PET SHOP BOYS – A MAN FROM THE FUTURE
De toekomst klinkt verdacht veel als Kraftwerk. Maar dan met een gebroken hart.
★★★★½ – 9/10
Als Kraftwerk ooit had besloten een melancholisch liefdeskind met Pet Shop Boys te krijgen, was A Man from the Future waarschijnlijk een uitstekende naam geweest.
Alleen gaat het hier niet over liefde.
Tenminste, niet uitsluitend.
Het gaat over Alan Turing.
De briljante Britse wiskundige die een belangrijke rol speelde bij het kraken van de Duitse Enigma-code tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarmee de basis hielp leggen voor onze moderne computerwereld.
Een man die de toekomst mede mogelijk maakte, maar door zijn eigen tijd werd veroordeeld vanwege zijn homoseksualiteit.
Dat is nogal een onderwerp voor een popnummer.
Maar Pet Shop Boys zouden Pet Shop Boys niet zijn wanneer ze daar iets bijzonders van maakten.
En dat doen ze.
A Man from the Future is overigens geen gewone single, maar een uitgebreid muzikaal werk dat Neil Tennant en Chris Lowe in 2014 voor de BBC Proms presenteerden, met orkest en gesproken teksten.
En juist daardoor krijgt hun muziek een extra dimensie.
Vanaf de elektronische passages hoor ik die vertrouwde Pet Shop Boys-sound.
Strakke synthesizers.
Melodieuze elektronische patronen.
Een bijna mechanische precisie.
En daaronder die heerlijke melancholie.
Typisch PSB.
Maar tegelijkertijd hoor ik ook duidelijk Kraftwerk.
Niet omdat Chris Lowe stiekem een oude synthesizer uit Düsseldorf heeft meegenomen, maar vanwege die koele, repeterende elektronica die bijna de geschiedenis van de computer hoorbaar maakt.
Kraftwerk maakte machines menselijk.
Pet Shop Boys laten hier horen hoe onmenselijk mensen soms met een briljante geest kunnen omgaan.
Dat contrast is prachtig.
De muziek klinkt regelmatig afstandelijk en berekend, maar het verhaal is juist bijzonder emotioneel.
En precies daarin ligt de kracht van Tennant en Lowe.
Ze hebben nooit veel behoefte gehad aan overdreven sentiment.
Geen zanger die met tranen in zijn ogen naar de camera wijst.
Geen pianoballad waarbij de strijkers alvast beginnen te huilen voordat de tekst is afgelopen.
Pet Shop Boys doen iets veel interessanters.
Ze laten de emotie onder de elektronica zitten.
De orkestrale arrangementen geven het werk bovendien een bijna filmisch karakter. Synthesizers en klassieke instrumenten vullen elkaar aan, terwijl de gesproken passages het levensverhaal van Turing verder ontvouwen.
Je hoort geen verzameling losse liedjes.
Je hoort een compositie met een verhaal.
En dat vraagt aandacht.
Dit is muziek die je niet even tijdens het stofzuigen moet opzetten.
Hoewel Chris Lowe waarschijnlijk weinig bezwaar zou hebben tegen het monotone geluid van een stofzuiger.
Past best bij een vroege Kraftwerk-plaat.
Mijn kritiek?
Die zit vooral in de toegankelijkheid.
A Man from the Future is geen West End Girls, It's a Sin of Being Boring.
Je krijgt niet voortdurend een onweerstaanbaar refrein cadeau.
De gesproken teksten en de langere instrumentale gedeelten maken het werk minder direct dan de klassieke Pet Shop Boys-singles.
Soms zou ik willen dat Tennant en Lowe één van die prachtige elektronische thema's nog verder uitwerken tot een volwaardig popnummer.
Maar tegelijkertijd zou dat misschien juist de bijzondere vorm van deze compositie aantasten.
Want hier gaat het niet om een hit.
Het gaat om een verhaal dat verteld moet worden.
En wat voor verhaal.
Turing hielp de toekomst vormgeven, maar kreeg in zijn eigen leven niet de vrijheid om zichzelf te zijn.
De geschiedenis heeft hem inmiddels erkend.
Alleen kwam die erkenning voor hem veel te laat.
Daar krijgt die melancholische elektronische muziek ineens een heel andere betekenis door.
En daarom vind ik A Man from the Future zo bijzonder.
Het klinkt futuristisch.
Maar vertelt vooral iets over het verleden.
En helaas ook nog steeds iets over het heden.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 9/10
Synthesizers: ★★★★★
Compositie: ★★★★★
Orkestrale arrangementen: ★★★★½
Melancholie: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★★
Toegankelijkheid: ★★★☆☆
Kraftwerk-factor: ★★★★½
Pet Shop Boys-factor: ★★★★★
Plus: prachtige combinatie van elektronica, orkest en een indrukwekkend historisch verhaal.
Min: de gesproken passages en lange compositie vragen geduld; niet iedere PSB-liefhebber zal de directe popmelodieën evenveel terugvinden.
Voor liefhebbers van: Kraftwerk, OMD, elektronische artpop en natuurlijk de meer experimentele kant van Pet Shop Boys.
Bijzonder: een muzikaal eerbetoon aan Alan Turing, een man die zijn tijd ver vooruit was.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆ — eerder een bijzonder luisterwerk dan een traditionele hitsingle.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten