THE SWAYS – ARE WE ALREADY THERE?
Zijn we er al? Muzikaal nog niet helemaal.
★★★ – 6,5/10
Are We Already There? Oftewel: zijn we er al? Een vraag die kinderen op de achterbank doorgaans stellen wanneer de vakantie nog maar net begonnen is. Bij The Sways betrap ik mezelf op dezelfde gedachte. Want hoewel deze nieuwe single best aangenaam klinkt, vraag ik me halverwege toch af wanneer het werkelijk interessant gaat worden.
Laat ik beginnen met een bekentenis.
The Sways kende ik nauwelijks.
En dat terwijl ik dagelijks nieuwe muziek ontdek. Maar gelukkig zijn er nog altijd bands die zich aan mijn muzikale radar weten te onttrekken.
The Sways is een Amerikaans trio uit Flagstaff, Arizona. De band bestaat uit Kyle Miller, Andrew Tyler en Adam Bruce.
Hun muzikale wereld bestaat uit folkrock, Americana en een flinke dosis nostalgie naar de jaren zeventig.
Dat hoor je onmiddellijk.
Are We Already There? heeft een warme, ontspannen uitstraling. De gitaren klinken vriendelijk, de zang is aangenaam en de meerstemmige harmonieën geven het nummer een vertrouwd karakter.
Alsof iemand een oude plaat uit de kast heeft gehaald, het stof eraf heeft geblazen en heeft besloten dat deze muziek eigenlijk nog helemaal niet verouderd is.
Daar kan ik best van genieten.
Ik hoor iets van America, een vleugje Fleetwood Mac en de toegankelijke folkrock van The Lumineers.
Muziek die zich niet opdringt.
Die gewoon naast je komt zitten en vraagt of je nog koffie wilt.
Sympathiek.
Maar sympathie alleen is niet voldoende voor een hoge beoordeling.
Wat me aanspreekt, is de natuurlijke manier waarop de stemmen en instrumenten samengaan. De band probeert niet voortdurend indruk te maken met een overdreven productie.
Er is ruimte om adem te halen.
En dat waardeer ik.
Zeker in een tijd waarin sommige producers kennelijk denken dat ieder liedje minstens twaalf elektronische effecten nodig heeft om interessant te blijven.
The Sways houdt het overzichtelijk.
Alleen ontbreekt voor mij dat ene bijzondere muzikale idee.
De melodie is aardig, maar niet onvergetelijk.
Het refrein heeft een prettige uitstraling, zonder werkelijk te blijven hangen. Ook de opbouw verloopt tamelijk voorspelbaar.
Ik wacht op een verrassende wending.
Een gitaarpartij die het nummer ineens een andere richting geeft.
Of een vocale harmonie waardoor ik onmiddellijk opnieuw wil luisteren.
Dat moment komt niet.
En dat is jammer.
Want de muzikanten beschikken duidelijk over gevoel voor samenspel en melodie.
Het klinkt nergens onbeholpen.
Integendeel.
Maar ik hoor vooral een band die keurig binnen de grenzen van haar eigen genre blijft.
Misschien ben ik verwend door artiesten als The Paper Kites en Midlake, die met vergelijkbare muzikale ingrediënten soms veel meer emotionele diepgang weten te bereiken.
Bij The Sways blijft het allemaal wat oppervlakkiger.
Niet vervelend.
Maar ook niet bijzonder spannend.
En dan is er de videoclip, geregisseerd door West Webb.
Die past bij de open, ongecompliceerde uitstraling van de muziek. Het geheel voelt als een kennismaking met een band die vooral plezier heeft in samen muziek maken.
Dat is prettig om te zien.
Toch merk ik dat ik na afloop niet onmiddellijk behoefte heb aan een tweede luisterbeurt.
En dat is voor mij een belangrijk criterium.
Een echt goed nummer blijft ergens hangen.
In je hoofd.
Of liever nog: in je gevoel.
Are We Already There? doet dat bij mij onvoldoende.
Maar ik wil ook niet onnodig streng zijn.
Niet iedere nieuwe ontdekking hoeft een meesterwerk op te leveren.
Soms is een liedje gewoon aangenaam gezelschap.
En dat is precies wat The Sways hier biedt.
Een prettige melodie, warme harmonieën en een ontspannen sfeer.
Alleen geen muzikale verrassing.
Zijn we er al?
Bijna.
Maar voor een plaats in de hoogste regionen van mijn INDIE TOP 20 moeten deze Amerikanen nog een stukje verder rijden.
En misschien onderweg eens een onverwachte afslag nemen.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★ – 6,5/10
Zang: ★★★½
Melodie: ★★★☆☆
Harmonieën: ★★★★☆
Arrangement: ★★★½
Originaliteit: ★★½
Herbeluisterbaarheid: ★★★☆☆
Plus: warme samenzang, aangename folkrock en een natuurlijke, ontspannen uitvoering.
Min: voorspelbare opbouw, weinig muzikale verrassingen en een melodie die onvoldoende blijft hangen.
Voor liefhebbers van: America, Fleetwood Mac, The Lumineers en The Paper Kites.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★☆☆ – Een bescheiden kanshebber, maar geen hoogvlieger.
Eindoordeel: The Sways levert met Are We Already There? een sympathieke folkrocksingle af. Prettig om naar te luisteren, maar niet bijzonder genoeg om echt indruk te maken.
De reis is aangenaam. Alleen de bestemming had wat interessanter mogen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten