Primal Scream – Star
Best aardig, maar het is muzikaal wel een matige dag zeg
Soms heb je van die dagen waarop de nieuwe releases je bijna vanzelf om de oren vliegen. Het ene geweldige nummer na het andere. En soms heb je een dag waarop je vooral denkt: waar blijft die ene plaat die me wakker schudt? Na Modern Cult komt nu ook Primal Scream met Star, en eerlijk gezegd wordt mijn humeur er niet direct uitbundiger van.
Want ook dit is weer zo'n nummer waarvan je na afloop vooral denkt: ja hoor, prima.
Maar bijzonder?
Niet echt.
Dat voelt misschien wat streng bij een band als Primal Scream, want laten we niet vergeten wat voor indrukwekkende geschiedenis hierachter zit. Bobby Gillespie en zijn mannen hebben in de afgelopen decennia genoeg briljante muziek gemaakt om voor altijd een plek in de alternatieve muziekgeschiedenis te verdienen. Van de baanbrekende mengeling van rock en dance op Screamadelica tot de rauwere rockplaten daarna: deze band heeft zichzelf vaak genoeg opnieuw uitgevonden.
Juist daarom verwacht je iets.
Met Star krijg je vooral iets dat bekend aanvoelt.
De gitaren klinken prima, de groove is degelijk en Gillespie klinkt zoals altijd herkenbaar. Er zit een aangename nonchalance in zijn zang die goed past bij de losse productie. Muzikaal staat het nummer absoluut niet verkeerd in elkaar. Integendeel, er zijn genoeg bands die jaloers zouden zijn op zo'n solide track.
Alleen ontbreekt de vonk.
Het nummer komt op gang, beweegt een paar minuten prettig voort en eindigt vervolgens zonder dat er ergens een moment is waarop je denkt: daarom luister ik naar Primal Scream.
Dat vind ik jammer.
Want de band heeft altijd iets gevaarlijks gehad. Zelfs in hun meest toegankelijke nummers zat meestal een rafelrand. Een vreemde sample, een gruizige gitaar, een onverwachte groove of gewoon een stukje chaos dat ervoor zorgde dat je bleef luisteren.
Hier is alles wel erg netjes.
Het refrein is aardig, maar niet onweerstaanbaar. De gitaren klinken goed, maar nergens echt spannend. En ook de productie doet precies wat je verwacht zonder ergens het risico te nemen om uit de bocht te vliegen.
Misschien werkt Star binnen een volledig album beter. Sommige nummers zijn simpelweg bedoeld als verbindingsstuk tussen twee sterkere momenten. Als losse single blijft het echter wat bleek.
En ja, na een paar middelmatige nieuwe releases achter elkaar begin je vanzelf een beetje cynisch naar de afspeellijst te kijken.
De Alternatieve Muziekman zegt: Star is absoluut geen slecht nummer. Daarvoor is Primal Scream simpelweg te ervaren en te goed. Maar het is ook niet de plaat die deze toch al wat matige muziekdag gaat redden. Een degelijke groove, herkenbare zang en prima gitaren – alleen nergens dat moment waarop de vonk overslaat. Misschien morgen beter.
★★★☆☆ (3 van de 5 sterren)
Cijfer: 7,1/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐☆☆
Prima voor de trouwe Primal Scream-fan, maar voor mij blijft Star vooral hangen in de categorie: aardig, degelijk en helaas snel vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten