Moncrieff – Wild Horses
Een verrassende kennismaking die smaakt naar meer
Soms kom je een artiest tegen waarvan je jezelf afvraagt: waar was jij al die tijd? Dat gevoel had ik bij Moncrieff. Eerlijk gezegd had ik nog nooit bewust naar zijn muziek geluisterd. Des te groter was de verrassing toen Wild Horses uit de speakers kwam. Geen wereldschokkende muzikale revolutie, maar wel een bijzonder sterke popsong die je vanaf de eerste luisterbeurt nieuwsgierig maakt naar meer.
Moncrieff kiest niet voor de gemakkelijkste weg. Wild Horses is geen standaard radioplaat met een refrein dat na twintig seconden al wordt aangekondigd. Het nummer bouwt rustig op en laat de spanning langzaam groeien. Dat werkt uitstekend, omdat de productie voortdurend kleine nieuwe details toevoegt.
Wat mij direct opviel, was het ritme. Er zit een groove onder die me in de verte deed denken aan Gotye. Niet qua zang, melodie of instrumentatie, maar puur in de manier waarop het ritme zich voortbeweegt. Dat licht stuwende gevoel geeft Wild Horses een eigen dynamiek zonder dat het een kopie wordt. Het is zo'n ritme dat ongemerkt onder je huid kruipt.
De productie klinkt bijzonder verzorgd. Een warme baslijn vormt het fundament, terwijl subtiele elektronische elementen en sfeervolle gitaren elkaar voortdurend afwisselen. Alles heeft de ruimte om te ademen. Er wordt nergens overdreven uitgepakt, maar juist daardoor blijft het spannend.
Moncrieff beschikt bovendien over een stem die direct vertrouwen wekt. Hij zingt met overtuiging, zonder te overdrijven. Geen vocale acrobatiek om indruk te maken, maar emotie die vanzelfsprekend klinkt. Dat past perfect bij het karakter van het nummer.
Wat Wild Horses vooral goed doet, is sfeer creëren. Het is zo'n lied dat zich niet direct volledig blootgeeft. Na iedere luisterbeurt ontdek je weer een klein detail in de productie of een melodische wending die je eerder niet was opgevallen. Dat maakt het veel interessanter dan de gemiddelde popsingle die na drie keer luisteren alweer vergeten is.
Toch blijft het nummer toegankelijk. De melodie is sterk genoeg om te blijven hangen en de opbouw houdt de aandacht vast. Moncrieff weet precies hoe hij spanning moet doseren zonder de luisteraar te verliezen.
Misschien is dat wel de grootste verrassing. Ik begon zonder verwachtingen aan deze single en eindigde met de behoefte om zijn eerdere werk op te zoeken. Dat gebeurt niet vaak. In een tijd waarin er wekelijks honderden nieuwe nummers verschijnen, is het knap als een artiest je nieuwsgierig weet te maken.
De Alternatieve Muziekman zegt: Wild Horses is een onverwacht sterke kennismaking met Moncrieff. De subtiele groove, de sfeervolle productie en de overtuigende zang maken dit tot een nummer dat langzaam groeit. Het ritme roept ergens een verre herinnering op aan Gotye, zonder ooit diens muziek te kopiëren. Soms is de grootste verrassing niet de bekendste naam, maar juist de artiest die je nog niet kende. En Moncrieff is zo'n ontdekking.
★★★★½☆ (4,5 van de 5 sterren)
Cijfer: 9,0/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
Een stijlvolle alternatieve popsingle die dankzij zijn sterke productie en aanstekelijke groove een breed publiek kan aanspreken. Hopelijk is dit voor veel luisteraars net zo'n aangename ontdekking als voor mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten