Sommige remixes voelen als een eerbetoon. Andere als een vergissing. En dan heb je de categorie: leuk idee, verkeerde uitkomst. De Parov Stelar Remix van Dark Paradise valt daar pijnlijk precies tussenin. Op papier is de combinatie aantrekkelijk — Lana Del Rey’s melancholische grandeur ontmoet Parov Stelars swingende electro — maar in de praktijk blijft vooral de vraag hangen: waarom?
Dark Paradise was oorspronkelijk een nummer dat leefde van sfeer. Van traagheid, weemoed en Lana’s typische film-noir-melancholie. Een lied waarin alles draaide om verstilling en drama met zachte randen. En precies dát wordt hier vakkundig weggeremixt. Niet slordig, maar professioneel. Misschien wel té professioneel.
Parov Stelar legt er een ritme onder dat beweegt, swingt en vooruit wil. Dat is technisch knap, maar inhoudelijk funest. De spanning verdwijnt, de tragiek verdampt en Lana’s stem wordt gedegradeerd tot een decorstuk. Mooie decorstukken, maar wel in een andere film.
Het grootste probleem is niet dat de remix slecht klinkt — dat doet hij namelijk niet. Het probleem is dat hij het hart van het nummer mist. Lana Del Rey zonder haar broeierige sfeer is als een film zonder schaduw. Je herkent het, maar het raakt je niet meer.
Is dit dansbaar? Ja. Is het prettig geproduceerd? Absoluut. Maar voegt het iets toe aan Dark Paradise? Nee. Het haalt er juist iets af. En dat voelt zonde. Vooral omdat het origineel zo zorgvuldig in elkaar zat.
Cijfer: 6,5
Sterren: ★★★☆☆
Hitpotentie: 7,5
Leuke naam op het etiket, maar de inhoud is verdund. Soms is niet remixen ook een vorm van respect.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten