Er zijn nummers die hun titel alvast als excuus gebruiken. I Did It For Love is er zo één. Nog vóór de eerste noot denk je: ja hoor, daar gaan we weer. Maar The Lone Bellow doet iets slims: ze maken er geen dramatisch pleidooi van, maar een bijna nuchtere constatering. Alsof ze zeggen: het liep mis, maar laten we niet doen alsof we het niet zagen aankomen.
Muzikaal leunt het nummer op wat The Lone Bellow altijd goed doet: warme americana, stevig geworteld in samenzang. De stemmen grijpen in elkaar alsof ze elkaar nodig hebben om overeind te blijven. Dat geeft het nummer direct gewicht. Geen grootse productie, geen gladde trucjes — gewoon lied, melodie en harmonie.
De kracht zit in die ogenschijnlijke eenvoud. De band speelt niet om indruk te maken, maar om te vertellen. Het tempo is beheerst, de instrumentatie dienstbaar. Alles staat in het teken van de zang. En dat werkt, want de emotie voelt eerlijk, niet opgeklopt.
Tekstueel blijft het redelijk rechttoe rechtaan. Geen poëtische kronkels, geen cryptische metaforen. Maar juist daardoor komt het binnen. Dit is muziek voor mensen die weten dat liefde soms geen verklaring nodig heeft — en ook geen vrijbrief is.
Is dit vernieuwend? Nee. Maar dat hoeft ook niet. I Did It For Love is een degelijk, warm nummer dat langzaam zijn plek verovert. Geen oorwurm, wel een blijver voor wie de tijd neemt.
Cijfer: 8,0
Sterren:
Hitpotentie: 6,8
Geen excuses, geen groot drama — gewoon een lied dat rustig blijft staan waar anderen omvallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten