BEACH WEATHER – NEW AESTHETIC
Lekker. Soms is één woord gewoon voldoende.
★★★★☆ – 8/10
Er zijn nummers waarbij ik na één luisterbeurt eerst even moet nadenken.
Interessante productie.
Bijzondere akkoordwisseling.
Misschien nog een keer luisteren met een koptelefoon.
En dan heb je Beach Weather – New Aesthetic.
Mijn eerste gedachte:
lekker.
Mijn tweede gedachte:
nog steeds lekker.
Dat scheelt een hoop ingewikkeld gedoe.
Beach Weather maakt precies het soort alternatieve poprock dat onmiddellijk aangenaam uit de speakers komt. Een beetje indie, een beetje pop, een donker randje en vooral een productie die zo soepel loopt dat je bijna vergeet erop te letten.
En dat is hier positief bedoeld.
New Aesthetic heeft vanaf de opening een heerlijke groove. Bas, drums en gitaar zitten strak tegen elkaar aan, terwijl de zang van Nick Santino precies genoeg nonchalance heeft om niet in keurige Amerikaanse radiopop te veranderen.
Hij zingt alsof hij zich nergens bijzonder druk over maakt.
Waarschijnlijk heeft hij gelijk.
Want het nummer doet het werk wel.
Wat Beach Weather goed begrijpt, is dat alternatieve pop niet voortdurend ingewikkeld hoeft te zijn om interessant te klinken. Er hoeft niet halverwege ineens een Bulgaarse klarinet binnen te komen om te bewijzen dat je artistiek bezig bent.
Een goede groove.
Een sterke melodie.
Een refrein dat blijft hangen.
Klaar.
Ik hoor in New Aesthetic iets van de moderne Amerikaanse indiepop die de afgelopen jaren steeds dichter tegen alternatieve rock is aangekropen. Glad genoeg voor de radio, maar gelukkig niet zo glad dat je erop uitglijdt.
En dat is precies waar het nummer voor mij scoort.
De productie heeft warmte.
De gitaren krijgen ruimte.
De bas is nadrukkelijk aanwezig.
En bovenal zit er een soort ontspannen zelfverzekerdheid in.
Beach Weather probeert je niet iedere twintig seconden te overtuigen hoe geweldig Beach Weather wel niet is.
Dat mag je zelf ontdekken.
Natuurlijk heb ik ook kritiek.
Want lekker is nog niet automatisch geweldig.
Het nummer beweegt behoorlijk veilig binnen de grenzen van moderne indiepop. Alles zit op de juiste plaats en juist daardoor mis ik één moment waarop iemand de meubels omgooit.
Een smerige gitaar.
Een onverwachte tempowisseling.
Een refrein dat ineens compleet uit zijn voegen barst.
Iets.
Dat zou van mijn 8 een 9 kunnen maken.
Nu blijft New Aesthetic vooral een bijzonder aangename single die ik onmiddellijk opnieuw wil horen.
En weet je?
Dat is al behoorlijk veel.
We kunnen uren praten over authenticiteit, genrevermenging en de culturele positie van gitaarmuziek in 2026.
Maar soms is muziek veel eenvoudiger.
Je zet een nummer aan.
Je hoofd begint mee te bewegen.
Volume iets harder.
En je denkt:
ja hoor. Lekker soundje.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ – 8/10
Sound: ★★★★½
Groove: ★★★★½
Zang: ★★★★☆
Melodie: ★★★★☆
Productie: ★★★★½
Verrassing: ★★★½☆
Plus: onmiddellijk lekkere groove, soepele productie en een heerlijke combinatie van indiepop en alternatieve rock.
Min: het blijft allemaal nét iets te veilig om echt onder je huid te kruipen.
Voor liefhebbers van: moderne Amerikaanse indiepop, alternatieve poprock en gitaren die ook gewoon een melodie durven spelen.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆
Eindoordeel: New Aesthetic hoeft helemaal geen nieuwe esthetiek uit te vinden. Beach Weather zet gewoon een goede groove neer, gooit er een sterke melodie overheen en laat de rest zijn werk doen. Niet wereldschokkend. Wel onmiddellijk lekker. 8/10.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten