The Beatles zijn even terug. Maar ze komen deze keer uit België!
Soms heb je aan een paar toetsenakkoorden genoeg om onmiddellijk verliefd te worden op een nummer. Dat overkomt me bij LY van Dressed Like Boys. Wat een heerlijke opening! Die warme toetsen, die prachtige melodie en dat onmiskenbare jarenzestiggevoel. Ik moet meteen aan The Beatles denken. Alsof Paul McCartney ergens in een Belgische studio is binnengelopen en heeft gezegd: jongens, zullen we nog eens een lekker liedje maken?
Achter Dressed Like Boys schuilt de Belgische muzikant Jelle Denturck, die we kennen van de band DIRK.
Met zijn soloproject laat hij een heel andere muzikale kant horen.
Persoonlijker.
Melodieuzer.
En vooral bijzonder gevoelig voor prachtige arrangementen.
LY is daar opnieuw een uitstekend voorbeeld van.
De combinatie van piano en synthesizers geeft het nummer een warme, bijna nostalgische uitstraling.
En die toetsenakkoorden!
Daar blijf ik bij terugkomen.
Ze hebben iets tijdloos.
Ik hoor de melodieuze elegantie van The Beatles, een vleugje The Kinks en misschien zelfs iets van de vroege Electric Light Orchestra.
Niet omdat Denturck deze artiesten probeert te kopiëren.
Maar omdat hij dezelfde liefde voor sterke melodieën heeft.
En dat is een groot compliment.
Wat ik bovendien aantrekkelijk vind, is de combinatie van oud en nieuw.
De muziek heeft duidelijk wortels in de jaren zestig en zeventig.
Maar de elektronische details zorgen ervoor dat het geen nostalgische verkleedpartij wordt.
Er zit beweging in.
Een heerlijke groove.
En gaandeweg wordt het arrangement steeds avontuurlijker.
Het instrumentale gedeelte geeft de muziek extra ruimte, terwijl de elektronische afsluiting een verrassende moderne draai toevoegt.
Dat vind ik knap.
Want veel artiesten die teruggrijpen naar de jaren zestig blijven hangen in een keurige imitatie.
Dressed Like Boys doet iets anders.
Hij gebruikt het verleden als inspiratie en maakt er vervolgens zijn eigen muzikale wereld van.
Ook de zang spreekt me aan.
Denturck klinkt kwetsbaar, maar niet breekbaar.
Hij heeft een stem die emotie kan overbrengen zonder voortdurend dramatisch te worden.
En juist daardoor blijft de muziek geloofwaardig.
LY heeft bovendien iets heerlijk optimistisch.
Volgens Denturck gaat het nummer over het leven niet voortdurend te serieus nemen.
Een mooie gedachte.
Want we zijn tegenwoordig allemaal ontzettend druk met nadenken, analyseren en ons zorgen maken.
Soms mag je gewoon genieten.
Van muziek.
Van het moment.
En van een paar prachtige toetsenakkoorden.
Heb ik kritiek?
Een klein beetje.
De overgang naar de elektronische afsluiting voelt voor mij wat onverwacht.
Ik had misschien nog iets langer willen genieten van die heerlijke jarenzestigsfeer.
Maar tegelijkertijd maakt juist die eigenzinnigheid het nummer interessant.
En wat een vooruitzicht voor het nieuwe album And Then I Woke Up, dat op 5 februari 2027 verschijnt!
Een negen.
Want Dressed Like Boys bewijst dat je geen ingewikkelde muzikale trucs nodig hebt om indruk te maken.
Soms zijn een paar prachtige akkoorden voldoende.
The Beatles zijn niet terug. Maar in België loopt gelukkig iemand rond die uitstekend heeft opgelet.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: heerlijke toetsenakkoorden, prachtige jarenzestigsfeer, sterke melodie en een verrassende elektronische afsluiting.
Min: de elektronische outro had wat mij betreft iets subtieler mogen aansluiten.
Voor liefhebbers van: The Beatles, The Kinks, Electric Light Orchestra, David Bowie en melodieuze indiepop.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Albumverwachting: ★★★★★ – And Then I Woke Up belooft bijzonder veel goeds.
Eindoordeel: Een warme, melodieuze en eigenzinnige single die het beste van de jaren zestig combineert met moderne indiepop.
Een paar toetsenakkoorden, een vleugje Beatles en een flinke dosis Belgisch talent. Meer heb ik vandaag eigenlijk niet nodig.
9/10 – VIERENHALVE STER.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten