DEEP FOREST feat. ONUKA – TO HEAVEN
Deep Forest ontmoet Enigma. Zeven minuten later ben je ergens anders.
★★★★½ – 9/10
Sommige muziek begint.
Andere muziek opent een deur.
Bij To Heaven van Deep Forest en ONUKA gebeurt dat laatste.
Een paar seconden zijn voldoende en ik zit weer in die wonderlijke muzikale wereld waarin elektronica, wereldmuziek, stemmen en mystiek door elkaar bewegen.
En onmiddellijk denk ik:
Deep Forest.
Maar ook:
Enigma.
Dat is een compliment.
Want dit soort muziek werd in de jaren negentig regelmatig onder het vreselijke etiket wereldmuziek in een apart vakje van de platenzaak gezet, alsof de rest van de muziek blijkbaar van Mars kwam.
Deep Forest liet juist horen hoe elektronische muziek en traditionele klanken samen iets nieuws konden vormen.
En To Heaven bewijst dat Eric Mouquet dat nog steeds kan.
Het nummer sluit het nieuwe album SOUL af en duurt bijna zeven minuten.
Zeven minuten?
Prima.
Dit nummer heeft die tijd nodig.
De elektronische onderlaag beweegt langzaam. Klanken verschijnen uit de verte en verdwijnen weer. Er zit geen haast in de productie. Geen producer die na vijftien seconden roept dat het refrein moet beginnen omdat anders iemand op Spotify doorspoelt.
To Heaven ademt.
En dan komt de stem van Nataliia Zhyzhchenko van ONUKA.
Prachtig.
Haar zang zweeft bijna boven de elektronica en geeft het nummer precies die menselijke kwetsbaarheid die het nodig heeft.
Want achter die schoonheid zit een bijzonder zwaar verhaal.
Eric Mouquet verbleef in Oekraïne toen een raket niet ver van zijn hotel insloeg en een kinderziekenhuis werd geraakt. De ervaring van oorlog van zo dichtbij bleef bij hem hangen. Later deelde hij die emoties met Nataliia, die vanuit haar eigen Oekraïense ervaring de woorden schreef.
Dat maakt To Heaven een lied over Oekraïne, maar niet uitsluitend over Oekraïne.
Het gaat over mensen die hun kinderen, geliefden en familie verliezen door oorlog.
Over verdriet dat geen nationaliteit heeft.
En precies daar werkt de combinatie met Deep Forest zo goed.
De muziek klinkt bijna spiritueel.
Hier komt mijn Enigma-gevoel naar boven: die trage elektronische puls, de ruimtelijke productie, de stem die bijna als een gebed door het nummer beweegt.
Maar waar Enigma soms heerlijk mysterieus kon doen om het mysterie zelf, heeft To Heaven een heel concrete emotionele kern.
Dit gaat ergens over.
En toch wordt het nergens sentimenteel.
Geen enorme strijkers die mij opdracht geven wanneer ik moet huilen.
Geen bombastische finale.
De muziek laat ruimte.
Dat vind ik sterk.
Mijn kritiek?
De bijna zeven minuten zullen niet voor iedereen zijn. Het nummer ontwikkelt zich langzaam en wie na veertig seconden al een enorm refrein verwacht, kan ondertussen rustig koffie gaan zetten.
Daarnaast is de combinatie van ambient, wereldmuziek en spirituele elektronica natuurlijk niet nieuw.
Deep Forest heeft zelf meegeholpen dat geluid groot te maken.
Maar wat maakt dat uit wanneer het zo mooi wordt uitgevoerd?
Want wanneer To Heaven uiteindelijk langzaam verdwijnt, blijft er iets hangen.
Geen beat.
Geen refrein.
Een gevoel.
En soms is dat veel meer waard.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Stem: ★★★★★
Sfeer: ★★★★★
Productie: ★★★★½
Emotie: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★☆
Opbouw: ★★★★½
Plus: prachtige combinatie van elektronische muziek, wereldklanken en de indringende stem van ONUKA.
Min: bijna zeven minuten en een langzame opbouw vragen volledige aandacht.
Ik hoor: Deep Forest, Enigma, ambient en een vleug triphop.
Beste moment: wanneer ONUKA's stem steeds verder lijkt op te gaan in het elektronische landschap.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★
Eindoordeel: To Heaven is geen nummer dat je even tussendoor draait. Het vraagt tijd, stilte en aandacht. Deep Forest bouwt de wereld, ONUKA geeft haar een menselijke stem. Zeven minuten later ben je nog steeds in dezelfde kamer — maar muzikaal ergens heel ver weg. 9/10.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten