MICHAEL KIWANUKA – SUMMER CLOTHES
Het kabbelt maar door. En verdomd, je wilt helemaal niet dat het stopt.
★★★★½ – 8,5/10
Soms moet een liedje nergens naartoe.
Geen groot refrein. Geen plotselinge tempowisseling. Geen producer die na drie minuten roept dat er nu toch echt iets moet ontploffen omdat anders Spotify ongeduldig wordt.
Michael Kiwanuka trekt zich daar op Summer Clothes weinig van aan.
Het nummer kabbelt.
En kabbelt.
En kabbelt nog wat verder.
Normaal gesproken zou ik daar op een gegeven moment behoorlijk zenuwachtig van worden.
Hier niet.
Summer Clothes blijft vreemd genoeg voortdurend boeien.
Het nummer komt van FUDGE, een bijzondere plaat in Kiwanuka's carrière. De songs ontstonden al in 2023, rond dezelfde periode als Small Changes. Juist omdat er aanvankelijk helemaal geen plan was om deze muziek uit te brengen, kon Kiwanuka zonder commerciële druk werken.
En dat hoor je.
Summer Clothes klinkt alsof niemand tijdens de opnames met een stopwatch naast hem stond.
Er zit vrijheid in.
Ruimte.
Alsof Kiwanuka gewoon wilde ontdekken waar een melodie hem naartoe zou brengen.
Dat is des te aangrijpender omdat zijn leven inmiddels zo ingrijpend veranderd is. Een hersenbloeding dwong hem zijn werkzaamheden stil te leggen en maakte zijn toekomst als artiest onzeker.
Maar ik wil daar muzikaal voorzichtig mee omgaan.
Een ernstig persoonlijk verhaal maakt een nummer niet automatisch beter.
Summer Clothes heeft dat medeleven gelukkig helemaal niet nodig.
Het staat op eigen benen.
Kiwanuka's stem is natuurlijk meteen herkenbaar. Warm, donker en soulvol, maar nooit overdreven. Hij hoeft geen vocale acrobatiek uit te halen om aandacht te krijgen. Eén paar woorden van hem en je zit alweer in die merkwaardige wereld ergens tussen soul, folk, psychedelica en klassieke singer-songwriterpop.
Ik hoor opnieuw iets van Bill Withers.
Een beetje Marvin Gaye.
En in de wazige productie zelfs een vleug van de psychedelische kant van Pink Floyd.
Maar uiteindelijk klinkt het vooral als Michael Kiwanuka.
Dat is inmiddels misschien wel zijn grootste kwaliteit.
De instrumentatie beweegt rustig onder zijn stem door. Alles lijkt een beetje te zweven. De productie voelt warm en organisch en nergens wordt het nummer onnodig opgeblazen.
En dan komen tegen het einde die strijkers.
Prachtig.
Niet als goedkoop trucje om alsnog een grote finale te forceren, maar als een soort mist die langzaam over het nummer trekt. De muziek wordt nog waziger, nog dromeriger.
Alsof een warme zomerdag langzaam uit beeld verdwijnt.
Daar zit voor mij het mooiste moment.
Mijn kritiek?
Die zit precies in dezelfde eigenschap die ik bewonder.
Het nummer kabbelt misschien iets té gemakkelijk.
Ik mis één klein moment van weerstand. Eén onverwachte muzikale afslag waardoor Summer Clothes van heel mooi naar werkelijk onvergetelijk zou kunnen gaan.
Daarom geen 9.
Maar 8,5 voelt precies goed.
Want zorgeloosheid kun je gemakkelijk verwarren met gemakzucht.
Dat gebeurt hier niet.
Kiwanuka klinkt als iemand die even niets hoefde te bewijzen en daardoor precies kon maken waar hij zin in had.
Misschien is Summer Clothes daarom wel zo bijzonder.
Het nummer heeft geen haast.
En na een paar minuten heb ik die zelf ook niet meer.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 8,5/10
Stem: ★★★★★
Sfeer: ★★★★★
Arrangement: ★★★★½
Strijkers: ★★★★★
Verrassing: ★★★★☆
Plus: warm, dromerig, organisch en die prachtige strijkers aan het einde.
Min: het kabbelt zó ontspannen dat één onverwachte muzikale wending welkom was geweest.
Voor liefhebbers van: Bill Withers, Marvin Gaye en psychedelische soul.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★½
Eindoordeel: Summer Clothes lijkt bijna permanent voort te kabbelen en toch verveelt het geen seconde. Vooral wanneer de strijkers het nummer aan het einde langzaam in een warme mist laten verdwijnen, is Kiwanuka op zijn best. Geen muziek die om aandacht schreeuwt. Muziek waardoor je vanzelf stil wordt. 8,5/10.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten