ELDERBROOK – LOST IN THE VIEW
De beat is er. Nu de verrassing nog.
★★½ – 5/10
Deze zondag begint muzikaal op een overlevingstocht te lijken. Eerst Måneskin met het fantasieloze MAMMAMIA. Vervolgens Zach Bryan en Lana Del Rey met het slaapverwekkende Lies. En nu Elderbrook met Lost in the View. Ik begin me serieus af te vragen of de muziekindustrie vandaag collectief heeft besloten mij in slaap te wiegen.
En het is nog niet eens maandag.
Laat ik beginnen met iets positiefs: ik heb helemaal niets tegen elektronische dansmuziek.
Integendeel.
Ik hou van Depeche Mode, Pet Shop Boys en de elektronische kant van M83. En ook een goed geproduceerde housetrack kan me behoorlijk enthousiast maken.
Maar er moet wel iets gebeuren.
Een verrassende melodie, een bijzondere opbouw of een beat die werkelijk iets losmaakt.
Bij Lost in the View wacht ik daar nogal lang op.
De Britse producer en zanger Elderbrook heeft inmiddels een indrukwekkende reputatie opgebouwd binnen de elektronische muziek. Met zijn samenwerking met CamelPhat op Cola liet hij horen hoe aantrekkelijk een combinatie van een hypnotiserende beat en sterke zang kan zijn.
Dat nummer had karakter.
Een eigen gezicht.
En vooral een ritme dat onmiddellijk bleef hangen.
Zijn nieuwe single heeft opnieuw die herkenbare elektronische basis. Een warme baslijn, atmosferische synthesizers en een ingetogen zangpartij.
Allemaal keurig verzorgd.
Maar ik mis de spanning.
Het doet me in de verte denken aan Euphoria van Loreen.
Niet omdat de melodie hetzelfde is, maar vanwege die pulserende elektronische ondergrond en het gevoel dat de muziek langzaam naar een groot moment toewerkt.
Alleen gebeurde er bij Loreen uiteindelijk ook werkelijk iets.
Daar barstte het nummer open.
De melodie werd groter, de emotie sterker en de productie gaf het lied een bijna overweldigende kracht.
Bij Elderbrook blijft het allemaal een beetje doorkabbelen.
De beat gaat verder.
De synthesizers blijven zweven.
En ik blijf wachten.
Misschien is dat precies de bedoeling.
Het nummer bevindt zich ergens tussen organic house, deep house en melodische elektronica. Muziek waarbij sfeer en herhaling belangrijker zijn dan een traditioneel poprefrein.
Dat begrijp ik.
Maar herhaling is niet automatisch hypnotiserend.
Soms is herhaling gewoon herhaling.
En dat verschil hoor ik hier.
Elderbrook zingt bovendien helemaal niet slecht. Zijn stem heeft een aangename kwetsbaarheid en past uitstekend bij het dromerige karakter van de productie.
Ook het onderwerp spreekt me aan.
Het nummer gaat over verandering, een nieuw begin en het gevoel dat je opnieuw je plaats in de wereld moet vinden.
Elderbrook schreef het tijdens zijn verhuizing van Engeland naar Los Angeles.
Dat is een mooi uitgangspunt.
Alleen hoor ik die emotionele zoektocht onvoldoende terug in de compositie.
De muziek blijft te veel op dezelfde plek hangen.
Alsof iemand een prachtige reis heeft gepland, maar vervolgens de hele middag op het parkeerterrein blijft staan.
En de videoclip?
Die is stijlvol.
Zwart-witbeelden, dansende mensen in de regen en een ingetogen sfeer die uitstekend bij het nummer past.
De beelden geven de muziek een extra emotionele laag.
Maar zelfs een mooie videoclip kan een wat vlakke compositie niet volledig redden.
Ik had graag een onverwachte wending gehoord.
Een sterkere melodie.
Een verandering in ritme.
Of een climax waardoor het nummer zich eindelijk losmaakt van zijn eigen comfortabele patroon.
Nu blijft alles behoorlijk voorspelbaar.
En dat is jammer, want Elderbrook kan absoluut beter.
Zijn eerdere werk heeft bewezen dat hij elektronica en emotie overtuigend kan combineren.
Lost in the View is afkomstig van zijn aangekondigde album Heart on a Wire.
Dat album verschijnt op 22 januari 2027.
Ik hoop dat de overige nummers wat meer avontuur bevatten.
Want een goede producer hoeft niet voortdurend harder te gaan.
Maar hij moet me wel nieuwsgierig houden.
En dat lukt hier onvoldoende.
Misschien werkt dit nummer beter op een dansvloer, laat op de avond, met een indrukwekkende lichtshow.
Maar thuis, op deze toch al moeizame muzikale zondag, blijft er voor mij weinig over.
Een aangename beat.
Een verzorgde productie.
En een melodie die alweer verdwenen is voordat ik mijn koffie op heb.
Eerst MAMMAMIA, daarna LIES en nu LOST IN THE VIEW.
Ik ben inmiddels zelf ook een beetje lost.
Niet in het uitzicht.
Maar in de vraag waar vandaag de goede muziek gebleven is.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★½ – 5/10
Zang: ★★★½
Melodie: ★★½
Beat: ★★★½
Productie: ★★★★☆
Originaliteit: ★★☆☆☆
Herbeluisterbaarheid: ★★☆☆☆
Plus: verzorgde elektronische productie, aangename zang en een sfeervolle videoclip.
Min: te weinig afwisseling, een voorspelbare beat en een muzikale climax die uitblijft.
Voor liefhebbers van: RÜFÜS DU SOL, Bob Moses, ODESZA en melodische deep house.
INDIE TOP 20-potentie: ★★☆☆☆ – Voorlopig geen kandidaat.
Eindoordeel: Elderbrook levert een technisch verzorgde, sfeervolle single af, maar mist de spanning en de muzikale verrassing die elektronische muziek bijzonder kunnen maken.
Loreen had met Euphoria een beat die je naar de hemel bracht. Elderbrook laat me vooral op de begane grond staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten