1980: Der Goldene Reiter. NDW, theatrale ernst, eyeliner en een stem die Duitsland wakker schudde.
2025: Lux Aeterna, live. En ja — 46 jaar later staat Joachim Witt er nog steeds. Niet als relikwie, maar met een nieuw nummer dat weigert oud te klinken.
Immer noch is geen nostalgische handtekening, het is een koppige vaststelling. “Nog steeds” betekent hier: aanwezig, relevant, onverzettelijk. Live krijgt het nummer extra spierballen. De beats zijn strak en dreigend, de synths donker maar helder, en Witt’s stem — diep, doorleefd — draagt het geheel met autoriteit. Geen poging om jong te klinken; juist het gewicht maakt indruk.
Wat dit optreden sterk maakt, is de houding. Geen museumtour, geen NDW-knipoog. Witt kijkt vooruit. De tekst is sober en vastberaden, zonder uitlegdrang. Alsof hij zegt: ik hoef het niet te verantwoorden — ik sta hier. Dat werkt. Zeker live, waar de spanning voelbaar blijft en het nummer durft te duwen zonder te overschreeuwen.
Is dit een hit? Nee. Daarvoor is het te Duits, te donker en te compromisloos. Maar als nieuw lied, live gebracht door iemand die zijn verleden kent en toch vooruit loopt, is dit indrukwekkend.
Cijfer: 8,5
Sterren: ★★★★☆
Hitpotentie: 6,2
Geen revival, geen afscheid. Gewoon een nieuwe zin in een lange carrière. Immer noch — en hoorbaar bij de tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten