Son Mieux – Feels Pt. 2
Mooi hoor, maar vandaag kabbelt werkelijk alles
Soms heb je van die muziekdagen waarop drie totaal verschillende artiesten blijkbaar vooraf dezelfde afspraak hebben gemaakt:
jongens, vooral niet te veel opschudding vandaag.
Eerst James Blunt. Daarna Kingfishr. En nu Son Mieux met Feels Pt. 2.
Drie nummers die muzikaal helemaal niet hetzelfde zijn, maar mij wel met ongeveer hetzelfde gevoel achterlaten.
Mooi.
Verzorgd.
Aangenaam.
En vooral: kabbel, kabbel, kabbel.
Gelukkig was daar deze week nog het fantastische nieuwe album van Phoebe Bridgers. Anders begon ik serieus te vrezen dat mijn oren met vervroegd weekend waren gegaan.
Want laat ik duidelijk zijn: Feels Pt. 2 is absoluut geen slecht nummer. Daarvoor is Son Mieux simpelweg te muzikaal. De Haagse band heeft inmiddels vaak genoeg bewezen dat ze uitstekende popmuziek kunnen maken.
Juist daarom verwacht ik ook iets.
De productie van Feels Pt. 2 is opnieuw prachtig verzorgd. De instrumenten klinken warm, de zang van Camiel Meiresonne ligt prettig in de mix en alles heeft die herkenbare Son Mieux-glans.
Je hoort vakmanschap.
Maar ik hoor ook een band die deze keer wel erg netjes binnen de lijntjes blijft.
Het nummer begint mooi en bouwt rustig verder. Je verwacht vervolgens een moment waarop Son Mieux de deur openzet. Een verrassend arrangement, een onweerstaanbaar refrein, een instrumentale uitbarsting – iets waardoor Feels Pt. 2 plotseling van aardig naar geweldig springt.
Maar nee.
We kabbelen verder.
En nog een stukje.
Het vreemde is dat Son Mieux normaal gesproken juist heel goed is in dynamiek. Ze kunnen kleine momenten groot laten worden en hebben genoeg gevoel voor melodie om een refrein werkelijk te laten opstijgen.
Hier mis ik dat.
Misschien is Feels Pt. 2 bewust ingetogen bedoeld. Prima. Niet ieder nummer hoeft met vuurwerk te eindigen. Maar ingetogen muziek moet dan ergens anders spanning creëren.
Een tekst die binnenkomt.
Een onverwachte melodie.
Een stilte die iets betekent.
Deze keer voel ik dat onvoldoende.
Daardoor ontstaat een merkwaardige overeenkomst met mijn andere luisterervaringen van vandaag. James Blunt, Kingfishr en Son Mieux leveren alle drie nummers af waarvan ik onmogelijk kan zeggen dat ze slecht zijn.
Maar bij alle drie denk ik na afloop:
was dit het?
Misschien ligt het aan de dag.
Misschien ben ik verwend.
Of misschien hebben we gewoon drie keurige nummers achter elkaar gekregen.
Gelukkig heeft Phoebe Bridgers met haar album laten horen hoe het ook kan: muziek die niet alleen mooi klinkt, maar na afloop nog ergens blijft rondspoken.
De Alternatieve Muziekman zegt: Feels Pt. 2 is mooi gemaakt, goed gezongen en professioneel geproduceerd. Maar Son Mieux heeft eerder laten horen dat het veel meer kan. Deze keer blijft het nummer te lang op hetzelfde niveau voortkabbelen. Net als James Blunt en Kingfishr vandaag: allemaal kwaliteit, maar nergens dat ene moment waarop mijn hartslag omhooggaat.
★★★½☆ – 3,5 van de 5 sterren
Cijfer: 7,4/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐☆☆
Kabbelgehalte: ⭐⭐⭐⭐☆
Drie nieuwe nummers, drie keer ongeveer hetzelfde gevoel. James kabbelt. Kingfishr kabbelt. Son Mieux kabbelt. Gelukkig hebben we Phoebe Bridgers nog. Die heeft deze muziekweek persoonlijk uit het water gevist.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten