KENSINGTON – CARRY ON
Bijna mijn Record of the Week. Maar John Mayer was nét iets eerder bij de finish!
★★★★½ – 9/10
Wat een heerlijke muzikale vrijdag! Eerst John Mayer met Tom and Jerry, en nu Kensington met Carry On. En eerlijk gezegd begon ik behoorlijk te twijfelen. Had ik mijn Record of the Week misschien te vroeg uitgedeeld? Want Kensington komt gevaarlijk dichtbij. Heel dichtbij zelfs. Maar uiteindelijk blijft John Mayer met de titel zitten. Kensington krijgt wel een hoger rapportcijfer. En dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar muziek is gelukkig geen wiskunde.
Kensington is terug.
Alweer.
En gelukkig maar.
Want sinds de komst van de Amerikaanse zanger Jason Dowd heeft de Utrechtse band een nieuwe muzikale energie gevonden.
Het vertrek van Eloi Youssef leek destijds een enorme aderlating. Zijn stem was jarenlang bepalend voor het karakter van Kensington.
Maar inmiddels heeft Dowd bewezen dat een nieuwe zanger niet automatisch het einde van een vertrouwd geluid betekent.
Integendeel.
Hij geeft Kensington een nieuwe impuls.
Met Carry On laat de band opnieuw horen waarom ze tot de sterkste Nederlandse rockgroepen behoren.
Wat me vooral aanspreekt, is die combinatie van kracht en melodie.
Kensington begrijpt als weinig andere Nederlandse bands hoe je een toegankelijk rocknummer maakt zonder onmiddellijk in oppervlakkige popmuziek te vervallen.
De kracht zit in het grote gebaar.
In muziek die niet bang is om emotie te tonen.
En in het vermogen om een liedje geschikt te maken voor een enorme concertzaal.
Want laten we eerlijk zijn: Kensington maakt geen muziek voor een zaaltje met dertig mensen en een kapotte geluidsinstallatie.
Deze jongens denken in Ziggo Domes.
En daar is niets mis mee.
Carry On heeft die herkenbare Kensington-uitstraling.
Een nummer dat vooruit wil.
Dat niet blijft hangen in twijfel.
En dat vooral het gevoel oproept dat je ondanks tegenslagen moet doorgaan.
Misschien geen revolutionaire gedachte.
Maar wel eentje die iedereen op zijn eigen manier herkent.
Ook muzikaal klinkt Kensington zelfverzekerd.
Ik hoor de grote melodieuze rocktraditie van U2, iets van The Killers en de toegankelijke energie van Snow Patrol.
Maar gelukkig is de eigen identiteit overeind gebleven.
Jason Dowd verdient daarvoor een compliment.
Hij probeert niet voortdurend zijn voorganger na te doen.
En dat zou ook onverstandig zijn.
Een band moet vooruitkijken.
Niet eindeloos proberen het verleden opnieuw op te voeren.
En precies daarom past de titel Carry On zo goed bij deze nieuwe periode.
Gewoon doorgaan.
Met een nieuwe stem.
Nieuwe nummers.
En hopelijk nog jarenlang sterke muziek.
Toch heb ik een klein bezwaar.
Kensington kiest muzikaal graag voor de veilige weg naar het grote refrein.
Dat werkt uitstekend, maar ik zou soms wat meer avontuur willen horen.
Een onverwachte wending.
Een moment waarop de band de vertrouwde stadionrock even loslaat.
Want dat kunnen ze volgens mij best.
Waarom dan niet mijn Record of the Week?
Omdat John Mayer met Tom and Jerry voor mij net iets verrassender uit de hoek kwam als radiovriendelijke popsingle.
Die keuze gaat over de verrassing van het moment, niet uitsluitend over het rapportcijfer.
Want muzikaal waardeer ik Carry On zelfs iets hoger.
De kracht, de overtuiging en het bandgevoel maken indruk.
Daarom krijgt Kensington een negen.
En John Mayer behoudt zijn acht én zijn weektitel.
Dat is het mooie van mijn muzikale wereld: een prijs is geen rekensom.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: overtuigende zang, krachtige rockuitstraling en een sterke melodieuze identiteit.
Min: Kensington mag muzikaal best wat vaker buiten de vertrouwde lijntjes kleuren.
Voor liefhebbers van: U2, The Killers, Snow Patrol, Editors en Kings of Leon.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Top 40-potentie: ★★★★★ – Uitstekende kansen op brede radio-aandacht.
Record of the Week: nét niet. Die eer blijft deze week bij John Mayer.
Eindoordeel: Kensington bewijst dat de band met Jason Dowd niet alleen een nieuwe zanger, maar ook een overtuigende toekomst heeft.
John Mayer krijgt de beker. Kensington krijgt van mij het hoogste cijfer. En ik? Ik heb vandaag vooral twee uitstekende nummers gehoord.
9/10 – VIERENHALVE STER.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten