Sondre Lerche – Drive Me Away From You
Romantiek met strijkers, drama en een flinke dosis jaren zestig – heerlijk overdreven
Soms hoor je een nummer en denk je na twintig seconden:
dit gaat niet klein blijven.
Drive Me Away From You van de Noorse Sondre Lerche begint nog redelijk bescheiden. Een gitaar, ritme, zijn stem. Allemaal keurig.
Maar vervolgens begint het nummer te groeien.
En groeien.
En nog een beetje groeien.
Tot iemand blijkbaar besluit dat er ook nog strijkers, synthesizers en trombone bij mogen.
Prima idee.
Want dit is een heerlijk nummer.
Drive Me Away From You staat op Lerches nieuwe album Acrobats, dat op 21 augustus 2026 verscheen. Het is het derde van acht nummers en werd door Lerche samen met Matias Tellez geproduceerd.
En dat album is sowieso interessant, want Lerche lijkt hier romantiek weer volledig te omarmen. Zelf zegt hij dat hij vroeger veel uitgesproken romantische liedjes schreef, daarna meer richting existentiële liefdesliedjes ging en met Drive Me Away From You bewust terugkeert naar die vroegere onbevangen romantiek — maar nu bekeken door de ogen van een man in de veertig.
Dat vind ik eigenlijk een prachtige gedachte.
Want waarom zou romantiek alleen iets voor twintigers zijn?
Alsof je na je veertigste verjaardag alleen nog liedjes mag schrijven over de hypotheek en je rug.
Gelukkig denkt Sondre Lerche daar anders over.
En muzikaal hoor ik hier opvallend veel jaren zestig.
Een beetje The Beach Boys.
Een beetje vroege Bee Gees.
En vooral die grote, bijna overdreven producties van Phil Spector. Lerche herkent die vergelijking zelf ook: in een recent interview noemde hij het nummer enthousiast en groots en beaamde hij dat er iets Spector-achtigs in zit.
Precies.
Dit nummer heeft die heerlijke neiging om nét iets groter te worden dan strikt noodzakelijk.
En daar hou ik van.
De strijkers zijn niet beleefd op de achtergrond gezet om af en toe één lange noot te spelen.
Nee.
Ze stormen door het nummer.
Een andere recensie omschreef het zelfs alsof de strijkers met hun strijkstokken een zwaardgevecht houden, terwijl de trombone zich er ook nog mee bemoeit.
En daar bovenuit moet Lerche dus nog zingen.
Dat doet hij geweldig.
Zijn stem wordt steeds krachtiger en emotioneler. Hij lijkt bijna tegen zijn eigen arrangement te moeten vechten.
Dat geeft Drive Me Away From You precies de spanning die het nodig heeft.
De Alternatieve Muziekman zegt
Dit is grote romantische popmuziek.
Niet cool.
Niet afstandelijk.
Niet bang om een beetje dramatisch te worden.
En vooral: niet bang voor melodie.
Dat waardeer ik.
In een tijd waarin sommige artiesten bijna fluisterend drie akkoorden over een minimalistische beat leggen, gooit Sondre Lerche gewoon de deuren open:
strijkers erbij! Trombone erbij! Nog groter!
En wonder boven wonder wordt het nergens kitsch.
Drive Me Away From You blijft een prachtig liedje onder alle versieringen.
Misschien is dát uiteindelijk het belangrijkste.
Je kunt een zwak nummer aankleden met honderd strijkers en een compleet orkest, maar het blijft een zwak nummer.
Hier zit onder alles gewoon een sterke melodie.
En dan mag het van mij best een beetje uit de hand lopen.
★★★★½ – 4,5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,3/10
Melodie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Strijkers: ⭐⭐⭐⭐⭐
Jaren 60-factor: ⭐⭐⭐⭐½
Romantiek: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
Drive Me Away From You begint alsof Sondre Lerche je netjes naar huis wil brengen. Drie minuten later blijkt hij onderweg The Beach Boys, een strijkorkest en een trombonist in de auto te hebben geladen. Heerlijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten