FINK & JAN BLOMQVIST – MORE
Negen minuten? Doe mij maar meer.
★★★★½ – 9/10
Een nummer van negen minuten dat More heet. Dat is óf een uitstekend gevoel voor humor, óf een bijzonder eerlijke waarschuwing aan de luisteraar.
Bij Fink en Jan Blomqvist vermoed ik het eerste.
Want na negen minuten denk ik niet: eindelijk afgelopen.
Ik denk:
mag er nog wat bij?
Kijk, dan heb je een treffende titel gekozen.
More is zo'n nummer dat zich niets aantrekt van de moderne muziekindustrie. Die wil tegenwoordig het liefst dat een liedje binnen vijftien seconden begint, na dertig seconden zijn refrein heeft afgewerkt en na twee minuten alweer plaatsmaakt voor de volgende streamingvergoeding.
Fink en Jan Blomqvist hebben dat memo kennelijk niet ontvangen.
Gelukkig maar.
Want hier gebeurt iets wat ik bijzonder waardeer.
Muziek krijgt de tijd om muziek te zijn.
Fink, oftewel de Britse muzikant Fin Greenall, brengt zijn karakteristieke warme, licht korrelige stem mee. Een stem die klinkt alsof iemand al een paar nachten wakker ligt, maar daar inmiddels vrede mee heeft gesloten.
Jan Blomqvist voegt daar zijn wereld van melodieuze elektronica aan toe.
En die combinatie werkt uitstekend.
Waar Fink de menselijke kwetsbaarheid vertegenwoordigt, zorgt Blomqvist voor een elektronisch landschap waarin die stem alle ruimte krijgt.
Geen botsing tussen singer-songwriter en danceproducer.
Eerder twee muzikanten die elkaar begrijpen.
De elektronische puls vormt het fundament. Daaroverheen ontwikkelen zich subtiele melodieën, warme klanken en kleine verschuivingen die het nummer voortdurend in beweging houden.
Dat is belangrijk.
Want negen minuten kunnen behoorlijk lang duren.
Vraag maar aan iemand die negen minuten naar een gemeenteraadsvergadering heeft gekeken.
Maar bij More vliegt de tijd voorbij.
De kracht zit vooral in de hypnotiserende opbouw.
Het nummer hoeft niet voortdurend van richting te veranderen om interessant te blijven. Juist door de herhaling ontstaat een soort muzikale roes.
Een kleine verandering in het ritme.
Een nieuwe synthesizerlaag.
Een stem die even naar de achtergrond verdwijnt.
En vervolgens weer terugkomt.
Het zijn details die bij een vluchtige luisterbeurt nauwelijks opvallen, maar samen de muziek steeds meer diepte geven.
Met een goede koptelefoon wordt More bijna een kleine reis.
Ik hoor iets van de melancholie van The National, de elektronische verfijning van Moderat en de hypnotiserende sfeer van Massive Attack.
Maar de combinatie van Fink en Blomqvist heeft voldoende eigen karakter om niet in die vergelijkingen te verdwijnen.
Wat mij vooral aanspreekt, is de beheersing.
Geen enorme festivaldrop.
Geen synthesizer die plotseling met veel geweld de aandacht opeist.
De muziek ontwikkelt zich organisch.
En daardoor blijft de emotie overeind.
Mijn kritiek?
Nou vooruit.
Wie na drie minuten graag een duidelijk refrein en een grote ontlading wil horen, krijgt het hier moeilijk.
Sommige passages blijven lang in dezelfde sfeer hangen. De herhaling is voor mij hypnotiserend, maar kan voor een ander ook wat statisch worden.
En eerlijk is eerlijk: een paar minuten minder hadden de kern van de compositie waarschijnlijk niet volledig aangetast.
Maar zou ik dat willen?
Nee.
Want juist die lengte maakt More bijzonder.
Het is geen nummer dat je even tussendoor beluistert terwijl je de boodschappenlijst afwerkt.
Dit vraagt om aandacht.
Rust.
Een goede geluidsinstallatie.
En negen minuten waarin niemand vraagt of je nog iets moet doen.
Dat laatste is tegenwoordig waarschijnlijk de grootste luxe.
Fink en Jan Blomqvist bewijzen dat elektronische muziek niet voortdurend harder, sneller of spectaculairder hoeft te worden om indruk te maken.
Soms is minder juist meer.
Hoewel...
Bij dit nummer is More inderdaad beter.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Stem Fink: ★★★★★
Elektronische productie: ★★★★★
Sfeer: ★★★★★
Melodie: ★★★★½
Opbouw: ★★★★½
Originaliteit: ★★★★☆
Hypnotiserende werking: ★★★★★
Negenminutenfactor: ★★★★★
Plus: prachtige combinatie van Finks warme stem en Blomqvists melodieuze elektronica, een rijke sfeer en een lange opbouw die blijft boeien.
Min: de herhaling en het rustige tempo vragen geduld. Voor sommige luisteraars waarschijnlijk meer dan beschikbaar is.
Voor liefhebbers van: Massive Attack, Moderat, The National, Bonobo en sfeervolle elektronische muziek.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★
Eindoordeel: More is negen minuten genieten zonder dat de muziek voortdurend om aandacht hoeft te schreeuwen. Fink zorgt voor de menselijke warmte, Jan Blomqvist voor het elektronische landschap. Negen minuten? Geen probleem. De titel zegt het al: More. Doe mij er nog maar een paar. 9/10.
https://youtu.be/uxkFJM2t6sM?si=C9b0i-6EJm1LhDNA
Geen opmerkingen:
Een reactie posten