CHARLIE JEER – FLORENCE
Een dansvloer vol sfeer. En gelukkig zonder discobol op standje overdrijven!
★★★★☆ – 8/10
Soms hoor ik een dancenummer waarbij ik onmiddellijk denk: dit is gemaakt om mensen zo snel mogelijk de dansvloer op te jagen. De beat moet harder, de synthesizers moeten luider en na dertig seconden moet het dak eraf. Charlie Jeer kiest met Florence gelukkig voor een andere aanpak. Hij laat de muziek ademen. En juist daardoor ontstaat er iets bijzonders: een heerlijk sfeervol dancenummer.
Charlie Jeer is een jonge Britse muzikant die elektronische muziek combineert met pop, soul en jazzinvloeden.
En dat hoor je.
Zijn muzikale wereld draait niet uitsluitend om de beat.
Er moet ook een gevoel in zitten.
Een melodie.
Een bepaalde warmte.
Florence heeft precies die eigenschappen.
Het nummer beweegt zich in het gebied tussen melodieuze house en toegankelijke elektronische pop.
De ritmische basis zorgt voor beweging, maar de sfeer blijft belangrijker dan de behoefte om voortdurend indruk te maken.
Dat spreekt me aan.
Want elektronische muziek hoeft wat mij betreft niet altijd te klinken alsof iemand met een drilboor een discotheek probeert binnen te komen.
Soms is een subtiele groove veel aantrekkelijker.
En Florence heeft zo'n groove.
De muziek voelt soepel en ontspannen.
Alsof je op een warme zomeravond door een onbekende stad wandelt.
Overal branden lichtjes.
Uit een café klinkt muziek.
En zonder dat je het merkt, begin je op het ritme mee te bewegen.
Dat filmische karakter maakt het nummer interessant.
Ik moet denken aan de warmere elektronische momenten van Röyksopp, de melodieuze toegankelijkheid van Disclosureen een vleugje Ben Böhmer.
Niet omdat Charlie Jeer precies hetzelfde doet.
Maar omdat hij dezelfde balans zoekt tussen dansbaarheid en emotie.
Dat vind ik een sterke combinatie.
Jeer heeft bovendien een achtergrond als saxofonist.
Dat verklaart misschien waarom zijn muziek vaak zo melodieus en organisch aanvoelt.
Hij denkt niet uitsluitend in elektronische patronen, maar ook in muzikale lijnen.
En dat maakt zijn werk aantrekkelijk.
Florence staat op zijn EP Take Away My Problems, die in september verscheen.
Het nummer duurt ongeveer drie minuten en drie kwartier.
Gelukkig krijgt de sfeer daardoor voldoende tijd om zich te ontwikkelen.
Heb ik kritiek?
Een beetje.
Ik mis nog een verrassende muzikale wending.
Een moment waarop de compositie ineens een andere richting kiest en me werkelijk overdondert.
Nu blijft alles aangenaam binnen de vertrouwde grenzen van melodieuze dance.
Maar misschien hoeft dat ook niet altijd.
Niet ieder elektronisch nummer moet een muzikale revolutie ontketenen.
Soms wil ik gewoon genieten.
Van een fijne beat.
Een mooie sfeer.
En muziek die me even uit de dagelijkse werkelijkheid haalt.
Daar slaagt Charlie Jeer uitstekend in.
Een acht.
Want Florence is zo'n nummer dat niet onmiddellijk alle aandacht opeist, maar langzaam onder je huid kruipt.
En voor je het weet, staat het alweer op repeat.
Charlie Jeer heeft geen spectaculaire lichtshow nodig. Hij zet gewoon de juiste sfeer neer. De dansvloer volgt vanzelf.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
Plus: warme elektronische sfeer, soepele groove en een aangename combinatie van melodie en ritme.
Min: mist net een verrassende muzikale ontlading.
Voor liefhebbers van: Röyksopp, Disclosure, Ben Böhmer en melodieuze elektronische pop.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆ – Een interessante kandidaat voor de lijst.
Eindoordeel: Een sfeervol en toegankelijk dancenummer dat bewijst dat een goede groove niet altijd hard hoeft te zijn.
Florence is geen nummer dat de dansvloer bestormt. Het komt rustig binnen, bestelt iets te drinken en heeft vijf minuten later iedereen aan het dansen.
8/10 – VIER STERREN.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten