BRANDON FLOWERS – DAYS OF THE YEARS
De man van The Killers heeft zijn cowboylaarzen nog steeds aan
★★★★ – 8/10
Brandon Flowers. Bij die naam denk ik nog altijd onmiddellijk aan The Killers. Aan de opzwepende synthesizers van Mr. Brightside, de prachtige melancholie van Read My Mind en de grootse refreinen waarmee deze band jarenlang indruk op me maakte. Maar wie tegenwoordig nieuwe muziek van Flowers verwacht, kan zijn dansschoenen beter even opbergen. De cowboylaarzen mogen aan.
En eerlijk gezegd begin ik daar steeds meer aan te wennen.
Met zijn recente soloalbum Thrasher liet Flowers al horen dat zijn muzikale hart tegenwoordig nadrukkelijk richting de Amerikaanse country en folk trekt.
Dat was aanvankelijk even omschakelen.
Want ik heb hem natuurlijk leren kennen als de flamboyante frontman van een band die Britse alternatieve rock en Amerikaanse stadionmuziek prachtig wist te combineren.
Maar een artiest mag veranderen.
Sterker nog, ik vind het juist interessant wanneer iemand na jarenlang succes een andere muzikale richting durft te kiezen.
Nu is er Days of the Years, een bijdrage aan het eerbetoon Felice County Fair.
Een verzamelalbum waarop verschillende artiesten liedjes van The Felice Brothers opnieuw interpreteren.
En dat is een mooi initiatief.
Want The Felice Brothers behoren tot die Amerikaanse bands die nooit werkelijk een groot commercieel publiek hebben bereikt, maar onder muzikanten bijzonder veel waardering genieten.
Hun muziek heeft iets ongepolijsts.
Iets menselijks.
Alsof de liedjes niet in een dure studio zijn bedacht, maar aan een keukentafel waar de koffie inmiddels koud is geworden.
Dat past eigenlijk uitstekend bij de huidige Brandon Flowers.
Wat mij vooral aanspreekt, is dat hij niet voortdurend probeert de grote rockster uit te hangen.
Zijn stem heeft nog altijd die herkenbare dramatische kracht, maar binnen deze muzikale omgeving krijgt zijn voordracht een andere betekenis.
Minder Las Vegas.
Meer het Amerikaanse platteland.
En dat hoeft helemaal geen achteruitgang te zijn.
Ik heb altijd een zwak gehad voor de manier waarop Flowers een liedje kan dragen. Hij is geen zanger die zijn emoties achter een muur van technische perfectie verstopt.
Je hoort hem werken.
Je hoort hem zoeken naar de juiste gevoelswaarde.
En juist dat maakt hem interessant.
Bij Days of the Years draait het voor mij vooral om de sfeer en het karakter van de compositie.
Niet om een refrein dat onmiddellijk het stadion moet veroveren.
Niet om een spectaculaire productie die iedere stilte probeert op te vullen.
Maar om een liedje dat de tijd neemt.
Dat waardeer ik.
Al moet ik toegeven dat ik de vroegere Brandon Flowers soms nog steeds mis.
De man die met één refrein een complete concertzaal op zijn kop kon zetten.
De man van Human, When You Were Young en dat schitterende Read My Mind.
Maar misschien is dat een oneerlijke vergelijking.
Want Days of the Years is geen nieuwe Killers-single.
Het is een eerbetoon aan andere songschrijvers.
En daarvoor gelden andere muzikale verwachtingen.
Heb ik kritiek?
Jawel.
Ik vind de huidige Americana-richting van Flowers aantrekkelijk, maar niet iedere compositie binnen dat genre weet me even sterk te raken.
Soms verlang ik naar een wat uitgesprokener melodie of een onverwachte muzikale wending.
Naar dat ene moment waarop ik onmiddellijk denk: dit moet nog een keer op.
Bij zijn allerbeste werk gebeurde dat bijna vanzelf.
Nu moet ik soms wat langer zoeken naar die bijzondere vonk.
Toch vind ik het sympathiek dat hij zich aan dit project heeft verbonden.
Het laat zien dat muziek voor hem meer is dan zijn eigen carrière.
Dat hij ook aandacht wil geven aan artiesten die hem hebben geïnspireerd.
En in een industrie waarin sommige muzikanten vooral bezig zijn met hun eigen spiegelbeeld, is dat een prettige gedachte.
Days of the Years is voor mij dan ook een geslaagde kennismaking met een andere kant van Brandon Flowers.
Minder uitbundig.
Meer beschouwend.
Maar nog altijd met die herkenbare persoonlijkheid.
En wie weet brengt deze muzikale omweg hem uiteindelijk weer bij een nieuwe verrassing.
De cowboylaarzen mogen voorlopig blijven. Maar die synthesizers van vroeger hoeft hij van mij echt niet naar de kringloop te brengen.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★ – 8/10
Zang: ★★★★½
Melodie: ★★★★☆
Sfeer: ★★★★½
Originaliteit: ★★★½
Emotie: ★★★★☆
Herbeluisterbaarheid: ★★★★☆
Plus: de karakteristieke stem van Brandon Flowers, zijn overtuigende Americana-richting en een sympathiek eerbetoon aan The Felice Brothers.
Min: ik mis af en toe de uitgesproken melodische kracht en muzikale verrassingen van zijn beste werk.
Voor liefhebbers van: The Felice Brothers, Bruce Springsteen, The War on Drugs, The Lumineers en de rustigere kant van The Killers.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆ – Een serieuze kanshebber voor een mooie notering.
Eindoordeel: Brandon Flowers laat met Days of the Years horen dat zijn muzikale ontwikkeling niet stilstaat. Een ingetogen bijdrage aan een bijzonder eerbetoon, waarin zijn stem en liefde voor Amerikaanse rootsmuziek centraal staan.
De man van The Killers is nog altijd aanwezig. Alleen heeft hij tegenwoordig wat vaker een cowboyhoed op.
8/10 – VIER STERREN.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten