Vacations – Last Call
Is dit een cover van André Hazes’ ‘Het laatste rondje’? Nee, gelukkig niet.
Bij een titel als Last Call moet ik als Nederlander toch even oppassen.
Laatste ronde?
Bar gaat dicht?
Glazen leeg?
Voor je het weet staat André Hazes in gedachten naast je met Het laatste rondje en wordt er ergens achter in het café al voorzichtig meegezongen.
Maar nee.
Goddank, geen Hazes-cover.
Dit is Vacations, de Australische indieband rond Campbell Burns, en Last Call is een piepklein nieuw liedje van slechts 1 minuut en 35 seconden. De single verscheen op 21 augustus en staat op het komende album Pursuit of Anything, dat op 2 oktober uitkomt.
En die 1:35 is meteen zowel de kracht als mijn probleem.
Want verdorie:
dit is lekker.
Vacations gooit er een flinke stapel gitaren tegenaan en voordat je goed en wel besloten hebt dat je het nummer leuk vindt, is het alweer afgelopen.
Campbell Burns vertelde zelf dat Last Call bewust een soort terugkeer naar een directer gitaargeluid is: heel veel gitaren, heel kort en vooral catchy. Hij ziet het bijna als een kleine muzikale smaakreiniger binnen het album.
Dat hoor je.
Geen ellenlange introductie.
Geen drie minuten durende spanningsopbouw.
Gitaar.
Melodie.
Tempo.
Klaar.
En soms werkt dat uitstekend.
Vacations heeft sowieso een geluid waar ik vrij gemakkelijk voor val. De band beweegt tussen indiepop, dreampop en gitaarmuziek en heeft iets van die nonchalante alternatieve bands waarbij het lijkt alsof een liedje toevallig tijdens de repetitie is ontstaan.
Maar vergis je niet: een pakkend nummer van 95 seconden maken is moeilijker dan het klinkt.
Je hebt namelijk nergens tijd om een matige melodie te verstoppen.
Wat Last Call extra interessant maakt, is de betekenis achter die titel. Burns koppelt het nummer aan het gevoel dat de tijd begint te dringen wanneer je om je heen mensen ziet trouwen, settelen en allerlei grote levensstappen ziet zetten. Zelf vraag je je ondertussen af of je niet ergens achterloopt.
Aha.
Dus geen barman die roept:
"Laatste ronde!"
Maar het leven zelf.
Dat vind ik ineens een stuk interessanter.
En muzikaal past die korte speelduur daar eigenlijk perfect bij. Het nummer heeft haast. Alsof iemand op de klok kijkt en denkt: wacht eens even, wanneer is iedereen volwassen geworden?
De Alternatieve Muziekman zegt
Last Call is kort.
Belachelijk kort zelfs.
Na 1 minuut en 35 seconden wil ik eigenlijk zeggen: jongens, doe nog één rondje.
Maar misschien is dat precies de bedoeling.
Een snel, melodieus en gitaarachtig indiepopnummer dat binnenkomt, zijn werk doet en alweer verdwenen is voordat het kan gaan vervelen.
En nee:
het is géén cover van André Hazes.
Al had Het laatste rondje (Shoegaze Version) mij eerlijk gezegd ook wel nieuwsgierig gemaakt.
★★★★☆ – 4 van de 5 sterren
Cijfer: 8,5/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
Gitaarfactor: ⭐⭐⭐⭐☆
Speelduur: véél te kort
Last Call? Doe mij er nog maar eentje. En deze keer graag langer dan 95 seconden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten