Wie droomt, pakt zijn koffers voor een reis waarvan niemand weet waar ze eindigt.
★★★★½ – 9/10
Wie droomt, pakt zijn koffers voor een reis waarvan niemand weet waar ze eindigt.dank u de eerste zin van dansende beren
En bij Ozark Henry weet je eigenlijk al helemaal niet waar je terechtkomt.
Gelukkig maar.
Want Piet Goddaer heeft nooit muziek gemaakt voor mensen die vooraf graag een routebeschrijving ontvangen. Zijn beste nummers bewegen ergens tussen pop, elektronica, melancholie en filmmuziek. Je herkent de wereld onmiddellijk, maar de precieze bestemming blijft vaak onduidelijk.
Dreamer past daar prachtig tussen.
Vanaf de eerste seconden hangt er ruimte rond het nummer.
Geen haast.
Geen producer die na twaalf seconden nerveus vraagt wanneer het TikTok-gedeelte begint.
Ozark Henry laat de muziek rustig ontstaan.
Een elektronisch detail hier.
Een melodische laag daar.
Dan die stem.
Goddaer zingt beheerst en bijna kwetsbaar. Hij hoeft niet uit te halen om emotie over te brengen. Sterker nog: juist wanneer hij zich inhoudt, wordt Dreamer interessanter.
Het nummer voelt daardoor als een reis die 's nachts begint.
Buiten is het donker.
De straatverlichting verdwijnt langzaam achter je.
En je hebt geen flauw idee waar je morgenochtend wakker wordt.
Dat filmische heeft Ozark Henry altijd goed gekund.
Hij maakt geen elektronische muziek waarbij de techniek voortdurend staat te zwaaien: kijk eens hoeveel apparatuur wij hebben!
De elektronica dient de sfeer.
Daar hou ik van.
Dreamer heeft bovendien een mooie melancholische ondertoon zonder somber te worden. Dromen betekent hier niet wegvluchten uit de werkelijkheid. Het klinkt eerder als de behoefte om te blijven bewegen wanneer je nog niet weet waarheen.
En muzikaal gebeurt precies hetzelfde.
Het nummer ontvouwt zich langzaam en geeft zijn details niet allemaal bij de eerste luisterbeurt prijs. Met een goede koptelefoon hoor je hoe zorgvuldig de verschillende lagen zijn opgebouwd.
Daarmee raakt Ozark Henry precies een gebied waar ik gevoelig voor ben.
Een beetje Peter Gabriel in de aandacht voor klank.
Een vleug M83 in de ruimtelijkheid.
En vooral heel veel Ozark Henry.
Want Goddaer heeft na al die jaren een belangrijk voordeel:
hij hoeft niemand meer na te doen.
Je hoort binnen korte tijd wie dit is.
Mijn kritiek?
Voor een nummer met de titel Dreamer blijft Goddaer misschien zelfs iets té beheerst.
Ik had ergens in het laatste deel graag één moment gehoord waarop de droom volledig uit zijn voegen barst.
Een onverwachte elektronische golf.
Een enorme strijkerslaag.
Een geluid waarvan je denkt: waar kwam dát ineens vandaan?
Nu blijft alles prachtig binnen de lijnen.
Dat kost hem bij mij de perfecte 10.
Maar een 9 is absoluut verdiend.
Want Dreamer is zo'n nummer dat niet probeert je bij de kraag te grijpen.
Het doet iets veel slimmer.
Het zet de deur open.
Laat een klein beetje licht naar binnen vallen.
En zegt:
kom maar mee.
Waarheen?
Geen idee.
Je bent een dromer.
Je had je koffers al gepakt.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Stem: ★★★★½
Melodie: ★★★★½
Productie: ★★★★★
Sfeer: ★★★★★
Emotie: ★★★★½
Droomfactor: ★★★★★
Plus: prachtige ruimtelijke productie, warme zang en die typische filmische melancholie van Ozark Henry.
Min: in het laatste gedeelte had de muziek wat mij betreft nog één keer volledig mogen openbreken.
Voor liefhebbers van: Peter Gabriel, M83, filmische elektronische pop en natuurlijk Ozark Henry zelf.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★
Eindoordeel: Dreamer bewijst dat Ozark Henry nog altijd bijzonder goed weet hoe je van popmuziek een kleine wereld kunt maken. Wie droomt, pakt zijn koffers voor een reis waarvan niemand weet waar ze eindigt. Met Ozark Henry als reisleider stap ik voorlopig gewoon in. 9/10.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten