THE TEMPER TRAP – SLIDE
Autotune? Nee hè! Gelukkig komt de echte stem weer boven water.
★★★★☆ – 8/10
Ach, wat jammer, dacht ik bij de eerste zangnoten van Slide. The Temper Trap, toch niet óók aan de autotune? Nee hè! Juist die prachtige, herkenbare stem van Dougy Mandagi maakt deze Australische band zo bijzonder. Gelukkig blijkt mijn schrik van korte duur. De vertrouwde stem komt weer tevoorschijn. En vanaf dat moment begint het nummer steeds beter te worden. Bijna helemaal goed, The Temper Trap. Bijna!
Ik heb een zwak voor deze band.
Dat begon natuurlijk met Sweet Disposition, een van die nummers die ook na honderden luisterbeurten niets van hun magie verliezen.
Die prachtige opbouw, de zwevende gitaren en vooral die bijzondere stem.
Een stem die tegelijk kwetsbaar en krachtig kan klinken.
En precies daarom schrik ik wanneer ik bij Slide een sterk bewerkt stemgeluid hoor.
Waarom zou je zo'n zanger achter elektronische effecten verstoppen?
Het is alsof je een schilderij van Van Gogh koopt en er vervolgens een Instagramfilter overheen gooit.
Gelukkig duurt mijn muzikale ergernis niet lang.
Want zodra Mandagi herkenbaar begint te zingen, valt alles weer op zijn plaats.
De synthesizers geven het nummer een moderne uitstraling, terwijl de stevige drums zorgen voor een aangename voortstuwing.
Langzaam groeit Slide uit tot een behoorlijk overtuigend nummer.
En dan hoor ik weer waarom ik The Temper Trap zo waardeer.
Die combinatie van melancholie en energie.
Van elektronische klanken en grootse melodieën.
Het is muziek die ruimte nodig heeft.
Geen klein liedje voor op de achtergrond, maar een compositie die wil groeien.
En dat doet Slide gelukkig ook.
De single ontstond tijdens de opnames van Sungazer, het vierde studioalbum waarmee de band na tien jaar terugkeerde.
Je hoort dat The Temper Trap tegenwoordig meer durft te experimenteren met elektronica.
Daar heb ik op zichzelf niets tegen.
Integendeel.
Ik ben dol op synthesizers.
Depeche Mode, Editors en CHVRCHES staan niet voor niets regelmatig hoog in mijn muzikale waardering.
Maar elektronica moet iets toevoegen.
Niet verhullen wat een artiest uniek maakt.
En bij The Temper Trap is dat vooral de stem van Dougy Mandagi.
Wat me verder aanspreekt, is de spanning tussen de instrumentale energie en de emotionele ondertoon.
Het nummer gaat over de stilte en verwijdering die binnen een relatie kunnen ontstaan.
Dat gevoel van twee mensen die elkaar langzaam kwijtraken.
De muziek geeft die onzekerheid een mooie dynamiek.
Toch ontbreekt voor mij dat ene magische moment.
Dat ogenblik waarop een goed nummer plotseling verandert in iets onvergetelijks.
Bij Sweet Disposition gebeurde dat wel.
En ook Runaway liet eerder horen hoe sterk deze band kan zijn.
Slide komt dichtbij, maar haalt dat niveau net niet.
Daarom geen negen.
En zeker geen tien.
Wel een overtuigende acht.
Want zodra de elektronische stemtrucjes naar de achtergrond verdwijnen, blijft er een sterke compositie over.
Misschien ben ik ouderwets.
Maar wanneer je een zanger als Dougy Mandagi in huis hebt, moet je hem vooral laten zingen.
The Temper Trap is bijna helemaal terug op zijn beste niveau. Alleen die autotune-achtige opening had van mij niet gehoeven.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
Plus: de herkenbare zang, sterke drums, elektronische sfeer en een mooie muzikale opbouw.
Min: het bewerkte stemgeluid aan het begin en het ontbreken van een werkelijk onvergetelijk hoogtepunt.
Voor liefhebbers van: Editors, The Killers, CHVRCHES, M83 en The Boxer Rebellion.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆ – Een serieuze kandidaat voor de top 10.
Eindoordeel: Slide begint met een kleine schrik, maar groeit uit tot een overtuigende single. The Temper Trap bewijst opnieuw zijn klasse, al mag de band nog iets kritischer omgaan met vocale effecten.
Dougy Mandagi heeft een prachtige stem. Daar hoeft geen computer tussen te komen die denkt dat hij het beter weet.
8/10 – VIER STERREN.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten