JADE STREET – SPIDER
The Smiths hebben een spin gevangen. Billy Idol mag hem uitlaten.
★★★★☆ – 8/10
Er zijn bands waarvan je na vijf seconden precies weet in welk muzikaal tijdperk ze het liefst hadden geleefd. Bij Jade Street vermoed ik dat iemand de kalender op 1984 heeft laten staan. En eerlijk gezegd heb ik daar weinig bezwaar tegen.
De single Spider brengt me namelijk rechtstreeks terug naar de jaren tachtig.
Maar niet naar de wereld van schoudervullingen, discoballen en opgewekte synthesizers.
Nee, naar de alternatieve kant van dat decennium.
Daar waar The Smiths hun melancholische gitaarpop maakten en Billy Idol met een opgetrokken lip bewees dat een slecht humeur ook uitstekend op muziek kon worden gezet.
Een merkwaardige combinatie?
Misschien.
Maar bij Jade Street hoor ik in de verte beide werelden.
En dat maakt Spider interessant.
Wat me vooral aanspreekt, is het contrast tussen melodie en houding. Het nummer heeft iets van de romantische onrust die Britse gitaarmuziek in de jaren tachtig zo aantrekkelijk maakte.
Dat gevoel van verlangen, vervreemding en een zekere muzikale brutaliteit.
Bij The Smiths ging dat vaak gepaard met de sierlijke gitaarlijnen van Johnny Marr en de karakteristieke zang van Morrissey.
Billy Idol koos een andere benadering.
Meer bravoure.
Meer rock.
En vooral een gezichtsuitdrukking alsof de hele wereld hem persoonlijk iets verschuldigd was.
Jade Street roept bij mij associaties op met beide stijlen.
Niet omdat Spider een kopie is, maar omdat het nummer dezelfde muzikale herinneringen wakker maakt.
En herinneringen zijn prettig, zolang je er niet volledig in blijft wonen.
Dat is meteen het interessante aan deze single.
Jade Street lijkt niet uitsluitend bezig met het reconstrueren van een oud geluid. Er zit een eigentijdse energie in de benadering, waardoor het nummer niet aanvoelt als een vergeten demo uit 1985.
De gitaargerichte sfeer geeft het liedje karakter.
Het melodieuze element zorgt ervoor dat het toegankelijk blijft.
En die licht rebelse uitstraling voorkomt dat alles te braaf wordt.
Dat laatste is belangrijk.
Want alternatieve gitaarmuziek mag van mij best een beetje schuren.
Ik hoef geen band die klinkt alsof de leden eerst toestemming hebben gevraagd aan hun ouders, de buren en de plaatselijke gemeenteraad.
Bij Spider proef ik gelukkig iets meer eigenzinnigheid.
De titel helpt natuurlijk ook.
Een spin.
Niet direct een dier dat je uitnodigt voor een gezellige avond.
Hoewel ik moet toegeven dat sommige muzikanten er qua kapsel behoorlijk op lijken.
Wat mij vooral nieuwsgierig maakt, is hoe Jade Street deze invloeden verder gaat ontwikkelen.
Want een goede verwijzing naar de jaren tachtig is één ding.
Een eigen muzikale identiteit opbouwen is iets anders.
En precies daar ligt mijn voornaamste kritiek.
Spider heeft sfeer, karakter en een aantrekkelijke melodieuze uitstraling, maar de muzikale verwantschap met bekende voorbeelden blijft nadrukkelijk aanwezig.
Ik zou graag horen dat Jade Street nog wat verder buiten die vertrouwde lijnen durft te kleuren.
Een onverwachte overgang.
Een opvallender refrein.
Of een moment waarop je denkt: dit kan werkelijk niemand anders zijn.
Dan wordt het pas echt spannend.
Voorlopig blijft Spider vooral een bijzonder prettige kennismaking.
Een nummer dat mij herinnert aan een tijd waarin alternatieve gitaarmuziek niet voortdurend probeerde iedereen tevreden te stellen.
En waarin Billy Idol nog gewoon boos mocht kijken zonder dat iemand hem vroeg of hij misschien aan zijn persoonlijke ontwikkeling wilde werken.
The Smiths voor de melancholie. Billy Idol voor de houding. Jade Street voor de kennismaking.
Daar kan ik uitstekend mee leven.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
Gitaargevoel: ★★★★½
Melodie: ★★★★☆
Jaren-tachtigsfeer: ★★★★★
Energie: ★★★★☆
Originaliteit: ★★★½☆
Herbeluisterbaarheid: ★★★★☆
Plus: aantrekkelijke alternatieve gitaarmuziek, herkenbare jaren-tachtiginvloeden en een combinatie van melancholie en bravoure.
Min: de eigen muzikale identiteit mag nog duidelijker naar voren komen.
Voor liefhebbers van: The Smiths, Billy Idol, Johnny Marr en Britse alternatieve gitaarmuziek uit de jaren tachtig.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆
Eindoordeel: Spider is een fijne ontdekking met een voet in de wereld van The Smiths en de andere in die van Billy Idol. De spin heeft acht poten, maar Jade Street heeft er voorlopig aan twee genoeg om stevig overeind te blijven. 8/10.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten