NEW TRANSLATIONS – WAIT
Nooit van gehoord. Ingetogen single. En ineens wil ik meer horen.
★★★★☆ – 8/10
Dit zijn misschien wel de leukste momenten van De Alternatieve Muziekman.
Een naam die mij helemaal niets zegt.
New Translations.
Nooit van gehoord.
Geen verwachtingen, geen twintig jaar bandgeschiedenis en geen klassiek album waarmee ik het nieuwe werk automatisch ga vergelijken. Gewoon op play drukken en luisteren.
En dan komt Wait voorbij.
Nou.
Blijven hangen, jongens.
New Translations is een vijfkoppige band uit Nashville rond zanger Oliver Pierce. De groep beweegt zich tussen indie, alternatieve rock, elektronica en psychedelische pop. Eerder dit jaar liet Modern Lovers al horen dat de band graag spanning opbouwt vanuit relatief eenvoudige ritmes en synths. Blurred Culture Warner Records heeft de band inmiddels onder zijn vleugels.
En precies die beheersing valt mij bij Wait op.
Dit is geen nummer dat binnen twintig seconden de voordeur intrapt.
Het klopt eerst even.
Gaat vervolgens rustig zitten.
En vraagt pas daarna of er misschien koffie is.
Ingetogen is het juiste woord.
De zang van Pierce ligt ontspannen in de muziek. Hij probeert nergens met grote uithalen te bewijzen dat hij kan zingen. Juist dat bijna nonchalante karakter maakt zijn stem aantrekkelijk.
Daaronder gebeurt ondertussen meer dan je aanvankelijk denkt.
Gitaar.
Bas.
Subtiele elektronica.
Een ritme dat het nummer langzaam vooruitduwt zonder ooit werkelijk te gaan rennen.
Het mooie is dat Wait voortdurend het gevoel geeft dat er iets groters gaat gebeuren.
Je wacht.
De titel helpt natuurlijk.
Maar New Translations begrijpt dat spanning niet alleen ontstaat door steeds méér geluid toe te voegen. Soms is het veel interessanter om iets juist níét te laten gebeuren.
Daar hoor ik een band die zijn arrangement serieus neemt.
Muzikaal zit New Translations ergens in een gebied waar The National, Nation of Language en een wat rustigere The War on Drugs elkaar zouden kunnen tegenkomen. Niet omdat Wait letterlijk als een van die bands klinkt, maar vanwege die combinatie van melancholie, ritme en sfeer.
En dat ligt mij natuurlijk behoorlijk goed.
Toch geef ik geen 9.
Daarvoor is Wait uiteindelijk iets te bescheiden.
Ik mis nog één moment waarop New Translations mij werkelijk verrast. Een onverwachte gitaar, een melodische draai, een instrument dat ineens de hele sfeer verandert.
Nu blijft het nummer bijna té netjes binnen zijn eigen mooie wereld.
Maar een 8?
Zonder twijfel.
Want het knappe is dat ik na de eerste luisterbeurt onmiddellijk nog een keer wilde luisteren.
Niet omdat ik het refrein niet begreep.
Maar omdat ik wilde ontdekken wat ik de eerste keer gemist had.
Dat is bij nieuwe muziek meestal een uitstekend teken.
Dus: New Translations.
Gisteren kende ik ze niet.
Vandaag schrijf ik er vijfhonderd woorden over.
Morgen?
Waarschijnlijk even kijken wat ze nog meer gemaakt hebben.
Zo hoort nieuwe muziek te werken.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
Sfeer: ★★★★★
Stem: ★★★★☆
Melodie: ★★★★☆
Spanningsopbouw: ★★★★½
Originaliteit: ★★★★☆
Plus: prachtig ingetogen, subtiele productie en een nummer dat bij iedere luisterbeurt iets meer prijsgeeft.
Min: ik wacht nog op dat ene moment waarop de band écht buiten de lijntjes kleurt.
Ik hoor: The National, Nation of Language en een vleug The War on Drugs.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆
Eindoordeel: Wait is precies waarom ik naar onbekende bands blijf luisteren. Geen spektakel, geen geschreeuw, gewoon een ingetogen nummer dat langzaam onder je huid kruipt. New Translations? Nooit van gehoord. Maar na Wait wil ik ze wél onthouden. 8/10.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten