HOT CHIP – RANDOM VIOLENCE
De dansvloer wordt serieus. En verrassend genoeg bevalt me dat uitstekend!
Hot Chip is terug. En wie onmiddellijk een vrolijk elektronisch dansnummer verwacht, moet zijn verwachtingen een beetje bijstellen. Met Random Violence klinkt de Britse band opvallend serieuzer, donkerder en emotioneler. En weet je wat? Ik vind het een bijzonder aangename verrassing.
Hot Chip behoort al jaren tot die bands die elektronische muziek combineren met sterke melodieën en een flinke dosis eigenzinnigheid.
Nummers als Over and Over, Ready for the Floor en Boy from School bewezen dat synthesizers niet alleen geschikt zijn om op te dansen, maar ook om prachtige liedjes mee te maken.
Vooral dat laatste wordt nogal eens vergeten.
Een goede beat is leuk.
Maar zonder een interessante melodie blijft er uiteindelijk weinig over.
Gelukkig heeft Hot Chip dat altijd begrepen.
Met Random Violence kiest de groep echter voor een andere benadering.
De vertrouwde elektronische elementen zijn aanwezig, maar de sfeer is duidelijk ernstiger.
De muziek klinkt minder speels en heeft meer emotioneel gewicht.
Het nummer ontwikkelt zich als een elektronische ballad, waarbij de zang van Joe Goddard en Alexis Taylor elkaar aanvult.
En juist die combinatie vind ik sterk.
De stemmen hebben iets menselijks en kwetsbaars. Geen overdreven vocale krachtpatserij, maar een overtuigende voordracht.
De instrumentatie bouwt ondertussen de spanning op.
Ik hoor invloeden van LCD Soundsystem, met een vleugje New Order en de melancholische kant van Depeche Mode.
Voor mij bepaald geen verkeerde combinatie.
Maar achter deze single schuilt ook een persoonlijk verhaal.
Random Violence is een eerbetoon aan Keith McIvor, beter bekend als JD Twitch, de invloedrijke Schotse dj van Optimo.
Hij overleed in september 2025 aan de gevolgen van een hersentumor.
Joe Goddard kende hem al ongeveer twintig jaar. McIvor was niet alleen een muziekliefhebber, maar ook iemand die sterk geloofde in solidariteit en verbondenheid.
Dat gegeven geeft het nummer een bijzondere betekenis.
Want ineens gaat het niet meer uitsluitend over elektronische muziek.
Het gaat over vriendschap.
Over verlies.
En over de herinneringen die iemand achterlaat.
Dat Hot Chip zo'n persoonlijk onderwerp weet te verbinden met zijn elektronische geluid, vind ik bijzonder knap.
Ook de videoclip verdient aandacht.
Regisseur Jack Cole koos niet voor een traditioneel verhaal over afscheid en verdriet.
In plaats daarvan zien we een merkwaardige verzameling figuren, dansers en bijna sprookjesachtige wezens.
De Britse dansgroep Boss Morris speelt daarbij een opvallende rol.
Het resultaat is een kleurrijke, enigszins bizarre viering van het leven.
Een beetje vreemd?
Absoluut.
Maar Hot Chip is gelukkig nooit een band geweest die zich druk maakt over wat normaal gevonden wordt.
En juist daardoor werkt het.
De videoclip laat zien dat herinneren niet uitsluitend verdrietig hoeft te zijn.
Je kunt iemand ook eren door samen te dansen.
Door muziek te maken.
Door het leven te vieren.
Dat vind ik een prachtige gedachte.
Bovendien is deze single de voorbode van een nieuw album.
Op 8 januari 2027 verschijnt A Long Way From Kansas, het negende studioalbum van Hot Chip.
De band heeft aangegeven dat de nieuwe muziek mede is beïnvloed door de harde, onrustige wereld waarin we leven.
Meer vervorming, scherpere elektronische klanken en een donkerder geluid moeten daarbij een belangrijke rol spelen.
Dat maakt me nieuwsgierig.
Want ik hoor in Random Violence een groep die niet simpelweg probeert het succes van vroeger te herhalen.
Hot Chip durft zijn vertrouwde formule opnieuw te onderzoeken.
Heb ik kritiek?
Een klein beetje.
Het nummer heeft niet onmiddellijk zo'n onweerstaanbare melodie als Ready for the Floor.
Ook is de opbouw minder toegankelijk dan bij hun bekendste singles.
Maar misschien is dat juist de bedoeling.
Dit is geen nummer dat uitsluitend gemaakt lijkt om een volle dansvloer in beweging te krijgen.
Het vraagt ook om aandacht.
Om luisteren.
En om een beetje nadenken.
En daar heb ik helemaal geen bezwaar tegen.
Sterker nog, ik vind deze serieuzere richting verrassend aantrekkelijk.
Hot Chip laat horen dat elektronische muziek volwassen kan worden zonder haar eigenzinnigheid te verliezen.
Als Random Violence representatief is voor het nieuwe album, dan staat ons in januari iets bijzonders te wachten.
En dat zou een mooie manier zijn om het muzikale jaar 2027 te beginnen.
De dansvloer is nog steeds geopend. Alleen wordt er tegenwoordig ook nagedacht over het leven.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Zang: ★★★★½
Melodie: ★★★★☆
Elektronische arrangementen: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★½
Emotie: ★★★★★
Videoclip: ★★★★½
Plus: verrassend volwassen geluid, sterke elektronische opbouw, emotionele betekenis en een eigenzinnige videoclip.
Min: minder direct toegankelijk dan de klassieke Hot Chip-singles.
Voor liefhebbers van: LCD Soundsystem, New Order, Depeche Mode, Pet Shop Boys en Nation of Language.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 5.
Eindoordeel: Hot Chip verrast met een serieuzere en emotionelere sound. Random Violence bewijst dat elektronische muziek zowel het hoofd als het hart kan aanspreken.
De synthesizers dansen nog steeds. Maar ditmaal hebben ze ook iets te vertellen.
9/10 – VIERENHALVE STER.https://youtu.be/I4f5T7IyA20?si=jA56F7nPK95SHY0N
Geen opmerkingen:
Een reactie posten