EDITORS – MUCH LOVE
De liefde is groot. De baslijn gelukkig ook!
★★★★½ – 9/10
Er zijn bands waarbij ik nauwelijks objectief kan blijven. Editors is er zo eentje. Al ruim twintig jaar weten Tom Smith en zijn muzikale kompanen mij te raken. Met donkere gitaren, prachtige melodieën en natuurlijk die geweldige stem. En nu is daar Much Love, afkomstig van het vandaag verschenen album Surface, Echo & Sound. En verdorie, wat klinkt dit weer heerlijk!
Vooral die baslijn!
Die kruipt onmiddellijk onder mijn huid.
Donker, dreigend en heerlijk ritmisch. Alsof Editors even teruggrijpt naar de tijd van Sugar, maar ondertussen ook een flinke dosis jaren tachtig heeft meegenomen.
Ik hoor zelfs iets van Duran Duran.
Niet de vrolijke heren in dure pakken op een tropisch jacht, maar de donkere, spannende kant van hun muziek.
En natuurlijk hoor ik Depeche Mode.
Dat kan voor mij nauwelijks verkeerd gaan.
Wat Much Love bijzonder maakt, is de combinatie van een stevige groove en de karakteristieke melancholie van Editors.
De drums zorgen voor een strak ritme.
De gitaren geven het nummer spanning.
En de synthesizers kleuren de achtergrond zonder voortdurend alle aandacht op te eisen.
Het resultaat is een nummer dat tegelijkertijd donker en verrassend dansbaar klinkt.
En dan Tom Smith.
Die man hoeft maar een paar woorden te zingen en ik ben verkocht.
Zijn diepe stem heeft nog altijd iets dramatisch, maar klinkt hier ook opvallend warm.
Want achter al die donkere muziek schuilt bij Editors opvallend veel liefde.
Dat is misschien wel het grootste misverstand over deze band.
Omdat hun muziek vaak melancholisch klinkt, denken mensen dat het allemaal kommer en kwel is.
Maar luister eens goed naar de teksten.
Dan ontdek je regelmatig hoop, verbondenheid en verlangen.
En precies dat gevoel hoor ik terug in Much Love.
Muzikaal vind ik vooral de tegenstelling aantrekkelijk.
De baslijn klinkt bijna dreigend.
De melodie heeft iets toegankelijks.
En samen levert dat een heerlijke spanning op.
Editors doet hier wat Editors uitstekend kan: donkere muziek maken waar je toch vrolijk van wordt.
Heb ik ook kritiek?
Een klein beetje.
Het nummer verrast niet voortdurend.
De band blijft behoorlijk dicht bij zijn vertrouwde muzikale wereld.
Maar wanneer die wereld zo goed klinkt, vind ik dat eerlijk gezegd geen groot bezwaar.
Bovendien ben ik blij dat de gitaren en de elektronica weer zo mooi samenwerken.
Na het behoorlijk elektronische EBM kiest Editors op het nieuwe album voor een organischer geluid.
En Much Love laat horen dat die koerswijziging niet betekent dat de band zijn donkere karakter heeft verloren.
Een negen.
Want dit is precies het soort Editors waar ik graag naar luister.
Een heerlijke baslijn, een sterke melodie en Tom Smith die klinkt alsof hij persoonlijk verantwoordelijk is voor alle melancholie op deze planeet.
En het mooie is: het nieuwe album ligt er nu ook!
Dit weekend verschijnt mijn uitgebreide albumrecensie van Surface, Echo & Sound op De Alternatieve Muziekman.
Of het hele album net zo overtuigend is?
Dat bewaren we nog even.
Much Love heet het nummer. En veel liefde krijgt het van mij terug.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Plus: geweldige baslijn, donkere groove, herkenbare zang en een heerlijke jaren tachtig-sfeer.
Min: muzikaal niet de meest verrassende Editors-single.
Voor liefhebbers van: Depeche Mode, Duran Duran, The Cure, New Order en Interpol.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★★ – Een serieuze kandidaat voor de top 3.
Album: Surface, Echo & Sound – verschenen op 30 oktober 2026.
Eindoordeel: Een donkere, dansbare en melodieuze Editors-single die bewijst dat de band zijn muzikale magie nog lang niet kwijt is.
De baslijn is donker. De stem is donker. Maar mijn humeur? Dat is na Much Love uitstekend!
9/10 – VIERENHALVE STER.
Dit weekend: de uitgebreide albumrecensie van Surface, Echo & Sound!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten