Minder mist, meer melodie. En verdorie, wat klinkt dat lekker!
★★★★½ – 9/10
Er zijn bands waarvan je na een paar seconden al weet dat je goed zit. DIIV is er voor mij zo eentje. Die zwevende gitaren, die dromerige zang en dat heerlijke gevoel alsof je ergens tussen de wolken en een verlaten industrieterrein bent beland. Met Dare Me gebeurt er echter iets bijzonders. De mist trekt een beetje op. En wat blijkt? Daarachter staat gewoon een uitstekend popnummer!
Ik was eerder al enthousiast over Trillions. En nu is daar Dare Me, de vierde voorproef van het nieuwe album ZIRP!, dat op 30 oktober verschijnt.
DIIV klinkt nog altijd als DIIV. Maar er is duidelijk iets veranderd.
De gitaren hebben nog steeds die prachtige shoegaze-uitstraling. Denk aan My Bloody Valentine, Slowdive en een vleugje The Cure.
Alleen klinkt het geheel deze keer directer.
De melodie krijgt meer ruimte.
Het ritme heeft een heerlijke vaart en de elektronische geluiden zorgen voor een verrassende extra laag.
En dat werkt!
Vooral de combinatie van die licht vervormde gitaren en de bijna achteloos klinkende zang van Zachary Cole Smith vind ik aantrekkelijk.
Hij zingt niet alsof hij de wereld moet overtuigen.
Hij lijkt eerder een gedachte hardop uit te spreken.
En juist daardoor blijf ik luisteren.
De productie is in handen van A. G. Cook, die we onder meer kennen van zijn werk met Charli XCX.
Dat lijkt op papier een merkwaardige combinatie.
Een producer uit de experimentele popwereld die zich bemoeit met een Amerikaanse shoegazeband?
Maar het resultaat is verrassend geslaagd.
De elektronica maakt de muziek speelser, zonder het karakter van DIIV volledig weg te poetsen.
En dan de videoclip.
De band staat in een leeg kantoor, keurig gekleed in zakelijke kleding.
Het ziet eruit alsof vier muzikanten een sollicitatiegesprek hebben gehad en vervolgens besloten dat werken toch niet helemaal hun ding is.
Droge humor, een vervreemdende sfeer en een mooie aansluiting bij de maatschappijkritische wereld van het nieuwe album.
De video is geregisseerd door Louie Kovatch.
Wat me vooral aanspreekt, is dat Dare Me niet uitsluitend op sfeer drijft.
Er zit een echte melodie in.
Een refrein dat blijft hangen.
En een energie die ik bij sommige shoegazebands weleens mis.
Heb ik ook kritiek?
Een klein beetje.
Door de toegankelijkere productie verdwijnt iets van de mysterieuze, bijna verstikkende sfeer die DIIV vroeger zo bijzonder maakte.
Ik begrijp dus best dat niet iedere oude fan onmiddellijk enthousiast zal zijn.
Maar voor mij is dit vooral muzikale vooruitgang.
Een negen.
Want Dare Me bewijst dat een band zichzelf kan vernieuwen zonder zijn identiteit kwijt te raken.
En als ZIRP! dit niveau vasthoudt, hebben we er eind oktober zomaar een bijzonder sterk album bij.
DIIV heeft de mistmachine niet weggegooid. Ze hebben alleen eindelijk het licht aangedaan. En wat blijkt? Het uitzicht is prachtig!
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: prachtige gitaren, sterke melodie, verrassende elektronische details en een heerlijke energie.
Min: iets minder mysterieus dan het vroegere DIIV.
Voor liefhebbers van: Slowdive, My Bloody Valentine, The Cure, Ride en Beach House.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Albumverwachting: ★★★★★ – ZIRP! belooft veel goeds.
Eindoordeel: Een heerlijke combinatie van shoegaze, dreampop en moderne elektronica.
DIIV durft te veranderen. En ik durf er gerust een negen tegenover te zetten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten