Soms neemt een artiest een nummer en zegt eigenlijk: zullen we alle hoop er nog even afhalen? Dat is precies wat Vancouver Sleep Clinic hier doet. Someone To Stay (Sad Piano Version) is geen remix, geen alternatieve take, maar een gecontroleerde emotionele ontmanteling. Alles wat nog een beetje rechtop stond, wordt voorzichtig neergelegd.
Alle opsmuk is verdwenen. Geen productie om je te beschermen, geen sfeerlaagjes om het comfortabel te houden. Alleen piano en die stem die klinkt alsof hij elk moment kan breken, maar dat net niet doet. En dat is het gemeenste eraan. Want precies dat ingehouden verdriet is waar dit nummer je pakt. Niet door drama, maar door het ontbreken ervan.
Dit is “zielig” in de beste zin van het woord. Niet zielig als in pathetisch, maar zielig als in: ja, zo voelt het dus. Je hoort iemand die niet vraagt om medelijden, maar om nabijheid. Iemand die niet eens meer schreeuwt, omdat fluisteren al moeite kost. Het soort lied dat je niet opzet om je beter te voelen, maar om jezelf even serieus te nemen.
De piano doet precies wat hij moet doen: niets teveel. Elke aanslag klinkt alsof hij met tegenzin wordt gespeeld, bang om het evenwicht te verstoren. Het tempo sleept, maar zakt nooit helemaal in. Alsof het nummer zelf ook iemand zoekt om bij te blijven.
Is dit een hit? Nee. En dat zou ook verkeerd voelen. Dit is muziek voor nachten, niet voor lijsten. Voor hoofdtelefoons, niet voor speakers. Voor mensen die even geen oplossingen willen, maar herkenning.
Cijfer: 8,5
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 6,1
Heerlijke, schaamteloos verdrietige versie. Niet om beter van te worden, maar om het even te laten zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten