DEAD MAN'S BONES – LOST IN THE NIGHT
Zeventien jaar wachten. En verdorie, het was het waard!
★★★★½ – 9/10
Zeventien jaar! Sommige bands nemen even pauze, andere verdwijnen gewoon van de aardbodem. Dead Man's Bones koos blijkbaar voor het laatste. In 2009 verscheen hun enige album en daarna werd het angstvallig stil. Maar nu zijn Ryan Gosling en Zach Shields eindelijk terug met Lost In The Night. Was het wachten de moeite waard? Jazeker! En hoe!
Dead Man's Bones was altijd al een bijzonder muzikaal project.
Een acteur die samen met een vriend muziek maakt, klinkt doorgaans als een hobby die we vooral niet te serieus moeten nemen.
Maar Ryan Gosling bleek meer te kunnen dan acteren.
Samen met Zach Shields creëerde hij een merkwaardige muzikale wereld vol spoken, melancholie, kinderkoren en donkere romantiek.
Hun debuutalbum uit 2009 was een heerlijke combinatie van gothic folk, alternatieve rock en ouderwetse pop.
Alsof Tom Waits en Arcade Fire samen een nachtelijke wandeling over een begraafplaats maakten.
En nu zijn ze terug.
Met een opvallend ander geluid.
Lost In The Night heeft een stevige elektronische basis. De drummachine zorgt voor een hypnotiserend ritme, terwijl de synthesizers en gitaren een donkere, bijna filmische sfeer oproepen.
Ik hoor iets van Suicide, een vleugje The Cure en de melancholische energie van Bruce Springsteen.
Een bijzondere combinatie.
Maar het werkt.
Wat me vooral aanspreekt, is de spanning tussen duisternis en romantiek.
Het nummer klinkt donker, maar niet uitzichtloos.
Er zit juist iets hoopvols in.
Alsof twee mensen midden in de nacht op zoek zijn naar elkaar, terwijl de rest van de wereld allang slaapt.
En die sfeer wordt prachtig versterkt door de stem van Gosling.
Geen overdreven zangtechniek.
Geen spectaculaire uithalen.
Maar een warme, enigszins mysterieuze stem die precies bij de muziek past.
Ook de productie vind ik bijzonder.
Het nummer werd in één dag opgenomen op een boerderij buiten Los Angeles.
Met twee gitaren, twee drummachines en twee synthesizers.
Meer hadden de heren blijkbaar niet nodig.
Dat vind ik prachtig.
Terwijl sommige artiesten maandenlang in peperdure studio's zitten om uiteindelijk een volkomen karakterloos popnummer af te leveren, maken Gosling en Shields in één dag iets wat werkelijk sfeer heeft.
En dan de videoclip.
In zwart-wit zien we Rain Spencer en Noah Jupe in een mysterieuze, romantische wereld.
Een begraafplaats.
Een nachtelijke ontmoeting.
Beelden die uitstekend passen bij de muziek.
Het voelt als een kleine onafhankelijke film.
En dat is natuurlijk niet zo vreemd met Gosling achter het project.
Heb ik kritiek?
Een klein beetje.
Ik mis nog iets van de bijzondere, bijna spookachtige koorzang die hun debuutalbum zo uniek maakte.
De nieuwe elektronische richting is aantrekkelijk, maar maakt het geluid ook wat toegankelijker.
Toch overheerst mijn enthousiasme.
Want Lost In The Night is geen nostalgische herhaling van vroeger.
Het is een overtuigende nieuwe stap.
Zeventien jaar stilte. En dan terugkomen met zo'n nummer.
Dat verdient respect.
En een negen.
Ryan Gosling heeft zeventien jaar nodig gehad om weer muziek te maken. Ik hoop alleen dat hij voor de volgende single niet opnieuw eerst een complete filmcarrière moet afwerken.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: donkere elektronische sfeer, hypnotiserende beat, sterke zang en een prachtige videoclip.
Min: de bijzondere koorzang van het debuutalbum ontbreekt.
Voor liefhebbers van: The Cure, Suicide, Arcade Fire, Nick Cave en donkere elektronische indie.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Eindoordeel: Een indrukwekkende comeback die nostalgie combineert met een verrassend nieuwe muzikale richting.
Zeventien jaar wachten op nieuwe muziek van Dead Man's Bones. Het klinkt bijna als een straf. Maar Lost In The Night bewijst dat geduld soms bijzonder mooi wordt beloond.
9/10 – VIERENHALVE STER.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten