Weezer – C.E.O.★★★★☆½ (4,5 van de 5 sterren)

Weezer – C.E.O.

Gewoon lekker ouderwets Weezer… en dat is eigenlijk precies de bedoeling

Soms verwacht je van een band dat ze zichzelf opnieuw uitvinden. Nieuwe invloeden, een andere sound of een verrassende muzikale afslag. En soms wil je juist helemaal niets nieuws. Je wilt gewoon horen waarom je ooit fan werd. Weezer begrijpt dat als geen ander. Met C.E.O. leveren Rivers Cuomo en zijn mannen opnieuw precies af wat je van ze verwacht.

En eerlijk gezegd?

Daar is helemaal niets mis mee.

Vanaf de eerste gitaarriff weet je direct waar je aan toe bent. Dikke powerchords, een stevige ritmesectie, een melodie die zich moeiteloos vastzet in je hoofd en natuurlijk de herkenbare stem van Rivers Cuomo. Het klinkt alsof Weezer een oude vriend is die na jaren weer eens langskomt. Misschien niet verrassend, maar wel ontzettend vertrouwd.

Muzikaal is C.E.O. misschien wel een typisch voorbeeld van dertien in een dozijn Weezer. Maar juist dat is de charme. Niet iedere plaat hoeft een artistieke revolutie te zijn. Soms is een goed geschreven gitaarpopsong gewoon voldoende.

De productie klinkt fris en energiek. De gitaren hebben precies genoeg rauw randje zonder log te worden en de drums houden het tempo lekker hoog. Alles zit strak in elkaar. Je hoort een band die inmiddels precies weet waar zijn kracht ligt en daar niet moeilijk over doet.

Het refrein is typisch Weezer: eenvoudig, melodieus en gemaakt om na één luisterbeurt al mee te zingen. Misschien niet het sterkste refrein uit hun indrukwekkende carrière, maar wel eentje dat dagen in je hoofd blijft rondspoken.

Wat ook opvalt, is dat de band zichzelf nergens al te serieus neemt. Dat geldt niet alleen voor de muziek, maar zeker ook voor de videoclip. Die zit vol humor en knipogen. Regelmatig verschijnt er een bekend gezicht in beeld waarvan je denkt: "Die ken ik ergens van..." om vervolgens te beseffen dat je de naam even kwijt bent. En dan is daar ineens Tony Hawk, die met een glimlach zijn opwachting maakt. Het past perfect bij de losse, speelse sfeer van het nummer.

Juist die zelfspot heeft Weezer altijd onderscheiden van veel andere rockbands. Ze proberen niet cool te zijn. Ze zijn gewoon zichzelf. Dat levert misschien niet altijd meesterwerken op, maar wel muziek waar je vrolijk van wordt.

Is C.E.O. vernieuwend?

Nee.

Wordt hiermee de geschiedenis van de rockmuziek herschreven?

Ook niet.

Maar moet dat dan altijd?

Absoluut niet.

Soms is een lekkere gitaarplaat met een sterke melodie, een dosis humor en een band die zichtbaar plezier heeft meer dan voldoende. Weezer bewijst opnieuw dat je geen ingewikkelde conceptalbums hoeft te maken om een glimlach op het gezicht van de luisteraar te toveren.

De Alternatieve Muziekman zegt: C.E.O. is misschien geen nieuwe klassieker als Buddy Holly of Island in the Sun, maar het is wel precies wat je van Weezer mag verwachten. Aanstekelijke gitaren, een refrein dat blijft hangen en een heerlijke knipoog naar zichzelf. Muzikaal misschien dertien in een dozijn Weezer... maar eerlijk? Dat vinden wij helemaal prima. En die geestige videoclip met onder anderen Tony Hawk maakt het feest compleet.

★★★★☆½ (4,5 van de 5 sterren)

Cijfer: 8,7/10

Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆

Geen revolutionaire stap voorwaarts  maar wel een heerlijke gitaarplaat die bewijst dat Weezer nog altijd weet hoe je een onweerstaanbare powersong schrijft. Soms is vertrouwd gewoon precies goed.

https://youtu.be/F0N5Kg3FmtI?si=d3baE5ZD-JIDUivB