden met hooks, maar met houding.
De tekst is typisch Tellier: sensueel zonder expliciet te worden, poëtisch zonder uitleg. Het klinkt als een geur die je niet helemaal kunt plaatsen, maar die toch blijft hangen. Niet opdringerig, wel aanwezig. En als oud Songfestival-deelnemer voelt dit ook als een bewuste afslag weg van het grote gebaar dat dat podium ooit vroeg.
Is dit een hit? Natuurlijk niet. Daarvoor is het te langzaam, te Frans en te weinig geïnteresseerd in aandacht. Maar voor wie van kalme synthpop houdt, is dit een fijne luisterervaring.
Cijfer: 7,9
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 6,0
Geen parfum voor de massa, maar wel eentje die je rustig blijft dragen. Zacht, eigenzinnig en prettig ongehaast.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten