Angus & Julia Stone – The Cherry Farm
Cherry in de titel, maar waar Air en Beach House mij laten zweven, blijf ik hier gewoon op de grond staan
Ik heb een beetje moeite met The Cherry Farm.
En dat vind ik jammer.
Want Angus & Julia Stone kunnen bij mij normaal gesproken behoorlijk weinig verkeerd doen. Hun muziek heeft vaak precies die dromerige warmte waar ik gevoelig voor ben. Mooie melodieën, stemmen die tegen elkaar aanschurken en nummers waarbij je bijna vanzelf een landschap begint te verzinnen.
Maar bij The Cherry Farm gebeurt dat bij mij niet.
Sterker nog: ik blijf een beetje voor het hek van die boerderij staan.
De single verscheen op 28 augustus en duurt 2:58. Het nummer staat als track negen op het nieuwe album Karaoke Bar, dat op 4 september verschijnt. Dat wordt alweer het zevende studioalbum van broer en zus Stone.
En muzikaal is The Cherry Farm opvallend.
Want wie bij Angus & Julia Stone onmiddellijk een akoestische gitaar en kampvuur verwacht, krijgt hier iets anders. Het nummer beweegt veel meer richting elektronische, bijna houseachtige dreampop.
Op papier zou ik daar dus heel blij van moeten worden.
Synths?
Dromerig?
Elektronisch?
Kom maar door.
En dan staat er ook nog Cherry in de titel.
Dan gaat mijn muzikale hoofd vanzelf richting Air en Beach House. Niet omdat zij allemaal hetzelfde klinken, maar vanwege dat gevoel: warme elektronica, vervreemding, melancholie en muziek die je een paar centimeter boven de vloer weet te krijgen.
Bij Air kan één synthesizerklank al voldoende zijn om mij ergens op een Franse snelweg bij zonsondergang neer te zetten.
Beach House kan twee akkoorden spelen en ineens bestaat de wereld uit mist, neon en een herinnering waarvan ik niet eens wist dat ik hem had.
Dat gevoel krijg ik hier niet.
En het grootste probleem is voor mij de zang.
Julia Stone heeft natuurlijk altijd een bijzondere, hoge stem gehad. Daar moet je van houden en meestal werkt die kwetsbaarheid juist uitstekend binnen hun muziek.
Maar hier klinkt de stem voor mij bijna kinderlijk.
En door de elektronische behandeling – die voor mijn oren tegen Auto-Tune/vocale effecten aan schuurt – wordt dat effect nog sterker.
In plaats van dat ik het nummer ingetrokken word, houdt het mij juist op afstand.
Dat is frustrerend, want onder die zang hoor ik wel degelijk interessante dingen.
De productie heeft iets hypnotiserends. De beat kabbelt lekker door. Er zit een zweverige elektronische sfeer in die duidelijk laat horen dat Angus & Julia Stone niet voor de zoveelste keer Big Jet Plane proberen te schrijven.
En daarvoor alle lof.
Experimenteren moet.
Zeker na zoveel albums.
Maar experimenteren betekent natuurlijk niet automatisch dat alles bij mij binnenkomt.
De Alternatieve Muziekman zegt
The Cherry Farm is voor mij een vreemd geval.
Ik hoor precies de ingrediënten waarvan ik normaal gesproken enthousiast word: elektronica, dreampop, een beetje house, een dromerige sfeer en een productie die ergens tussen organisch en kunstmatig zweeft.
Maar het kwartje valt niet.
Vooral die kinderlijke zang en vocale bewerking zitten mij in de weg.
Misschien gebeurt er na vijf luisterbeurten alsnog iets. Dat kan. Sommige nummers hebben tijd nodig.
Maar mijn eerste gevoel blijft:
ik wil dit mooier vinden dan ik het daadwerkelijk vind.
En muziek kun je niet de liefde in redeneren.
The Cherry Farm is absoluut geen slecht nummer. Daarvoor zitten er te veel interessante ideeën in. Maar waar Air en Beach House mij met vergelijkbare dromerigheid een compleet andere wereld in kunnen trekken, blijf ik hier vooral luisteren naar een houseachtig liedje dat maar niet helemaal bij me binnenkomt.
En soms is dat ook gewoon de conclusie.
★★★☆☆ – 3 van de 5 sterren
Cijfer: 6,8/10
Productie: ⭐⭐⭐⭐☆
Droomfactor: ⭐⭐⭐☆☆
Zang: ⭐⭐☆☆☆
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐☆☆
Hitpotentie: ⭐⭐⭐☆☆
Er staat Cherry in de titel en alle ingrediënten voor mijn muzikale fruitschaal zijn aanwezig. Alleen smaakt deze kers me helaas wat te kunstmatig.
https://youtu.be/nJumaAUzl5Y?si=BsQPw-Zjwe6r4LHV
Geen opmerkingen:
Een reactie posten