Jamie T – 3310
Kijk Wolf Alice, zó krijg je een nummer dus wél flink in de vaart
Soms is de volgorde waarin je nieuwe muziek luistert bijna te mooi om waar te zijn.
Net daarvoor had ik Wolf Alice – Hit The Sky. Een nummer met een stampende drumbeat, interessante country- en americana-invloeden en natuurlijk de prachtige stem van Ellie Rowsell. Maar ondanks al die ingrediënten wilde het voor mijn gevoel maar niet écht vooruit.
En dan komt Jamie T binnen met 3310.
Kijk.
Dít bedoel ik.
Vanaf het begin zit er beweging in. Geen motor die drie minuten stationair blijft draaien, maar gewoon de versnelling erin en gáán.
Lekker nummer hoor.
Jamie T – oftewel Jamie Treays – heeft altijd al iets ongepolijsts gehad. Zijn muziek hoeft niet keurig recht te staan. Er mag iets scheef hangen. Sterker nog, het liefst hangt er behoorlijk wat scheef.
Dat hoor je ook hier.
3310 heeft die typische Britse combinatie van indie, rock en een bijna pratende manier van zingen. Treays klinkt niet alsof hij wekenlang heeft geoefend om iedere noot technisch perfect te raken.
Gelukkig niet.
Zijn stem heeft karakter.
En belangrijker: het nummer heeft vaart.
Dat betekent overigens niet dat iemand simpelweg het tempo omhoog heeft gezet. Vaart zit niet alleen in het aantal beats per minuut. Het zit in de manier waarop drums, bas, gitaren en zang elkaar voortdurend vooruit duwen.
Bij 3310 gebeurt dat.
Er komt een ritme binnen en voordat je goed en wel hebt besloten wat je ervan vindt, zit je al midden in het nummer.
Daar kan ik van genieten.
Zeker na Hit The Sky valt het verschil op. Wolf Alice had een stevige drumbeat maar bleef voor mijn gevoel toch stilstaan. Jamie T laat horen dat een nummer daadwerkelijk kan bewegen. Er zit urgentie in.
Het hoeft nergens enorm ingewikkeld te worden.
Geen orkest.
Geen koor van zestig mensen.
Geen producer die tijdens het tweede couplet ineens een Peruaanse panfluit toevoegt omdat hij "nog iets miste".
Gewoon een goed ritme, voldoende energie en een melodie die blijft hangen.
En daarmee bewijst 3310 opnieuw iets wat soms bij nieuwe muziek wordt vergeten:
energie is óók een arrangement.
Je kunt een nummer prachtig produceren, maar als er geen spanning of beweging in zit, blijf ik uiteindelijk op de klok kijken.
Hier heb ik daar geen tijd voor.
Voor je het weet zijn we alweer een stuk verder.
Is 3310 daarmee het beste nummer dat Jamie T ooit heeft gemaakt? Dat wil ik nog niet beweren. Daarvoor heeft de man inmiddels voldoende sterk materiaal op zijn naam staan.
Maar dit is wél zo'n single waardoor ik onmiddellijk nieuwsgierig word naar wat er nog meer aankomt.
De Alternatieve Muziekman zegt
3310 is gewoon een lekker, stevig en energiek nummer.
Niet moeilijker maken dan het is.
Jamie T heeft vaart, karakter en precies genoeg rafelranden om te voorkomen dat alles gladgestreken klinkt.
En sorry Wolf Alice, maar na Hit The Sky kan ik de vergelijking onmogelijk laten liggen.
Daar hoorde ik stampende drums en wachtte ik voortdurend tot het nummer eindelijk vertrok.
Bij Jamie T hoef ik niet te wachten.
Hij is al weg.
★★★★½☆ – 4,5 van de 5 sterren
Cijfer: 8,9/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
Vaart: ⭐⭐⭐⭐⭐
Rafelrand: ⭐⭐⭐⭐☆
Wolf Alice wilde de hemel raken maar bleef voor mij nog wat boven de startbaan hangen. Jamie T noemt zijn nummer gewoon 3310, trapt het gaspedaal in en is ondertussen al drie afslagen verder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten