Cruz Beckham – WANNABE
Geen David, geen Victoria en gelukkig ook geen Spice Girls – Cruz begint zijn eigen smoel te krijgen
Daar is hij alweer.
Cruz Beckham.
En na Better Times moet ik toegeven dat mijn aanvankelijke vooroordeel langzaam begint te verdwijnen. Bij die eerste kennismaking zag ik vooral de achternaam.
Beckham.
Ja hoor.
Zoon van.
Goede looks van vader David erbij en vervolgens kijken we wel of er toevallig ook nog muziek uitkomt.
Maar Better Times verraste me al met zijn Stone Roses-achtige sfeer. En nu is er WANNABE.
Bij die titel moet je bij een Beckham natuurlijk onmiddellijk oppassen.
Wannabe?
Victoria?
Spice Girls?
Nee. Gelukkig niet.
Cruz zit muzikaal namelijk helemaal niet bij zijn moeder in 1996. Hij lijkt veel liever rond te hangen in de Britse gitaarwereld van Blur, Oasis en The Stone Roses.
En weet je wat?
Het plaatje klopt.
WANNABE heeft die heerlijke jaren-negentig-Britpopvibe. Gitaar naar voren, een beetje branie, melodie en vooral niet te veel moderne popfratsen. Het klinkt bijna alsof Cruz thuis de platenkast heeft doorzocht en precies de andere kant op is gegaan dan je bij een zoon van een Spice Girl zou verwachten.
Er is alleen één ding waar ik nog steeds aan moet wennen.
Zijn stem.
Cruz heeft een behoorlijk aparte stemkleur. Soms wat extreem, soms bijna nasaal en op bepaalde momenten vraag ik me af of ik hem nou écht goed vind zingen.
Maar vervolgens gebeurt er iets belangrijks:
binnen dit nummer werkt het.
Misschien hoeft een goede Britpopstem ook helemaal niet mooi te zijn.
Liam Gallagher werd tenslotte ook niet beroemd omdat hij auditie deed voor het Concertgebouworkest.
Karakter is belangrijker.
En Cruz heeft karakter in zijn stem.
Ook tekstueel zit er een grappig moment in. Wanneer John Lennon voorbijkomt, moet ik even lachen. Natuurlijk. We zitten al diep in de Britse popgeschiedenis, dus Lennon kon blijkbaar ook nog wel even binnenlopen.
Maar het voelt niet alsof Cruz pretendeert de nieuwe Lennon te zijn.
Gelukkig maar.
Want dat is precies waar ik bij kinderen van wereldberoemde ouders altijd een beetje allergisch voor ben. Ze krijgen automatisch vergelijkingen cadeau waar een normale beginnende muzikant jarenlang voor moet werken.
Bij Cruz zijn het zelfs twee gigantische schaduwen.
David Beckham. Victoria Beckham.
Maar muzikaal begint hij daar voorzichtig tussenuit te lopen.
Cruz is geen David.
Hij is ook geen Victoria.
Cruz is Cruz.
Dat klinkt als een ontzettend eenvoudige constatering, maar misschien is het voor iemand met de achternaam Beckham juist de grootste opgave.
De Alternatieve Muziekman zegt
Na Better Times dacht ik:
leuke verrassing.
Na WANNABE begin ik te denken dat het misschien helemaal geen toeval was.
Cruz Beckham heeft duidelijk een zwak voor Britpop en de jaren negentig. Ik hoor Blur, Oasis en opnieuw een beetje Stone Roses.
Zijn stem?
Daar moet ik nog steeds aan wennen.
Maar hij heeft wel een eigen stem.
En uiteindelijk klopt het totaalplaatje verrassend goed.
Dus nee, Cruz.
Je bent geen John Lennon.
Geen Liam Gallagher.
Geen David.
En gelukkig hoef je dat ook helemaal niet te zijn.
★★★★☆ – 4 van de 5 sterren
Cijfer: 8,5/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
Britpopfactor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Jaren 90-vibe: ⭐⭐⭐⭐⭐
Verrassingsfactor: ⭐⭐⭐⭐☆
Bij de naam Beckham dacht ik eerst aan voetbal en Spice Girls. Na twee nummers begin ik vooral aan gitaren te denken. Dat is voor Cruz misschien wel de grootste overwinning.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten